က်ေနာ္လာခဲ့တာရိုးစင္းလြန္းေနလို႔
ခ်စ္သူသံသယျဖစ္ခဲ့ရတဲ့အတြက္ စိတ္မေကာင္းပါဘူး
ဒါေပမယ့္ခ်စ္သူရယ္…ဖုန္းဆက္တိုင္းစြဲခ်က္တင္ခံေနရတဲ့ဘဝကိုလည္းစာနာ
ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။
ဒီကိစၥကို အစကတည္းကဘာမွမသိခဲ့ရတဲ့အတြက္ ေျဖရွင္းစရာစကားေတြ က်ေနာ္မွာမရွိသလို ေျဖလည္းမေျဖရွင္းခ်င္ပါဘူး။အတိတ္ကိုသယ္ေဆာင္ထားတဲ့ ခ်စ္သူကို က်ေနာ့္ရင္မွာေနသားတက်
ထားႏိုင္ေအာင္ ႄကိုးစားေနတုန္းမွာပဲ ခ်စ္သူကၿငီးေေငြ႔ၿပီတဲ့လား။
သံသယေတြနဲ႔ အမွားေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့ရင္မွာ ေနစဥ္ရက္ဆက္ က်ေနာ္အသက္ရႈၾကပ္ေနရတယ္။ မဆန္းျပားတဲ့က်ေနာ့္ရင္ကလာတဲ့စကားေတြနဲ႔ အျပဳအမူ၊အေျပာအဆိုေတြဟာ ခ်စ္သူအတြက္
ၿငီးေငြ႔တယ္ဆိုရင္ အားနာစြာဆက္ၿပီး လက္တြဲမေနပါနဲ႔ က်ေနာ္ အသဲကြဲဘူးၿပီးသားပါ။
ခ်စ္သူေပ်ာ္မယ္ထင္ရင္ အခ်ိန္မေရြးထြက္သြားႏိုင္ပါတယ္…
ရင္ထဲမွွာက်ေနာ္အတြက္ေနရာမရွိဘူးဆိုရင္လည္းအစကတည္းကေျပာပါလားဗ်ာ..
ပညာရွိနည္းေတြသံုးၿပီး ႏွင္စရာမလိုပါဘူး…က်ေနာ္ကအလိုက္သိရမွာေပါ့။
…က်ေနာ့္ကိုမွ်ေပးခဲ့တဲ့ ခ်စ္သူ႔ အခ်ိန္ေတြရယ္၊ခ်စ္သူ႔ အၿပံဳးေတြရယ္၊ အယုအယေတြ
အားလံုးအတြက္ေတာ့ ေက်းဇူးပါ…
ခ်စ္သူရယ္…
စိတ္မ်ားေနတဲ့ ခ်စ္သူကို ဆြဲေဆာင္ထားႏိုင္ဖို႔ေတာ့ က်ေနာ့္မွာ အရည္အခ်င္း မရွိသလို၊
သတၱိလည္း မရွိဘူးဗ်ာ…က်ေနာ္ကခ်စ္သူကို စိတ္တခုတည္းနဲ႔ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနခဲ့သလို
…က်ေနာ့္ခ်စ္သူကိုလည္းစိတ္တခုတည္းနဲ႔ လာခဲ့တာမ်ဳိးပဲျဖစ္ေစခ်င္တယ္
…အတတ္ႏိုင္ဆံုးက်ေနာ္ကခ်စ္သူအေပၚမွာရိုးသားခဲ့သလို
ျပန္ၿပီး ေရာင္ျပန္ဟပ္ေပးႏိုင္မယ့္ ခ်စ္သူအတြက္ဆို က်ေနာ့္တံခါးက ခြင့္မေတာင္းလည္း ဝင္ခြင့္ရမယ့္ ေနရာတခုပါ။
ဒါေပမယ့္ ခ်စ္သူရယ္ ကိုယ့္ေကာင္းကင္မွာ မျဖာႏိုင္တဲ့ လ ကိုေတာ့ က်ေနာ္ ခါးခါးသီးသီး ျငင္းတတ္ပါရေစေတာ့။
ခ်စ္သူသိေစ…
ဒီလူေတြကိုေသြးစစ္ခ်င္တယ္ swine flu ရွိမရွိ သိခ်င္လို႔ အဲဟုတ္ေပါင္
ေသြးအမိ်ဴးအစားသိခ်င္လို႔ပါ....
ဆိုးသြမ္း
ဦးဂင္
အိမ္လြမ္းသူ
ေကာင္းကင္ကို
မိုးေသာက္
လင္းဒီပ
ဟန္လင္း
ညီ္မ်ိဳး (ေညာင္ေသြးအား ေသြးလွဴဘဏ္မွလက္မခံပါ)
ဂ်ယ္ႄကီး ဂ်ယ္လီေတြပဲလားမသိဘူး..ဟီး
ေက်ာင္းသားအတၳိဳပၸတၱိ
(၁)
မင္းရဲ႕ ႐ုပ္အေလာင္းဟာ
ျခေသၤ့ဂူထဲမွာ ႐ွိလိမ့္မယ္
အေမွာင္စုန္းစုန္းမွာ
အရာအားလံုး ေမ့ေဖ်ာက္ပစ္
ေနာက္တစ္ေခတ္ မင္းေအာင္ျမင္ေစကြယ္
အက္ကြဲေနေသာလက္မ်ားနဲ႔
ဘုရားသခင္ထံငါတို႔ဆုေတာင္း
မင္း.. ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစ..လို႔
ငါတို႔ရဲ႕
ေသြးတစ္စက္ကို ထက္၀က္ခြဲ
မင္းခံတြင္းထဲ
တဲတဲေလးေလွ်ာခ်ၾကည့္ယင္
ႏႈတ္ခမ္းေသမ်ားက
ဖြဖြတိုးတိုးေလး လႈပ္႐ွားေအာ္ျမည္
ဒီ..မို..က..ေရ..စီ..
ဒီမိုကေရစီလို႔ .. ဆိုလိမ့္မယ္
ညီေလးရယ္
ရႏိုင္မယ္ဆိုယင္
မင္းရဲ႕အ႐ိုးတစ္မႈံကို
နိဗၺာန္ဘံုအထိယူၿပီး
ဘုရား႐ွင္ကို ျပၾကည့္ခ်င္တယ္..
မင္းဟာ သူရဲေကာင္းေလးျဖစ္တယ္
မင္းဟာ အာဇာနည္ေလးျဖစ္တယ္
မင္းဟာ ဗမာေက်ာင္းသားေလး.. ျဖစ္တယ္ေလ။
(၂)
ေရငတ္သလို.. ငတ္ခဲ့ရတဲ့
ဗမာျပည္က “လူ႔အခြင့္အေရး”ဟာ
အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ
သခ်ၤဳ ိင္းေျမမွာ
တရား႐ံုးရဲ႕ ရာဇ၀တ္မႈေတြထဲမွာ.. ႐ွိေနတယ္..
မင္း.. စြန္႔ခြာခဲ့တဲ့
စာသင္ေက်ာင္းကေလး
မင္းသတင္းေတြ ေမးေနၿပီ
မင္းရဲ႕ စာအုပ္ေဟာင္းထဲမွာ
ဆရာမရဲ႕ မွတ္ခ်က္...
မင္းအတြက္...
“ေနာက္ထပ္စာအုပ္အသစ္လဲပါ” တဲ့
စာအုပ္မလံုေလာက္မႈ
ေဖာင္တိန္မလံုေလာက္မႈ
မုန္႔စားဆင္းခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းခန္းထဲအိပ္ေနမႈ.. စတဲ့
လူမႈကိစၥအ၀၀
မင္းခ်ည္းမွ မဟုတ္ခဲ့ပါဘူးကြယ္
တိုက္ပြဲမွာ
ခၽြန္ျမစြာ ေတာင္းဆိုႏိုင္ဖို႔
ေခါင္းေလာင္းအိုႀကီးကို ႏႈတ္ဆက္
ခ်ီတက္လာတဲ့ အာဇာနည္ေလးေရ..
ခြပ္ေဒါင္းရဲ႕
တစ္ေၾကာင္းစာခၽြန္
သမိုင္းစင္ကိုထမ္း
ရာဇ၀င္ၾကမ္းခက္ ေသြးစက္႐ႊဲစို
ခုေတာ့..
မင္းရဲ႕ ခံုနံပါတ္ေလး “ငို” ေနၿပီ... ။
(၃)
ေ႐ႊဘုန္းေရာင္လက္၀င္းတဲ့
ႏွင္းျပာျပာမနက္ဦးမ်ားမွာ
ဒို႔ ကမၻာကို
ျပန္လာဦးမွာလား.. ဟင္...
“အမ်ဳိးဘာသာ သာသနာအတြက္
သား .. ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္” တဲ့
မင္းထားခဲ့တဲ့ စာတိုကေလး
မင္းတို႔ အိမ္ကို ေပးလိုက္ၿပီ
ယိုင္ရဲ႕ က်ဥ္းေျမာင္းေနတဲ့
မင္းတို႔ရဲ႕ အိမ္ကေလးထဲမွာ
မင္းရဲ႕ ေဖေဖဟာ
လက္သီးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္
ဆုပ္ထားတယ္..
မင္းရဲ႕ ေမေမဟာ
အခန္းေထာင့္မွာ
ၿငိမ္သက္စြာထိုင္ၿပီး
မ်က္ရည္စီးေၾကာင္းတစ္ခုကို အေဖာ္ျပဳ
(ရင္ထဲမွာေတာ့)
သား ျပန္ “လု” ေန႐ွာေတာ့မယ္။
“ေကာင္းမြန္စြာ
သၿဂၤဳ ိဟ္ၿပီးစီးပါေၾကာင္း” .. တဲ့
အေလာင္းကိုမွ
မျမင္ရ မေတြ႕ရ
ဘယ္ေနရာမွာ က်ဆံုးခဲ့သလဲ ညီေလးရယ္...
ေဒါင္း႐ုပ္ကေလးလိုပဲ
မင္းရဲ႕ အတၳဳပၸတၱိဟာ
အေတာင္ပံပါတယ္
တိုက္ပြဲ၀င္တယ္
ႏြယ္လိုပတ္ခ်ည္ ခိုင္က်ည္နစ္စူး
ေရာက္ေလရာဘ၀အဆက္ဆက္မွာ
မင္း.. ေမာ္ဖူးရျခင္းမ်ားစြာနဲ႔
ကင္းေ၀းပါလိမ့္မယ္ ... ။
(၄)
အိမ္ထရံမွာ
တခါခါ မင္းမ်က္ရည္သုတ္တဲ့
စုတ္ခ်ာခ်ာ လြယ္အိတ္ကေလး
ေခတ္ေဘးေခတ္ဒဏ္သင့္ေန႐ွာတယ္..
“ေခတ္လြတ္လပ္မွ
ေက်ာင္းသားလြတ္လပ္မယ္”
အ႐ြယ္နဲ႔ မလိုက္ေအာင္ေတြး
“ေက်ာင္းသားအေရး”ဆိုတာ
မင္းမွာ မ႐ွိခဲ့ပါဘူး
“ဘုရားေခတ္မွာဆိုယင္
ရဟႏ ၱာျဖစ္တဲ့အထိ လိမၼာမယ္”
ဒါေပမယ့္...
“အေမွာင္ေခတ္မွာေတာ့
အာဏာ႐ွင္ကို ဖီဆန္တယ္”
ညီေလးရယ္ မင္းသိပ္မွန္တယ္..
ခံယူခ်က္ကို
အေျမာက္ဆံလို ပစ္ေဖာက္
အေ၀းဆံုး အျမင့္ဆံုး
ဘ၀တဆံုး မင္းေရာက္ခဲ့တယ္..
စစ္ေမာင္းသံၾကားယင္
ခြာတ႐ွပ္႐ွပ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့
ေခတ္ရဲ႕ စစ္ျမင္းကေလးလို မင္းဟာ
ရာဇ၀င္ကို ထိုးခြဲ
တိုက္ပြဲကို ဒုန္းေဖာက္
မီးေတာက္ဆူးျခစ္
ေခတ္သစ္ပူေဇာ္
ေတာ္လွန္တဲ့ ညီေလးေရ
ခြပ္ေဒါင္းအေပါင္းရဲ႕
ေကာင္းခ်ီးၾသဘာသံေစ
မင္းေရာက္ရာအရပ္က ၾကားပါေစ...
(၅)
ညီေလးေရ
ရာဇ၀င္ေရးရာ
စာအုပ္ပိတ္
ေတာ္လွန္ေရးမွာ “အိပ္”ေတာ့ေနာ္
စိတ္ခ်သြားပါ
အရာအားလံုးကို ေမ့ေဖ်ာက္
ေသြးနဲ႔တည္ေဆာက္တဲ့ အုတ္ဂူတစ္လံုး
တေလာကလံုး လင္ေစအားကြယ္..
တိမ္သား႐ိုးရီ
ဒီမိုကေရစီ ေတာင္တက္လမ္းက
ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေက်ာက္ေလးေတြအျဖစ္
စြဲနစ္က်န္တင္လို႔ .. ေအာင္ျမင္မွာပါ
ဗမာျပည္အတြက္
လိုအပ္တဲ့
“လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ ဒီမိုကေရစီ”
အေ႐ွ႕ဖက္အရပ္မွာ
ျခေသၤ့ေတြ ခ်ီလာၿပီ
စစ္ျမင္းေတြ ၿပိဳင္လာၿပီ
ခြပ္ေဒါင္းေတြ ပ်ံလာေနၿပီေလ..
ညီေလးရယ္
ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ
ေအးျမစြာ
႐ွင္းသန္႔စြာ
ေနာက္ဘ၀မွာ ျမင္ေယာင္ၾကည့္စမ္းကြယ္
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
ယမ္းေငြ႕တလူလူၾကားထဲမွာ
မင္းခ်စ္တဲ့ ဗမာျပည္ႀကီးဟာ
ေဒါင္းအလံကို ပန္းလို ပန္လို႔ လွလို႔..
ေၾသာ္..
ေဒါင္းအလံကို ပန္းလို ပန္လို႔
လွလို႔ပါပဲ .. ညီေလးရယ္.... ။ ။
ေ႐ႊဘုန္းလူ
(ဗမာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားသမၼဂၢမ်ားအဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ ထုတ္ေ၀ေသာ “အေရးေတာ္ပံုမွ ထြက္လာေသာ ၀ိညာဥ္မ်ား၏ ပံုရိပ္မ်ား” ကဗ်ာစာအုပ္တြင္ ေဖာ္ျပထားေသာ ကဗ်ာကို မူရင္းသတ္ပံုအတိုင္း ေဖာ္ျပထားပါသည္)
လူငယ္တစ္ေယာက္ ရဲ႕ လမင္း
(၁)
ျမဴျပာေတြနဲ႔ သာယာေနတဲ့ နံနက္ခင္းပါပဲ။
ၿမိဳ႕အ၀င္လမ္းေလးမွာ စၾကာပန္းေတြလည္း ၀င္း၀င္းေ၀ေ၀ ပြင့္ေနၾကေလရဲ႕။
လယ္ကြင္းေတြဆီက စီးေမ်ာလာတဲ့ ေလသုန္ေလညင္းကလည္း ႐ိုးျပတ္ရနံ႔သင္းေနတယ္။
ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားေတြအားလံုး ဘုရား၀တ္ျပဳလို႔ၿပီးခါစအခ်ိန္ေ
ပါ့။ ခ်ိဳလြင္တဲ့ ေခါင္းေလာင္းသံေတြက ၿမိဳ႕ကေလးရဲ႕နံရံမွာ ေဘာင္ဘင္႐ိုက္ခတ္ေနပါတယ္။
အဲဒီလိုအခ်ိန္မွာ ဒီၿမိဳ႕ကေလးကို ဖုန္မႈန္႔ေတြနဲ႔ နီေမွာင္ေနတဲ့ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ ေရာက္လာပါတယ္။
(ဘယ္သူ႔ကိုမွ ဂ႐ုမစိုက္ဘဲ) လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ အေနာက္ေတာင္တန္းက တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို တိုးတိုးညည္းဆိုလာပါတယ္။
သူ႔ကို အမွတ္တမဲ့ၾကည့္လိုက္မိရင္း ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားေတြ မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္သြားတယ္။ ေသေသခ်ာခ်ာထပ္ၾကည့္ၿပီး ဘယ္သူဘယ္၀ါရယ္လို႔ မွတ္မိလိုက္တဲ့အခါ သူတို႔မ်က္ႏွာေတြ ေသြးဆုတ္ျဖဴေရာ္သြားတယ္။
ကသုတ္က႐ုတ္နဲ႔ ေျခလွမ္းေတြ ယိုင္ထြက္ၿပီး လူငယ္နဲ႔ ေ၀းရာကိုေရွာင္ၾကတယ္။
မၾကာမီမွာပဲ 'ဒီမြန္းျပန္လာၿပီ' ဆိုတဲ့ သတင္းဟာ တစ္ၿမိဳ႕လံုးကို ပ်ံ႕ႏွံ႔သြားပါေတာ့တယ္။
အဲဒီသတင္းေၾကာင့္ ၿမိဳ႕ေလးဟာ တိတ္ဆိတ္ေျခာက္ကပ္သြားတယ္။
ကန္းေနတဲ့မ်က္လံုးကို ေစာင့္ေရွာက္အုပ္မိုးေပးေနရတဲ့ မ်က္ခံုးေမႊးကားကားႀကီးလို စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ငိုက္တြဲက်သြားပါတယ္။
အဲဒီတစ္ေန႔လံုးမွာ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားေတြဟာ တီးတိုးစကားကို အသံျပာေအာင္ ေျပာျဖစ္ၾကတယ္။
ညဘက္ေရာက္ေတာ့ အိမ္တံခါးေတြလံုေအာင္ပိတ္ၿပီး ေစာေစာအိပ္ရာ၀င္ၾကတယ္။
သူတို႔ေတြဟာ အဲဒီေလာက္အထိ ဒီမြန္းကို ႐ြံ႐ွာေၾကာက္႐ြံ႕ၾကတယ္။ ဒီမြန္းဟာ ဒီနယ္တစ္လႊားမွာ ၿပိဳင္ဘက္မရွိခဲ့တဲ့ လူမိုက္ကေလးပါ။
(ဘယ္ေလာက္မိုက္ခဲ့တယ္၊ သူတို႔ေတြ ဘာေၾကာင့္ ဒီေလာက္ေၾကာက္ၾကတယ္၊ အခုသူ ဘယ္ကျပန္လာတယ္ဆိုတာေတြကေတာ့ ထားလိုက္ပါေတာ့)
ဒီမြန္းျပန္ေရာက္လာၿပီဆိုေတာ့ အနီးအပါးၿမိဳ႕ရြာက လူမိုက္ႀကီးေတြ၊ လူမိုက္ေလးေတြ တဖြဲဖြဲလာေရာက္ႏႈတ္ဆက္ၾကတယ္။ ဒီမြန္းကို သူတို႔ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ တညီတညြတ္တည္း တင္ေျမႇာက္ထားလိုက္ေတာ့တယ္။
ၿမိဳ႕ကေလးကေတာ့ ဒီမြန္းျပန္ေရာက္လာတာနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး လည္ေခ်ာင္းထဲမွာ ပင့္ကူတစ္ေကာင္ အိမ္ဖြဲ႔လာသလို ခံစားရတယ္။ အသက္႐ွဴရတာလည္း ေလထဲမွာ သဲတ႐ွပ္႐ွပ္ပါလာသလိုပဲတဲ့။
လူႀကီးအခ်ိဳ႕ဟာ အိမ္ေရွ႕ခန္းမွာထိုင္ၿပီး ေဆာင္းရာသီ ယပ္ေတာင္ႀကီးေတြကို တဖ်ပ္ဖ်ပ္ခတ္ေနၾကတယ္။
အဲဒီလိုနဲ႔ပဲ ဒီမြန္းျပန္ေရာက္တာ ေန႔ရက္ေတြအေတာ္ၾကာလာပါေတာ့တယ္။
(၂)
ဒီမြန္းက သိပ္တည္ၿငိမ္တယ္။
သူ ေျပာဆိုေနထိုင္ပံုကို ေလ့လာရင္ အေတြ႕အႀကံဳသိပ္မ်ားခဲ့တဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္မွန္း သိသာတယ္။
ဘာသာစကားလည္း သံုးေလးမ်ိဳးတတ္တယ္။
တစ္ခါတစ္ခါ သူစကားေျပာရင္ ေဘးလူေတြ အေလးထားနားေထာင္ေနရတယ္။
ဖရီးေမဆင္ဂိုဏ္းအေၾကာင္းလည္းပါတယ္။
ဆာမႈ႐ိုင္းယဥ္ေက်းမႈအေၾကာင္းလည္းပါတယ္။
စံုလို႔ပါပဲေလ။
ေသခ်ာတာကေတာ့ ဒီမြန္းကို လိုလားသူကေရာ မလိုလားသူကပါ အတိုင္းအတာ ခပ္ႀကီးႀကီးတစ္ခုထားၿပီး သူ႔ကို 'ၿဖံဳ' ရတယ္။
သူ႔အယူအဆကေလးေတြကလည္း တစ္မ်ိဳးပဲ။ တစ္ခါက သူေျပာဖူးတယ္။
"က်ဳပ္ ေၾကးစားမိန္းမပ်က္ေလးေတြကို သနားတယ္"
"ဘာျဖစ္လို႔လဲ ကိုဒီမြန္းရဲ႕"
"မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀မွာ တန္ဖိုးအႀကီးဆံုးက 'အပ်ိဳရည္' နဲ႔ အဲဒါကို ထိန္းသိမ္းထားတဲ့ 'ဣေႁႏၵ' ပဲဗ်။ မေျပလည္တဲ့စား၀တ္ေနမႈေၾကာင့္ သူ႔ရဲ႕ အပ်ိဳရည္ကို ေရာင္းကုန္တစ္ခုလို ေစ်းကြက္တင္ခဲ့ရတဲ့ ဒီလိုမိန္းကေလးေတြကို က်ဳပ္သနားတယ္"
"ေၾသာ္"
"စားပြဲေပၚမွာထိုင္၊ ပန္ကာေအာက္မွာထိုင္၊ ေကာင္တာေနာက္မွာ ထိုင္ၿပီး လူေတြကို ညႇစ္ထုတ္ေခါင္းပံုျဖတ္ေနတဲ့ မိန္းမမ်ိဳးနဲ႔စာရင္ သူခႏၶာသူေရာင္းၿပီး ရပ္တည္စားေသာက္ရတဲ့ အဲဒီမိန္းကေလးမ်ိဳးကို က်ဳပ္သိပ္ေလးစားတယ္"
ဒီမြန္းဟာ ငယ္ငယ္တုန္းက ေက်ာင္းစာထူးခၽြန္ခဲ့တဲ့ လူငယ္တစ္ဦးပဲ။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ေက်ာင္းဆက္မတတ္ေတာ့ေပမယ့္ တက္ခဲ့စဥ္က 'လူရည္ခၽြန္ဆု' ႏွစ္ခါရဖူးတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ သူ႔ရဲ႕အေႁခြအရံေတြက တစ္ခါက်ရင္ 'ေက်ာင္းကိုမလြမ္းဘူးလား' လို႔ေမးတယ္။
သူက ေခါင္းခါတယ္။
"ပညာေတြလဲ သိပ္မတတ္ခ်င္ပါဘူးဗ်ာ။ လြမ္းစရာသိပ္မ်ားတဲ့ ေလာကႀကီးမွာ ပညာနဲ႔လြမ္းရတာ အနာဆံုးပဲ"
"ဘာကိုဆိုလိုတာတုန္းဗ်"
"ေၾသာ္ ... မျဖစ္သင့္တာေတြ ျဖစ္တာကိုျမင္ရင္ ျဖစ္သင့္တာက တစ္မ်ိဳးဆိုတဲ့အေတြးနဲ႔ ႏွေျမာနာက်င္ရတာ ပညာတတ္ေတြရဲ႕ ၀ဋ္ဒုကၡပဲေလ"
"ေၾသာ္ ... ေၾသာ္"
ၿမိဳ႕ထဲက အဆီျပန္မ်က္ႏွာနဲ႔ ေရွ႕ေန၀၀ဖိုင့္ဖိုင့္ႀကီးကိုဆိုရင္ ဒီမြန္းက သိပ္ၾကည့္မရပါဘူး။
(အႏၱရယ္ေတာ့လည္း မေပးပါဘူး)
အဲဒီေရွ႕ေနႀကီးကိုေတြ႕ရင္ သူ႔လူေတြကို ေမးေငါ့ျပတယ္။
"အဲဒါ နိေ႐ွးရဲ႕ အန္သိုလိုဂ်ီက်မ္းႀကီးေပါ့"
သူ႔လူေတြက ဘယ္နားလည္ပါ့မလဲ။ သူက ႐ွင္းျပတယ္။
"ဟစ္တလာက မူဆိုလီနီကို ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ေပးေနတဲ့ က်မ္းႀကီးေလ ... ခင္ဗ်ားဖတ္မလား"
"ဟာ .. မဖတ္ခ်င္ပါဘူး"
"ေအး .. အဲဒါဆို အဲဒီလူႀကီးကိုလဲ မၾကည့္နဲ႔၊ လာ က်ဳပ္တို႔မ်က္ႏွာလႊဲထားရေအာင္"
ဒီမြန္းက အဲဒီလို လူမိုက္မ်ိဳး၊ နည္းနည္းေတာ့ 'အံ့' ေလာက္ပါတယ္။
တစ္ေန႔ေတာ့ ၿမိဳ႕ကေလးရဲ႕ နာရီစင္ေအာက္မွာ သူတို႔အုပ္စုလက္ဖက္ရည္ထိုင္ေသာက္ေနတုန္း က်ဴ႐ွင္တစ္ခုက ေက်ာင္းသူေလးေတြ ဆင္းလာတယ္။ အဲဒီေက်ာင္းသူေတြထဲကတစ္ေယာက္ကို ေတြ႔လိုက္တာမွာ ဒီမြန္းရဲ႕ မ်က္လံုးေတြ ၀ိုင္းစက္ေပ်ာ့ေပ်ာင္းသြားပါတယ္။
"ဟမ္းေလာ့"
"မဟုတ္ဘူး .. သူ႔နာမည္ ဟမ္းေလာ့မဟုတ္ဘူး"
"ဟမ္းေလာ့ (Hemlock)ဆိုတာ ပန္းျဖဴေတြပြင့္တဲ့ အပင္တစ္မ်ိဳးကိုေျပာတာ။ သူ႔နာမည္ ဘယ္သူလဲေတာ့ က်ဳပ္မသိဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်ဳပ္အတြက္ေတာ့ သူဟာ ဟမ္းေလာ့ပဲ။ က်ဳပ္ သူ႔ကို ..."
အားလံုး အံ့ၾသသြားၾကတယ္။
ဒီမြန္းရဲ႕ သတၱဳရင္ခြင္ထဲမွာ အခ်စ္ဆိုတဲ့ပန္းေလးဟာ ေမႊးေအာင္ဘယ္လိုပြင့္သြားသလဲ။
တကယ္ေတာ့ အဲဒီေန႔ဟာ ဘာမွမဆန္းျပားလွပါဘူး။
သာမန္ေနေရာင္ျခည္ေတြနဲ႔ ေတာက္ေလာင္ေနတဲ့ ေန႔ပါပဲ။
ေလထဲမွာ ငွက္ကေလးေတြ ကူးခတ္ၿပီး ေရထဲမွာ ငါးေတြပ်ံသန္းေနၾကတာလည္း အရင္အတိုင္းပါပဲ။
တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္။
အျပန္လမ္းမွာ ဒီမြန္းတစ္ေယာက္တည္း ေခါင္းငံု႔ေလွ်ာက္လွမ္းရင္း အေတြးေတြ ေ၀ေနခဲ့ေတာ့တယ္။
(၃)
အဲဒီလိုနဲ႔ ဒီမြန္းရဲ႕ လူငယ္ညေတြမွာ လေရာင္ျဖဴေတြက ေလတိုက္တိုင္း၊ တဖ်ပ္ဖ်ပ္လြင့္ခတ္ေနၾကတယ္။
တစ္ညမွာ တစ္ႀကိမ္သာျမင္ခြင့္႐ွိတဲ့ 'လထြက္ခ်ိန္' ကို ၿငိမ္သက္ၿပီး သူ ေစာင့္ေငးခဲ့ၿပီ။ သစ္ေျခာက္ပင္ႀကီးေပၚမွာ ႏွင္းခါးေတြ အံု႔အံု႔မိႈင္းမိႈင္းေ၀တာကိုလည္း လမ္းေပၚကေန သူရပ္ၾကည့္ေနတတ္ၿပီ။ အိပ္ေပ်ာ္ခ်ိန္မွာလည္း ပန္းျဖဴတစ္ပြင့္ပန္ထားတဲ့ ႐ိုမန္တစ္ အိပ္မက္တခ်ိဳ႕ကိုပဲ ဌာန္ကုန္ေအာင္ သူ မက္ခဲ့မိေပါ့။
ဟမ္းေလာ့ကို သူစြဲလမ္းမိတဲ့ကိစၥက သိပ္ေတာ့ အဆင္မသင့္လွပါဘူး။ ဟမ္းေလာ့ဟာ ဒီၿမိဳ႕ရဲ႕ အလွဆံုးမိန္းကေလးေတြထဲမွာ ပါပါတယ္။ မိဘေတြကလည္း ေငြေၾကးခ်မ္းသာၿပီး အလိုလိုက္ၾကလို႔ သူမဟာ ေပါ့ေပါ့တန္တန္ ႀကီးျပင္းလာတယ္။
အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ မ်က္ႏွာမ်ားၿပီး ရည္းစားမ်ားတယ္။ လမ္းေဘးအုတ္ခံုမွာထိုင္တဲ့ လူငယ္ေလးေတြက သူ႔ကို အသည္းခြဲဘုရင္မလို႔ ေခၚတယ္။ အဲဒီလိုမ်ိဳးေပါ့။
သူမကို ဒီမြန္း စြဲလန္းေနတယ္ဆိုတဲ့သတင္းကလည္း ပ်ံ႕ထြက္လာေရာ သူမတို႔ မိသားစုဟာ တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ားသြားပါတယ္။ ဒီမြန္း အႏၱရာယ္ေပးမွာ တစ္စံုတစ္ရာ ေတာင္းဆိုမွာေတြကို သူတို႔ စိုးရိမ္ၾကတယ္။ ဒီၿမိဳ႕ကို စြန္႔ခြာထြက္သြားဖို႔ဆိုတာလည္း မလြယ္ကူလို႔ တစ္ေန႔ေန႔မွာ ဘာျဖစ္လာမလဲဆိုတာကိုပဲ တထိတ္ထိတ္နဲ႔ ေစာင့္ေနၾကရတယ္ေပါ့။
ဟမ္းေလာ့ဘက္ကလည္း ဂုဏ္တက္သြားတာေလးေတြ ရွိပါတယ္။ သူမလိုလွတဲ့ တျခားမိန္းကေလးေတြလည္း ရွိေသးရက္နဲ႔ သူမကိုမွ ဒီမြန္းက တြယ္ၿငိသြားရျခင္း၊ ဒီမြန္းလို စက္႐ုပ္လူတစ္ေယာက္ကို ရင္ခုန္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္ႏိုင္ျခင္းေတြဟာ သူမတို႔ မိန္းကေလးေတြၾကားမွာေတာ့ ဟမ္းေလာ့ ေခါင္းေမာ့စရာပါပဲ။
အေနေ၀းသူေတြအတြက္ ဒီမြန္းက ခန္႔မွန္းရခက္တယ္။ ခိုင္လံုတဲ့ သတင္းရပ္ကြက္က ထြက္လာတာသာ မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ ဒီသတင္းဟာ ယံုခ်င္စရာမေကာင္းဘူး။
ဒီမြန္းက တည္တည္ၾကည္ၾကည္ပါပဲ။
ဟမ္းေလာ့အေပၚ ႏူးည့ံသိမ္ေမြ႕ေနတာကလြဲလို႔ တျခားဘာအရိပ္အျခည္ကိုမွ မျပပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ဟမ္းေလာ့တို႔ အသိုင္းအ၀ိုင္းက ပိုၿပီးစိုးရိမ္လာၾကတယ္။
တစ္ေန႔မွာ သူတို႔က 'နတ္ပြဲ' တစ္ခု က်င္းပပါေလေရာ။
နတ္ပြဲလုပ္ရတာကေတာ့ သူတို႔ရဲ႕သမီးေလးမွာ ႀကံဳရမယ့္ အေႏွာင့္အယွက္ေတြကို နတ္ကတစ္ဆင့္ တားဆီးၾကည့္တာပါ။
ဒါေပမယ့္ အဲဒီပြဲကို ဒီမြန္းက လာၾကည့္တယ္။
ၿပီးေတာ့ ...
"ေဟ့လူ ... လာဦး"
နတ္၀င္သည္ကို သူ႔ဆီေခၚတယ္။ နတ္၀င္သည္က ေၾကာက္ေနတယ္။
(နတ္၀င္သည္မွမဟုတ္ဘူး၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အားလံုးေၾကာက္ေနၿပီ)
"ခင္ဗ်ားကို ျမႇားနတ္ေမာင္ ၀င္ပူးေအာင္ လုပ္စမ္းပါ။ ေနဦး ျမႇားနတ္ေမာင္နဲ႔ ဖူးစာေရးနတ္ဆိုတာ အတူတူပဲလား။"
"အဲ .. ကၽြန္ .. ကၽြန္ေတာ္ မသိ ..."
"ခင္ဗ်ားနတ္ 'က' စားေနၿပီး မသိဘူးလား။ ကဲ .. ထားပါေတာ့။ တူတူ မတူတူ ၀င္ပူးေအာင္လုပ္စမ္း"
"အဲ့ .. အဲဒီနတ္က တကယ္ရွိလို႔လား"
"ဟင္ ... ခင္ဗ်ားက က်ဳပ္ကို ျပန္ေမးေနတယ္။ က်ဳပ္က ဘယ္သိမွာလဲ။ ကဲ အဲဒီနတ္ေတြ မေသခ်ာရင္ 'က်ဴးပစ္' ၀င္ပူးစမ္း။ က်ဴးပစ္ဆိုတာ အခ်စ္နဲ႔ပတ္သတ္တဲ့ ေရာမက နတ္ပဲ"
"ရ ... ရမွာ မဟုတ္ဘူးဆရာ။ ဒါ ... ဒါက ေရာမမွ မဟုတ္ဘဲ မလြယ္ ... "
ဒီမြန္းက စိုက္ၾကည့္ေတာ့ နတ္၀င္သည္ ေၾကာက္ဒူးတုန္ေနတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဒီမြန္းက ဘာမွမလုပ္ပါဘူး။
ဘြိဳင္းေဂ်ာ့ရဲ႕ သီခ်င္းအလုိက္အတိုင္း ေလခၽြန္ၿပီး ေအးေအးေဆးေဆး လွည့္ျပန္သြားတယ္။
ညေနက်ေတာ့ ၿမိဳ႕ျပင္က ပိေတာက္ပင္ႀကီးေအာက္မွာ သူတစ္ေယာက္တည္း ဂစ္တာႀကိဳးတပ္ေနတယ္တဲ့။
သူ႔ကိုလည္း သတိေပးသူက ေပးပါတယ္။
"ဟမ္းေလာ့တို႔မိသားစုက အစ္ကို႔ကို မလိုလားၾကဘူး အစ္ကို"
"အဟင္း .. ဟမ္းေလာ့ကိုယ္တိုင္ကေရာ"
"အဲဒါေတာ့ မသိဘူး အစ္ကို။ ဒါေပမယ့္ သူက ေယာက်္ားေလးေတြကို ကစားတတ္၊ ပညာျပတတ္တယ္"
"ဒီေလာက္ေတာ့ရွိမွာေပါ့ေလ။ ဟမ္းေလာ့ဆိုတာကိုက အဆိပ္ပင္တစ္မ်ိဳးပဲဟာ"
"ဟင္ ... ပန္းျဖဴပြင့္တဲ့ အပင္ဆို"
"ေအးေလ ... ပန္းျဖဴပြင့္တဲ့ အဆိပ္ပင္"
အဲဒီလိုနဲ႔ ရာသီဥတုသာယာတဲ့တစ္ေန႔မွာ ဒီမြန္းက ဟမ္းေလာ့ကို စကားတစ္ခြန္းေျပာပါတယ္။
႐ိုး႐ိုး႐ွင္း႐ွင္းပါပဲ။
မင္းကို ခ်စ္တယ္တဲ့။
(၄)
"တစ္ခါတည္း အေျဖမေတာင္းဘူးလား"
လို႔ ဒီမြန္းကို ၀ိုင္းေမးၾကတယ္။
ဒီမြန္းက ဘာမွျပန္မေျပာဘူး။ ေမးလြန္းမက ေမးၾကတဲ့အခါမွာ သူက လက္ဖက္ရည္စားပြဲေပၚမွာ ေျမျဖဴနဲ႔ ေရးလိုက္တယ္။
"ငေပ၊ ငေမွး၊ မို႔ ...
အေျဖကေလး ေပးပါကြယ္" တဲ့။
ပထမေတာ့ အားလံုးေၾကာင္သြားၿပီး ေနာက္မွ ရယ္လုိက္ၾကတာ ေသာေသာညံလို႔ေပါ့။
"ကိုဒီမြန္းက ကဗ်ာလဲေရးတတ္တာကိုး။ သိပ္မိပဲဗ်ာ"
လို႔ ၀ိုင္းေျပာၾကတယ္။
ဒီမြန္းကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ေအးတိေအးစက္ႀကီးပါပဲ။
ဟမ္းေလာ့က ဒီမြန္းကို ေျပာပါတယ္။ သူ႔ကိုခ်စ္ရင္ စာေမးပြဲတစ္ခု ေအာင္ေအာင္ေျဖေပးပါတဲ့။ ဟမ္းေလာ့ေျပာတဲ့ စာေမးပြဲက အင္မတန္ခက္ခဲတဲ့ စာေမးပြဲပါပဲ။ သက္ဆိုင္ရာ ပညာသည္ေတြအတြက္ေတာင္ အသက္႐ွဴမွားရတဲ့ စာေမးပြဲဟာ ဒီမြန္းလိုလူတစ္ေယာက္အတြက္ ေတြး၀ံ့စရာ မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အံ့ၾသေလာက္ေအာင္ကို ေတာင္းဆိုသူက ေတာင္းဆိုၿပီး ေခါင္းညိတ္တဲ့သူက ေခါင္းညိတ္လိုက္တယ္။
အဲဒီစာေမးပြဲကို ဒီမြန္းေျဖမယ္တဲ့။
(အဲဒီစာေမးပြဲဟာ ႏိုင္ငံႀကီးတစ္ႏိုင္ငံႀကီးမွဴးတဲ့ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ စာေမးပြဲတစ္ခုပါ)
ဟမ္းေလာ့ကို သူတစ္ခြန္းေျပာခဲ့တယ္။
"ကိုယ့္သဘာ၀အရေတာ့ ဒါေတြကို စိတ္မ၀င္စားေတာ့ပါဘူး။ နိမ့္ျပ၊ ျမင့္ျပ၊ ဆုတ္ျပ၊ ဆန္းျပနဲ႔ မင္းေရွ႕မွာ ဂဏန္းေတြ တစ္လံုးၿပီးတစ္လံုး ျဖစ္ျပေနတဲ့ လူေတြထဲမွာလည္း ကိုယ္မပါခ်င္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ မင္းေတာင္းဆိုလို႔ ကိုယ္ ႀကိဳးစားမယ္။
ကိုယ္က လူမိုက္ပါ။ လူမိုက္အတုိင္းအတာအထိပဲ စြမ္းႏိုင္လိမ့္မယ္။ ၾကယ္တံခြန္ကို ကိုယ္မဆြတ္ႏိုင္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ လူမိုက္ဟာ လူမိုက္လိုေတြးတယ္။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က 'လူတံခြန္' ျဖစ္ေအာင္ လုပ္မယ္။
အဲဒီေတာ့ မင္းေစာင့္ေနေလ။ အဲဒီစာေမးပြဲကို ကုိယ္ ေအာင္ ေအာင္ေျဖၿပီး မင္းဆီ ကိုယ္ျပန္လာခဲ့မယ္။"
အဲဒီလိုနဲ႔ ဒီမြန္းဟာ ေက်ာင္းေတာ္သားတစ္ေယာက္ျပန္ျဖစ္သြားတယ္။
ဒါေပမယ့္ သူ႔ေက်ာင္းက ေခါင္းေလာင္းမထိုးဘူး။ သူကလည္း ေဖာင္တိန္၊ စာရြက္၊ ဖတ္စာအုပ္ စတာေတြ ဘာမွမေဆာင္ဘူး။
သူေျဖဆိုရမယ့္ ဘာသာရပ္နဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး ၿမိဳ႕ျပင္က ေက်ာင္းဆရာႀကီးတစ္ေယာက္ထံမွာ (SYMPOSIUM) ဆိုတဲ့ စနစ္နဲ႔ သင္ယူပါတယ္။
သူနဲ႔ ဆရာႀကီးဟာ အရိပ္ေကာင္းတဲ့ သစ္ပင္ေအာက္မွာ ထိုင္တယ္။ ေျမျပင္မွာ တုတ္နဲ႔ျခစ္ၿပီး အျပန္အလွန္ေျပာဆို ေဆြးေႏြးၾကတယ္။ ျပန္လည္ျငင္းခုံခြင့္ေရာ၊ နည္းလမ္းဆန္းသစ္ခြင့္ေရာ သူရတယ္။
အဲဒီလိုနဲ႔ ဒီပညာကို ေလ့လာခဲ့တယ္။
(ဆရာႀကီးရဲ႕ သမီးျဖစ္သူဟာလည္း ဒီဘာသာရပ္နဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး က်မ္းျပဳစာတမ္းတစ္ေစာင္ ေရးသားခဲ့ဖူးတယ္။ အစပိုင္းမွာပဲ ဆရာႀကီးက သင္ေပးႏိုင္ၿပီး ေနာက္ပိုင္း သူ႔ က်န္းမားေရးမေကာင္းတဲ့အခါ သင္မေပးႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ဆရာႀကီးကိုယ္စား သူ႔သမီးက ဆက္လက္သင္ျပေပးတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီမြန္းကေတာ့ ႀကိဳးစားပါတယ္။)
မီးခိုးေငြ႔တန္းကို ႀကိဳးကြင္းနဲ႔ ပစ္ဖမ္းတာကမွ လြယ္ဦးမယ္။ ဒီစာေမးပြဲကို ေအာင္ျမင္ဖို႔ မလြယ္ပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ ဒီမြန္းကေတာ့ တိုက္ပြဲ၀င္သြားပါၿပီ။ စစ္ရထားေပၚကေန အားလံုးကို လက္ျပႏႈတ္ဆက္ထားပါၿပီ။
ၿမိဳ႕ပတ္လမ္းမွာ၊ သေဘၤာဆိပ္မွာ၊ ျမင္းလွည္းေပၚမွာ၊ ပန္းၿခံထဲမွာ ေက်ာင္းစာေတြ ေလးေလးနက္နက္စဥ္းစားေနတဲ့ ဒီမြန္းကို အားလံုးေတြ႕ၾကရတယ္။
(အားလံုးကလည္း မသိမသာ အကဲခတ္ေနၾကတယ္)
အဲဒါကို ဟမ္းေလာ့နဲပ အေပါင္းအပါေတြက မသိမသာ မ်က္စပစ္တယ္။ ဒီမြန္းေရွ႕မွာ ဘာသံမွ မထြက္ရဲေပမယ့္ ကြယ္ရာမွာေတာ့ ဒီမြန္းကို ငေပါတစ္ေယာက္လို ဟားၾကတယ္။
ဒီမြန္းလိုေကာင္ကို ၀ပ္သြားေအာင္ ျပဳစားလိုက္ႏိုင္တဲ့ ဟမ္းေလာ့ရဲ႕ နားထဲကိုလည္း ခ်ီးက်ဴးစကားေတြ အမ်ားႀကီးေရာက္လာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ သူမတို႔အတြက္ ေပ်ာ္စရာဆိုတာ ဒီမြန္းကုိ က်ိတ္ရယ္ေနၾကျခင္းပါပဲ။
အဲဒါေတြအားလံုးကို ဒီမြန္း ျပန္ၾကားပါတယ္။ သူ႔ဆီကိုလည္း စာတစ္ေစာင္ ေရာက္လာတယ္။
ဟမ္းေလာ့ကို ဒီမြန္းထက္အရင္ခ်စ္ခဲ့ၿပီး ဒီမြန္းေၾကာင့္ ေနာက္ဆုတ္ေပးရတဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္ဆီကပါ။ ဟမ္းေလာ့ကို သူသိပ္ခ်စ္တယ္ဆိုတာကို နာမည္မေဖာ္ဘဲ ေၾကေၾကကြဲကြဲ ေရးထားတာပါ။
ဒီမြန္းကေတာ့ ဘာကိုမွ မခံစားရသလိုပါပဲ၊
သူ႔ေက်ာင္းစာကိုပဲ သူေလ့လာၿပီး ေနာက္ဆံုးေတာ့ သံ႐ံုးမွာ ေျဖဆိုျဖစ္တယ္။
စာေမးပြဲအေၾကာင္း ဘာမွျပန္မေျပာဘဲ ၿမိဳ႕မွာ ပံုမွန္ျပန္ေနတယ္။
သူ႔ ထံုးစံအတိုင္း ေအးတိေအးစက္ႀကီးပါပဲ။
(၅)
ေလာကႀကီးမွာ မာယာမ်ားတတ္တယ္ေနာ္။
တခ်ိဳ႕ညေတြမွာ ၾကယ္တာရာေတြရံၿပီး တခ်ိဳ႕ညေတြမွာ လင္းႏို႔ေတြ သင္းဖြဲ႔ပ်ံေနၾကတယ္။
ျမင္းစီးသူရဲခ်င္းတူတာေတာင္ ကိုင္တဲ့က်ာပြတ္ခ်င္းမတူဘူး။
အဲဒီလို မ်က္လွည့္ျပတတ္တဲ့ ေလာကႀကီးထဲမွာမွ ဒီမြန္းဟာ ဟမ္းေလာ့ကိုခ်စ္ရတာ ဘီလူးတစ္ေကာင္က ေရႊမင္းသမီးေလးကို ျမတ္ႏိုးရသလိုပါပဲ။
ဟမ္းေလာ့ဘက္ကေတာ့ ဒီမြန္းကို ေၾကာက္တာတစ္ခုတည္းသိၿပီး ဘာမွ အေလးအနက္မရွိခဲ့ပါဘူး။ ေအာင္မွာ မဟုတ္တဲ့ စာေမးပြဲႀကီးတစ္ခု ေျဖခိုင္းၿပီး လြယ္လြယ္ကူကူ ပထုတ္လိုက္တာပါ။ မေတာ္တဆ ေအာင္သြားရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ က်ဦးေတာ့ ဒီမြန္းက ေနာက္ဆုတ္မေပးရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲဆိုတာလည္း သူမ ႀကိဳေတြးမထားပါဘူး။
ဒီမြန္းရဲ႕ စာေမးပြဲအတြက္ ေအာင္စာရင္းထြက္ဖို႔ နီးလာတာနဲ႔ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားေတြ စိတ္၀င္တစား ေစာင့္ၾကည့္လာၾကတယ္။
တစ္ေန႔မွာေတာ့ ဟမ္းေလာ့တို႔ အသိုင္းအ၀ိုင္းက မီးပံုပြဲတစ္ခုလုပ္ၾကတယ္။ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ပဲ အဲဒီေန႔ဟာ ဒီမြန္း ေအာင္စာရင္းထြက္တဲ့ ေန႔ျဖစ္တယ္။
ေအာင္စာရင္းၾကည့္ဖို႔အတြက္ ဒီမြန္းဟာ မနက္အေစာႀကီး သူ႔အိမ္က ထြက္သြားပါတယ္။
သူျပန္အလာကို ရင္ေမာေမာနဲပ ေစာင့္ႀကိဳရင္း ၿမိဳ႕ကေလးလည္း ရင္ခုန္သံေတြ တရိပ္ရိပ္ျမန္ေနပါတယ္။
ညေနေစာင္းတဲ့ အထိ ဒီမြန္း ျပန္ေရာက္မလာပါဘူး။
ဟမ္းေလာ့တို႔ဟာ ဒီမြန္း ႐ႈံးနိမ့္သြားၿပီဆိုတဲ့အသိနဲ႔ မီးပံုပြဲကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရြင္ရြင္ စတင္လိုက္ၾကပါတယ္။
တစ္ေယာက္က ဟမ္းေလာ့ကိုေနာက္တယ္။
"ဒီမြန္း ေအာင္ခဲ့ရင္ ဘယ္ႏွယ့္လုပ္မလဲ" တဲ့။
ဟမ္းေလာ့က ခ်စ္စရာအမႈအရာေလးနဲ႔ ရယ္ရင္း ...
"သူ ေအာင္မွာမဟုတ္တဲ့ စာေမးပြဲပါ" လို႔ ေျပာတယ္။
ဟမ္းေလာ့ရဲ႕အေမကလည္း နံေဘးနားမွာ ရွိတယ္။ နားသယ္စပ္က ဆံပင္ေတြကို သပ္တင္သလိုလိုနဲ႔ သူ႔နားရြက္က စိန္နားကပ္ႀကီးကို လူျမင္ေအာင္ ျပေနတယ္။
ခ်င့္ခ်ိန္တတ္ပံုရတဲ့ အရာရွိႀကီးတစ္ေယာက္က ၀င္ေျပာတယ္။
"'ဒီမြန္းက စာေမးပြဲေအာင္ခ်င္ ေအာင္လာမွာ။ သိပ္ ေလွ်ာ့မတြက္နဲ႔" တဲ့။
"ဒီမြန္းက ဥာဏ္ရည္သိပ္ျမင့္တယ္။ သူ ျဖစ္ခ်င္တာကိုလဲ ျဖစ္ေအာင္လုပ္တတ္တယ္" တဲ့။
အဲဒီစကားၾကားေတာ့ ဟမ္းေလာ့ နည္းနည္းမ်က္ႏွာပ်က္သြားၿပီး ဟမ္းေလာ့ရဲ႕အေမက ထိုင္ရမလို၊ ထရမလို ျဖစ္သြားတယ္။
ခဏၾကာေတာ့ ႏိုင္ငံျခားျပန္ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ ေရာက္လာတယ္။ ဒီမြန္း စာေမးပြဲကိစၥကို တဟားဟားေအာ္ရယ္ၿပီး ...
"စိတ္ခ်ပါဗ်ာ၊ ဒီမြန္းက ဘယ္လိုလုပ္ ေအာင္မွာလဲ။ ဒီစာေမးပြဲေအာင္ဖို႔ဆိုတာ အေမရိကမွေတာင္ ... " ဘာညာေျပာတယ္။
ဟမ္းေလာ့လည္း စိတ္ေအးသြားတယ္။ ဟမ္းေလာ့ရဲ႕အေမက ေငြစကၠဴႀကီးတစ္ရြက္ကို ေထာင့္စြန္းေလးျဖစ္ေအာင္လုပ္ၿပီး နားဖားေခ်းကေလာ္ေနတယ္။
(နားဖာေခ်းကေလာ္သလိုလိုနဲ႔ နားရြက္က စိန္နားကပ္ႀကီးကို လူသတိထားမိေအာင္ ျပေနတယ္)
ေနာက္ထပ္ဧည့္သည္တစ္ေယာက္ ေရာက္လာတယ္။ သူကေတာ့ ေက်ာင္းဆရာတစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီး ဒီမြန္းနဲ႔လည္း စကားအေျပာအဆိုရွိတယ္။
"ဒီမြန္းက ရန္ကုန္ကို ဖုန္းနဲ႔ႀကိဳေမးၿပီး ေအာင္စာရင္းသြားၾကည့္တာ" တဲ့။
"ေလကေလးခၽြန္ၿပီး ထြက္သြားတာပဲ။ ေအာင္တယ္ထင္တယ္" တဲ့။
သူ႔စကားေၾကာင့္ ဟမ္းေလာ့က ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ကိုက္ထားၿပီး ဟမ္းေလာ့ရဲ႕အေမက ထိုင္ရမလို၊ ထရမလို ျဖစ္ေနတယ္။
အဲဒါနဲ႔ သူတို႔ကလည္း ရန္ကုန္က ႏွ႔ံစပ္တဲ့ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ဆီ အဲ့ဒီစာေမးပြဲအေၾကာင္း ဖုန္းဆက္ေမးလိုက္တယ္။ မိတ္ေဆြက ျပန္ေျပာတယ္။ ဆယ္ရာခိုင္ႏႈန္းပဲ ေအာင္တယ္။ ကိုးဆယ္ရာခိုင္ႏႈန္း က်တယ္တဲ့။
ဟမ္းေလာ့က သက္ျပင္းခ်တယ္။ ဟမ္းေလာ့ရဲ႕အေမက ၀မ္းသာအားရ ၿပံဳးလာတယ္။ ဟုိဘက္လွည့္ ႏႈတ္ဆက္၊ ဒီဘက္လွည့္ႏႈတ္ဆက္နဲ႔ သူ႔စိန္နားကပ္ႀကီးကို လည္လိမ္ၿပီး ျပေနတယ္။
ညေမွာင္လာတာနဲ႔ အမွ် မီးပံုပြဲက ပိုၿပီး စည္ကားလွပလာတယ္။ ဟမ္းေလာ့ရဲ႔ အေပါင္းအပါေတြ ေအာင္ပြဲခံသလို စားေသာက္ေနၾကတုန္း သတင္းတစ္ခု၀င္လာတယ္။
ဒီမြန္း မနက္ကထြက္သြားတဲ့ သူရဲ႕ (သိမ္းထားတာၾကာၿပီျဖစ္တဲ့) နာမည္ေက်ာ္ ဓားေျမႇာင္ကို ကုိယ္မွာေဆာင္သြားတယ္။ သူ စာေမးပြဲက်ရင္ ဟမ္းေလာ့ကို အၾကမ္းနည္းနဲ႔ လုယက္ေခၚေဆာင္ဖို႔ ျဖစ္ႏိုင္တယ္တဲ့။ ဟမ္းေလာ့က မ်က္လံုး၀ိုင္းေနၿပီး ဟမ္းေလာ့ရဲ႕အေမက ထိုင္ရမလုိ၊ ထရမလုိ ျဖစ္ေနတယ္။
ေနာက္ေတာ့ ဧည့္သည္တစ္ေယာက္ အေမာတေကာ ေရာက္လာၿပီး သူတို႔ေရွ႕မွာ ရပ္တယ္။
ဟမ္းေလာ့ရဲ႕မ်က္ႏွာ ျဖဴဖပ္ျဖဴေရာ္ ျဖစ္လာတယ္။
ဧည့္သည္က အထစ္ အထစ္နဲ႔ ေျပာတယ္။
'ဒီမြန္း အခုပဲ ျပန္ေရာက္လာၿပီ' ဆိုလို႔ ထရပ္မိတဲ့ ဟမ္းေလာ့ရဲ႕အေမဟာ ...
'ဒီကိုေတာ့ မလာေသးဘူး' ဆိုတဲ့ စကားေၾကာင့္ ျပန္ထိုင္မလို လုပ္ၿပီးခါမွာ ...
'ေဟာ့ဒါေပးလုိက္တယ္' ဆိုတာေၾကာင့္ မထိုင္မိဘဲ ကုန္းကုန္းကြကြ ျဖစ္ေနတယ္။
(ၿခံဳငံုသံုးသပ္ရရင္ေတာ့ သူ႔ခမ်ာ ထိုင္ရမလို၊ ထရမလို ျဖစ္ေနတယ္)
ဒီမြန္းေပးလုိက္တာ စကၠဴအိတ္တစ္အိတ္ပါ။ အဲဒါကို သူတို႔ေတြ ေၾကာက္ေၾကာက္လန္႔လန္႔နဲ႔ ဖြင့္ၾကတယ္။
"အို"
ပထမဆံုး ထြက္လာတာကေတာ့ အဲဒီစာေမးပြဲကို ဒီမြန္က ေျပာင္ေျပာင္ေျမာက္ေျမာက္ ေအာင္ျမင္လိုက္တဲ့ အေၾကာင္း သိသာခိုင္မာတဲ့ အေထာက္အထားစာရြက္ပါ။
ဟမ္းေလာ့တို႔ အေပါင္းအပါတစ္စုလံုး မႊန္ထူသြားၾကတယ္။
ဟမ္းေလာ့ဆိုရင္ မ်က္စိေတြျပာၿပီး ကတုန္ကယင္ျဖစ္သြားတယ္။
'ဆက္ဖတ္ၾကည့္စမ္းပါဦး' လုိ႔ ေဘးလူေတြက တုန္လႈပ္သတိေပးရတယ္။
ဆက္ၾကည့္တယ္။
ဒုတိယထြက္လာတာ လကၤာတစ္ပုဒ္ပါ။
အ႐ိုးခြံကို အေရျပားနဲ႔ပတ္ထားတဲ့ ႐ုပ္အလွဟာ မၿမဲေသာတရားသာျဖစ္လို႔ ဒီအေပၚမွာ ဂုဏ္မေမာက္သင့္ဘူး ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ဆံုးမထားတဲ့ သံေ၀ဂလကၤာႀကီးပါ။
တတိယထြက္လာတာကေတာ့ လွ်ာထုတ္ေျပာင္ျပရင္း လက္ေ၀ွ႕ရမ္းႏႈတ္ဆက္ေနတဲ့ ကာတြန္း႐ုပ္ပါပဲ။
ေအာက္က စာတစ္ေၾကာင္းေရးထားတယ္။
"ဒီဘ၀မွာ ႏွမလက္ေလွ်ာ့ေနေလေတာ့" ဟု။
အဲ့ဒီေအာက္ကေန ဒီမြန္းရဲ႕လက္မွတ္ကို သူ႔နာမည္ရင္းနဲ႔ ေရးထိုးထားတယ္။
(၆)
အဲဒီညေနဟာ ေရႊအိုေရာင္ျမဴခိုးေတြနဲ႔ ႐ိုး႐ိုးသားသားလွပေနခဲ့တယ္။ ဒီမြန္းက သူ႔ကိုစာျပေပးတဲ့ ဆရာမေလးဆီ ၀င္ေနတာပါ။
"မမ ကၽြန္ေတာ္ စာေမးပြဲေအာင္တယ္" ဆိုေတာ့ ေကာင္မေလးက ၾကည္ၾကည္လင္လင္ ျပန္ၿပံဳးျပတယ္။
ဒီမြန္းက သူ႔ကိုယ္ေပၚက ဓားေျမႇာင္ကို ေကာင္မေလးရဲ႕ အေရွ႕ဘက္ေျမျပင္မွာ ပစ္ခ်ၿပီး ...
"ကၽြန္ေတာ့္လူမိုက္ဘ၀ကို မမေရွ႕မွာ ကၽြန္ေတာ္ လက္နက္ခ်လုိက္ၿပီ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဒီမြန္းလို႔ မေခၚနဲ႔ေတာ့" လို႔ေျပာတယ္။
ေနာက္ထပ္လည္း စကားေတြ အမ်ားႀကီးေျပာတယ္။
တိုးညင္းေႏြးေထြးတဲ့ သူ႔စကားေတြကို နားေထာင္ရင္း ေကာင္မေလး မ်က္လႊာခ်တယ္။ ေအးၿငိမ္းတဲ့မ်က္ႏွာေလးဟာ တျဖည္းျဖည္းေအာက္ငံု႔သြားတယ္။
ေလေတြ တသုန္သုန္တိုက္တဲ့အခါ သူ႔ဆံႏြယ္မွ်င္ေလးေတြက အႏုပညာဆန္ဆန္ ေမ်ာလြင့္ေနၾကေတာ့တယ္။
ဒီမြန္း (Demon) = နတ္ဆိုး
စာႂကြင္း
ဒီဇာတ္လမ္းနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္က ...
(က) စိတ္ကူးယဥ္၍ ေရးသားျခင္းျဖစ္သည္။
(ခ) ျဖစ္ရပ္မွန္တစ္ခုကို ေရးသားထားျခင္းျဖစ္သည္လို႔ အဆိုႏွစ္ခု ေပးခဲ့ရင္ ဘယ္ဟာမွန္တယ္ ထင္ပါသလဲ။ ရဲရဲေတြးၿပီး အမွား၊အမွန္ ျခစ္ၾကည့္စမ္းပါ။(တာရာမင္းေ၀)
ေမာင္ဇာတိ(ငါ့စုဘူး)ဆီကတဆင့္ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။
က်ေနာ့္ ရဲ ႔ မ
တခုေသာ ၁၉... ႏွစ္မ်ားဆီက အေၾကာင္းအရာေလး တခုပါ။ညီမ်ဳိးရဲ႕ (ေမာင္မ်ဳိး)ခပ္ေစာေစာ သႄကၤန္ပို႔ေလးက ရင္ထဲကအနာေဟာင္းကို လာဆြလိုက္သလိုပါပဲ။ ဟင္ မဖတ္ခဲ့မိရင္ ေကာင္းသား၊ ဒင္းကေလးရဲ႕ အေရးအသားကလည္းေကာင္းေနေတာ့ အင္း ကိုယ့္ေဒါသနဲ႔ ကိုပဲေလ ခံေပ့ါ လွလွႄကီး။ မမအတြက္ဆို ေလာကႄကီးကို ခါးေစာင္းတင္ပစ္မယ္ဆိုတဲ့ ေကာင္ေလး ဘဝေပါ့။ က်ေနာ္က ၈ တန္း သူက ၁၀တန္း ေက်ာင္းသူ ဘဝ၊ မ အတြက္နဲ႔ လိုက္လိုက္ရတဲ့ ေမးခြန္းေတြ၊ ဒါပဲၾကည့္ကြက္တိလို႔ ၾကားတာနဲ႔ မ်က္ႏွာနဲ႔ ေျခလွမ္းက အသင့္ အလိုအေလ်ာက္ကို လွည့္မိလ်က္သားပဲ။ မ က စာေတာ္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ မိန္းကေလးေတြရဲ ႔ ထံုးတမ္းစဥ္လာအရ Details သိပ္မက္ေတာ့ ပူစရာမဟုတ္ ပူေနေရာပဲ။ သူပူေနေတာ့ ဒီကေကာင္လဲ ဘယ္ေနႏိုင္မလဲ၊ ဒါနဲ႔ တကၠသိုလ္ ေရာက္ႏွင့္ေနတဲ့ မႄကီးဆီ အပူကပ္ၿပီး ေမးခြန္းရႏိုင္၊ၾကားႏိုင္မယ့္ ေနရာေတြ စံုစမ္း၊ ၀ယ္တန္ရာဝယ္ ေတာင္းတန္ရာေတာင္း လုပ္လိုက္တာ စံုေလာက္ၿပီထင္လို႔ ေသခ်ာျပန္ၾကည့္မိေတာ့မွ ဟိုက္ရွားပါး...ျပဌာန္းစာအုပ္ေတြကို စာေမးပြဲနီးမွ လိုက္ဝယ္မိ သလိုပါပဲ တေယာက္တေပါက္ေပးထားလိုက္တာ ေမးခြန္း ၃ စံုရွိထားရင္ ဖတ္စာအုပ္ထဲကဟာေတြ အကုန္ႃခုံမိေနမွေတာ့ မတိုးရွိပ မလား။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မအတြက္နဲ႔ ကင္းတဲမွာအိပ္ၿပီး အနီးကပ္ေမးခြန္း ေစာင့္ရတာကိုက အာဂအလုပ္အကိုင္ဟဲ့လို႔ ေသြးနာထင္ေရာက္ေနခဲ့တဲ့ ဆယ္ေက်ာ္သက္ ခ်စ္လူမုိုက္ေလးေပါ့။
ဒီလိုနဲ႔ ရင္းႏွီးမႈေတြနဲ႔ အတူ ရင္မွ အပူေတြကို ပတ္ဝန္းက်င္ေရာ မမ ပါသိေလာက္ေတာ့ သၾကၤန္နားနီးေနပါၿပီ။ ခါတိုင္းဆို ပိုက္ဆံ ကုန္မွာ ေၾကာက္လို႔ အမဲအူသုပ္ဆိုင္မွာဆံု ရင္ အၿမဲမ်က္ႏွာလြဲသြားတတ္တဲ့ မ က က်ေနာ့္ကိုတကူးတကရွာတတ္လာသလို၊ က်ေနာ္ကလည္း အခ်ိန္မွတ္ထားၿပီး သူမသြားေနက် လမ္းေတြဆီမွာ ခရီးသြားဟန္လြဲ ကိုယ္ထင္ျပရတာ အေမာေပါ့။ မွတ္မွတ္ရရ သၾကၤန္မက်ခင္တပတ္အလိုမွာ သူ႔ပါပါး ပို႔ေပးလိုက္တဲ့ ဂ်ပန္ဘီးကေလးကို ႄကြားရင္း ႏွစ္ေယာက္သား လမ္းသလားၾကရင္းနဲ႔ အမဲအူသုပ္ အတူစားျဖစ္ၾကတဲ့ေန႔ကေပါ့။ ျပသနာက က်ေနာ္က စမိတယ္ပဲ ဆိုပါေတာ့။မ ေရွ ႔ ေရာက္တာနဲ႔ ဘယ္လိုအမွတ္ရေအာင္ေနျပရမယ္ပဲ စဥ္းစားေနတဲ့ အက်ဳိးေက်းဇူး ဆိုပါေတာ့။ အမဲအူသုပ္ ဆိုင္ေဘးက ေခါက္ဆြဲသုပ္သည္က သစ္ခြပန္းေရာင္းတဲ့ အထမ္းသည္လင္းမယားကိုေခၚၿပီး ပန္းပင္ဝယ္ပါေလေရာ၊ အဲဒီမွာ စေတြ႔တာပါပဲ...
အေျပာေကာင္းတဲ့ ပန္းသည္လင္မယားကို သေဘာ္ေတာ္ေခြ႔ သြားတဲ့ အသုပ္သည္အေဒၚႄကီးဟာ...သူ႔ဘာသာသူဝယ္ရံုတင္မကပါဘူး၊ က်ေနာ္တို႔စားေနတဲ့ အမဲအူသုပ္သည္ကိုပါ ေစ်းေတာ္ေၾကာင္း၊တန္ေၾကာင္း ရတုန္းရခိုက္ဝယ္ထားရင္မမွားေၾကာင္း ဆြယ္တရားေဟာလိုက္တာ ... အမဲအူသုပ္သည္အေဒၚႄကီးလည္း...သစ္ခြပန္းပင္တပင္ ဝယ္လိုက္ရပါေလေရာ။ ပန္းတအိုး ၂၅၀ တည္းရယ္ အပြင့္ေတြလည္းအသင့္ပါေလရဲ ႔။ေျပာေျပာဆိုဆို..ပါပဲ သူ၀ယ္လိုက္တဲ့ပန္းအိုးေလးကို အမႊမ္းတင္ရင္း က်ေနာ္တို႔၀ိုင္းမွာ၀င္ထိုင္ကာ
ပြားပါေလေရာ...ပန္းသည္လင္မယားကေတာ့ အထမ္းေဘးခ်ကာ ေထာင္တန္အေၾကြျဖတ္ၿပီး ပိုက္ဆံျပန္အမ္းဖို႔ရာ မ်က္ေစာင္းထိုးကားလမ္းမရဲ ႔ တဖက္ျခမ္းက...ေခါက္ဆြဲဆိုင္ဆီ၀င္သြားၾကေလရဲ ႔ ။
ဆိုင္ရွင္အမဲအူသုပ္သည္အေဒၚၾကီးက ၀ါကနာရွင္အဆင့္ ကေန ပညာရွင္အဆင့္ထိ ဘယ္ပန္းကဘယ္လို၊ ဘယ္ရာသီဆို ဘယ္ပန္း ဆိုတာေတြေရာ သူ႔ပညာဗဟုသုတ၊ သူမရဲ ႔ ပါရမီလက္ဆိပ္ စသည္ျဖင့္ ပန္အိုးေလး ခံုေပၚခ်ထားကာ အက်ယ္တ၀င့္ရႊီးျပေနပါသည္။ ဆန္အိုးထဲက ဆန္ရတယ္ဆိုေသာ က်ေနာ့္ မမ ကလည္း ျပည္သူ႔ဆႏၵခံယူပြဲတက္ေရာက္ေနသလားမွတ္ရတယ္...ဟုတ္ဟုတ္..
မဟုတ္ဟုတ္...ေျပာသမွ်ယံုလိုက္ေထာက္ခံလိုက္နဲ႔ေပါ့။က်ေနာ္
လည္းနားဒုကၡ ေအးလိုေအးညားဆိုၿပီး ေရွ ႔ ကပန္းအိုးေလးဆီကို အာရံုလြဲလိုက္ပါတယ္။ အိုးထဲက သစ္ခြက Dancing lady(yellow Color) အမ်ဳိးအစားပါ။ သစ္ခြ ပင္ပ်ိဳႏွစ္ပင္ယွဥ္လ်က္ေပါက္ေနၿပီး တပင္က ပန္းခက္ၾကီး ႏွစ္ခက္ပြင့္ကာ အလွၿကီးလွေနတာပါ။ၾကည့္ရင္းၾကည့္ရင္း သံသယျဖစ္လာပါတယ္။ အပင္ေလးက ဒီေလာက္အပြင့္ၾကီးေတြပြင့္ဖို႔ရာ သက္တမ္းမရင့္္ေသးေလာက္ဘူးလို႔လည္းထင္လာပါတယ္။ဒါနဲ႔ပဲ ေသေသခ်ာခ်ာ လံုးေစ့ပတ္ေစ့ၾကည့္လိုက္မွ ဖိန္႔ဖိန္႔ႄကီးမွန္းသိလိုက္ရတယ္။
ဒါနဲ႔ဆိုင္ရွင္အေဒၚႄကီးေျပာသမွ်ပံုျပင္ေတြကို စိတ္ဝင္တစားနားေထာင္ေနတဲ့ မမကို စကားလက္စသတ္ဖို႔ အခ်က္္ျပ လိုက္ေတာ့...ဆိုင္ရွင္အေဒၚႄကီးက အကင္းပါးလွေသာ က်ေနာ့္ မမ ထက္အရင္ ျမင္သြားတာနဲ႔ပဲ စကားလက္စသပ္ကာ သူ႔ေကာင္တာေနာက္မွာ ေဂၚဖီျပန္လွီးေနပါေတာ့တယ္။ သိပ္လူမႈေရးျပည့္ဝတဲ့ မ ကေလ က်ေနာ့္ကိုဘုရွဳိးကာ ေမးဆတ္ရင္း..ေျပာဆိုတဲ့အထာနဲ႔ ေပါ့...က်ေနာ္လည္း မ ေရွ ႔က ပန္းအိုးက ဂြင္ဆင္ထားတာႄကီးလို႔
ဆိုလဲဆိုေရာ...မယံုတဝက္ယံုတဝက္ သူမရဲ ႔ ေကာ့ညႊတ္နက္ေမွာင္ေသာ မ်က္ေတာင္ရွည္ႄကီးေတြကို တဖ်တ္ဖ်တ္ခတ္ရင္း
ရင္တဖိုဖို ျဖစ္ေနတဲ့ သူမ။ဒါနဲ႔ က်ေနာ္လည္း...အေသးစိတ္ရွင္းျပလိုက္တယ္ေလ ...
Dancing lady(yellow Color) အမ်ဳိးအစား သစ္ခြက ေဆာင္းေႏွာင္းနဲ႔ ေႏြဦးရာသီမွာ ပြင့္တဲ့အေၾကာင္း၊
အပင္က လိုဒါထက္ပိုမို သက္တမ္းႏုေနေသးတဲ့ အေၾကာင္း၊ အမ်ားအားျဖင့္ ပင္ပ်ဳိေတြပြင့္ရင္ သစ္ခြဥ တဥကေန ပန္းတခိုင္သာထြက္ေလ့ရွိေၾကာင္း၊အပင္က ပန္းခိုင္က အရမ္းညိႈးေနတာၾကည့္ခ်င္း အားျဖင့္ ဒီပန္းခိုင္က ဒီအပင္ကပြင့္တာမဟုတ္ပဲ
လာထိုးစိုက္ထားတာ ျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း၊ အိမ္မွာ အေဒၚ တေယာက္ သစ္ခြဝယ္ရင္း ဒီလို ဂ်င္းခဏခဏ ကိုက္မိဘူးတာေၾကာင့္
သိေနေၾကာင္းေတြေပါ့။ စကားလည္းဆံုးေရာ...အယ္...ပန္းသည္ေတြက ဒီလိုလိမ္ေရာင္းတတ္တယ္လားတဲ့...ဒါဆိုဒီသစ္ခြက အစစ္မဟုတ္ဖူးေပါ့...ဆိုၿပီးေမးခြန္းထုတ္ျပန္ပါေလေရာ...၊ပန္းသည္တိုင္းေတာ့ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ၿပီးေတာ့ အခုအပင္က Dancing lady(yellow Color)အစစ္ျဖစ္ေၾကာင္း၊တခ်ဳိ ႔ ပန္းသည္ေတြက အပင္က အပြင့္မပြင့္ေသးေပမယ္ ဝယ္သူေတြ
ဘယ္အပင္က ဘာပန္းပြင့္မွန္းသိေအာင္သာ ထိုးစိုက္ထားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ဒါကို သတိထားသင့္ေၾကာင္း ဆက္ရွင္းျပလိုက္ပါတယ္။
မိန္းခေလးေတြရဲ ႔ လူမႈကူးလူးဆက္ဆံေရးက ေၾကာက္ခမန္းလိလိပါကလား...မ ေလ ခဏဆိုၿပီး ခံုကထ ေကာင္တာေနာက္သြား...က်ေနာ္ေျပာသမွ် ဆိုင္ရွင္ေဒၚႄကီးကို ေဖာက္သည္ခ်ပါေလေရာလား...မၾကာပါဘူး ႏွစ္ေယာက္သား ရံုးစု ရံုးစုနဲ႔ က်ေနာ့္ နေဘးနားေရာက္လာၿပီး သူဝယ္ထားတဲ့ အပင္က ပန္းခက္က အစစ္ဟုတ္မဟုတ္ စမ္းသပ္ၾကပါေလေရာ။ သာသာေလး ဆတ္ခနဲ ဆြဲလိုက္တာနဲ႔ ပန္းခိုင္ႏွစ္ခိုင္လံုးအလိုက္သင့္ပါလာပါေရာလား။အင္း မ ေတာ့ စနက္တံကိုမီးစတို႔ေနပါၿပီ။
သူ မ ေျပာသမွ်ေတြကြက္တိႄကံုရတဲ့ ဆိုင္ရွင္အေဒၚႄကီးက မ ကို ၾကည္ညိဳမဆံုးေပါ့။အခန္႔သား မရဲ ႔ အထာစတိုင္ကလည္း ဒီေလာက္ကေတာ့ အကင္းပါဆိုတဲ့ အတိုင္းတျပားမွကို အတိမ္းအေစာင္းမရွိ ကြက္တိ အံကိုၾကေနတာပါပဲ။ သူတိဳ႔ခ်င္းတင္မကပဲ
အသုပ္ဆိုင္က ေစ်းသည္ကိုပါ သတင္းလက္ေဆာင္ကမ္းခ်ိန္မွာေတာ့ ေထာင္တန္အေၾကြျဖတ္ၿပီး ပိုက္ဆံျပန္အမ္းဖို႔ရာ ျပန္ေရာက္လာတဲ့ ပန္းသည္လင္မယားနဲ႔ ပက္ပင္းတိုးၾကပါေလေရာ။....အသုပ္သည္ႏွစ္ဦးလံုးက ပန္းပင္ေတြ မဝယ္လိုေတာ့ေၾကာင္း ပိုက္ဆံသာျပန္ေပးရန္ ပန္းသည္လင္မယားႏွင့္စ စကားမ်ားၾကပါေလၿပီ။အင္း...ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေဒသခံေတြနဲ႔ ျပသနာ မျဖစ္ခ်င္တဲ့ ပန္းသည္လင္မယားကပဲ အေလ်ာ့ေပးကာ ပန္းအိုးဖိုးျပန္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေက်နပ္ၾကတယ္ေတာ့ မဟုတ္ၾကပါ။ သူတို႔ကိုခ်က္က် လက္က် ရန္ေတြ႔ကာ ပိုက္ဆံျပန္ေတာင္းတဲ့ အမဲအူသုပ္ဆိုင္ဆီကိုကြက္ၾကည္
ကြက္ၾကည့္ လုပ္ရင္း နေဘးက အေအးဆိုင္ထဲဝင္ကာ ေဒါသေျပ အေအးဝင္ေသာက္ၾကပါေလေရာ။
ဒါကို အစအဆံုးသိေနျမင္ေနၾကားေနရတဲ့ အေအးဆိုင္ရွင္က ေလာကြတ္လုပ္ကာ ဒီျပသနာရဲ ႔ တရားခံ လက္သည္အမွန္ ဘယ္သူဘယ္ဝါဆိုတာကို ပန္းသည္မိန္းမကို လက္ေထာက္ခ်လည္း ခ်လိုက္ေရာ...ပန္းသည္အမႄကီးေလ ဝုန္းဆို..အမဲအူသုပ္ဆိုင္ေရွ ႔ ေရာက္လာၿပီး မ ကိုတည့္တည့္ႄကီးစိုက္ၾကည့္ကာ ကေလာ္တုတ္ပါေလေရာ...
ဒါကို မ ေလ အၿပံဳးမပ်က္တဲ့ အျပင္ ေၾကာေပးထိုင္မိလ်က္သား ျဖစ္ေနတဲ့က်ေနာ့္ကိုပါ ေမးဆတ္ရင္း လွည့္ၾကည့္ဖို႔ အေဖာ္စပ္ပါေသးတယ္...ဒီကေကာင္ေလ မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္ သြားလွည့္ၾကည္မိေတာ့ အျမင့္ပိုင္းကေန ထဘီကို မကာမကာ ဟန္ၾကပန္ၾက ဆဲေရးတိုင္းထြာေနတာ နဲ႔ တည့္တည့္ ႄကီးတိုးပါေလေရာဗ်ာ..ေတာ္ ေသးတာေပါ့ အလင္းျပန္တဲ့ဘက္မွာျဖစ္ေနလို႔..ဟီး...အေတာ္ေနေတာ့မွ ရပ္ကြက္လူႄကီးေရာက္လာၿပီး ေစ်းသည္အမႄကီးအားဆက္ မဆဲရန္ေျပာမွပဲ ပြဲၿပီးသြားပါေတာ့တယ္။...က်ေနာ္ျဖင့္ရွက္လိုက္တာေလ ဆိုင္ကေနထြက္ စက္ဘီးဆြဲၿပီး မ ကိုတင္ကာ ေျခဦးတည့္ရာ နင္းခ်လာခဲ့တယ္ဗ်။ အေတာ္ေဝးမွ ဘီးခဏရပ္ရင္း မ ကိုျပန္လွည့္ၾကည့္ေတာ ေဟာဗ်ာ ...ပံုစံကိုက ဘာမွမျဖစ္ခဲ့သလိုပဲ။ ဒါနဲ႔ပဲ က်ေနာ္က ဘယ္လိုမွ မေနဘူးလားစိတ္ထဲမွာလို႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ေလ...ဘာျဖစ္ရမွာလည္းတဲ့
ထမီ လွန္ဆဲတာသူမွမဟုတ္တာတဲ့ ခပ္ေအးေအးပဲ ....ေနာက္ၿပီးေျပာလိုက္ေသးတယ္...ဘယ္လိုေနရမွာလည္း သူကေယာက္်ား
ေလးမွမဟုတ္တာတဲ့...ဘုရားေရ...တကယ္ပါ က်ေနာ္လည္းဘာဆိုဘာမွ မျမင္ခဲ့ရပါဘူး..
ဒါနဲ႔က်ေနာ္လည္း စကားလမ္းေၾကာင္းလႊဲတဲ့ အေနနဲ႔ မကိုခ်စ္ခြင့္ေတာင္းေတာ့...
ဆိုင္းမဆင့္ဗံုမဆင့္...ထေမးတယ္...သူ႔ ေမာင္အလတ္ေကာင္ကို
ႏိုင္ေအာင္ထိုးႏိုင္လားတဲ့။အမွန္အတိုင္းလည္းေျဖတယ္၊ အေျဖကို သူလည္းသေဘာက်တယ္ဆိုရင္ ခ်က္ခ်င္းအေျဖေပးမယ္လို႔လည္း သေဘာေတြေကာင္းေနလိုက္ေသးတယ္။ဟင္း က်ေနာ့္ ဘဝကေတာ့ ဂ်ပန္ဝင္ခါမွပုလိပ္ျဖစ္ရသလိုပါပဲ...တတ္ႏိုင္ဘူးေလ...ဝက္ျဖစ္မွေတာ့ ဟိုဟာမေၾကာက္ေၾကးေပါ့...ဒါနဲ႔ထိုးႏိုင္ပါတယ္ေပါ့ ေျပာမယ့္သာေျပာရတယ္ စိတ္ကမရဲဘူး...အေကာင္သာငယ္ေပမယ့္ ေယာက္ဖေလာင္း(အလတ္ေကာင္)က ဇ နဲ႔ ဒါေပမယ့္ ကိစၥေတာ့မရွိပါဘူး ဒီေကာင္က အျမဲတမ္းေစာက္တလြဲေလ...သူ႔နာမည္ေျပာင္ကိုလည္းၾကည့္ပါအံုး တြတ္ပီတဲ့။ ခဏတာ သူမ ခပ္ေတြေတြေလး စဥ္စားၿပီးကာမွ ေအးဒါဆိုရင္ေတာ့ ႏွင္နဲ႔ငါ ရည္းစားျဖစ္ေလာက္တယ္ဆိုတဲ့ သူမေကာက္ခ်က္ေၾကာင့္ အာဝါဟ၊
ဝိဝါဟ မတိုင္ခင္အဆင့္ကို က်ေနာ္တို႔ ေရာက္ၾကပါေလသတဲ့။....
ဒီလိုနဲ႔ သၾကၤန္ အႄကိုေန႔ မတိုင္ခင္တရက္ အလို ေရႊဘုန္းပြင့္ဘုရားဝင္းထဲမွာ ထပ္ေတြ႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။ရည္စားသက္တမ္း တပတ္ျပည့္တဲ့ ေန႔မွာေပါ့...ဒီေတာ့မွဟိုတေန႔က သိခ်င္ေနတဲ့ ကိစၥ ေမးခြင့္ရေတာ့တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔ အလတ္ေကာင္ကို
ႏိုင္ေအာင္ထိုးႏိုင္တယ္ ဆိုတာနဲ႔ လက္ခံလိုက္ရတာလဲေပါ့။ မ အေျဖနဲ႔ မ ကေတာ့ဟုတ္ေနတာပါပဲ...အကယ္လို႔ သူ႔ေမာင္ကိုႏိုင္ေအာင္ မထိုးႏိုင္တဲ့လူဆိုရင္ေလ ...ေမာင္ေတြေရွ ႔ မွာမ်က္ႏွာငယ္ရတာေပါ့တဲ့...သူကအႄကီးဆိုေတာ့ ရည္းစား
ဖက္ကလည္းဝင္ကူလို႔လဲ မသင့္ေတာ္ဘူးေလတဲ့ ေမာင္ေတြနဲ႔ တခုခုျဖစ္တဲ့အခါ။ ေနာက္ၿပီးသင္းေလး ကႏိုင္သြားလို႔ အိမ္မွာ
ျပန္ႄကြားရင္ မိဘေတြကြယ္ရာမွာ ရည္းစားခိုးထားတာက ေပၚဦးမွာတဲ့။အခုလည္း သူ႔ေမာင္ကိုႄကိမ္းထားတယ္တဲ့ ငါရည္းစားထားတာ
အေမတို႔ကိုခၽြန္ရဲ ခၽြန္ၾကည့္ ငါ့ေကာင္ေလးေခၚၿပီး နင့္ကိုေခ်ာင္းရိုက္ခိုင္းမယ္လို႔တဲ့...ကဲ အာဂ အမဗ်ာ...
ဒါနဲ႔ က်ေနာ္လည္း ဖီလင္အျပည့္သြင္းၿပီး က်ေနာ့္ကို ဒီေလာက္ေတာင္ပဲ ခ်စ္ရလား မ ရယ္လို႔ဆိုၿပီး လက္ကေလးကို ဆြဲကိုင္လိုက္ပါတယ္...ဟီး...ခံစားရလား ဘာလားေတာ့မသိဘူး...သူငယ္ခ်င္းေတြက ရည္းစားျဖစ္ၿပီး ခ်ိန္းေတြ႔တာေတာင္ လက္ကေလးမွ မကိုင္ဘူးရင္ ျပန္မလာနဲ႔လို႔ မွာလိုက္လို႔ပါ...ရုတ္တရက္ တုန္ျပန္လိုက္တဲ့ မ ရဲ ႔ လႈပ္ရွားမႈက ဂ်ဴဒို သမားတေယာက္လိုပါပဲ ...လက္ကိုေနာက္လွန္ခ်ိဳး ပလိုက္တယ္ေလ...ေနာက္ၿပီးပါစပ္ကလည္း...
တလစပ္...ငါက ကေလးဆိုၿပီး ၾကည့္ေနတာ...နင္ကအတတ္ေကာင္းေတြ တတ္ေနတယ္ေပါ့ေလ
...နင့္ကို ငါနဲ႔ေတြရင္ဒီလိုလုပ္ရမယ္လို႔ ဘယ္ေယာက္ဖေတြက နည္းေတြလမ္းေတြ ေပးလိုက္သလဲဆိုၿပီး...
ကိြဳင္ပါေလေရာ...အေတာ္ၾကာလို႔ သူေဒါသထြက္လို႔ ဝမွလြတ္လိုက္ေတာ့ က်ေနာ့္လက္ေကာက္ဝတ္က ေယာင္ေနၿပီေလ...
က်ေနာ္လည္း နာတာရယ္၊လန္႔သြားတာရယ္၊ရွက္တာရယ္ ေပါင္းၿပီး ဒီေလာက္အထင္ေသးေနရင္လဲ
အစတည္းက ျငင္းေပါ့...ဘာျဖစ္လို႔လက္ခံခဲ့တာလည္းဆိုၿပီး...ျပန္အေအာ္မွာ...ဘယ္ကဘယ္လို
မ်က္ရည္ေတြပါ က်လာလဲမသိပါဘူး...သတိထား မိေတာ့ က်ေနာ့္ကိုခပ္ဖြဖြနမ္းၿပီး
ေမာင္ကေလးတေယာက္လို ေခ်ာ့ေနတဲ့ မရင္ခြင္ထဲေရာက္ႏွင့္ေနၿပီ...
ဆက္ၿပီးေတာ့လည္း ဒို႔ေတြက ငယ္ၾကေသးေတာ့ မျဖစ္သင့္တာေတြမျဖစ္ရေအာင္ အခုလိုတင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ေစာင့္စီးၾကမွ
တန္ခါၾကမယ္ဆိုၿပီးမွာတမ္းေတြ ဆက္ေခၽြေနပါတယ္...ဒီကေကာင္ကေတာ့ ႏုညံ့အိစက္တဲ့ အထိအေတြ႔ နဲ႔ မ ရဲ ႔ကိုယ္သင္းရနံ႔
ေတြၾကားမွာ...ဟီး...ဘဝမွာ ပထမဆံုးေသာ အေတြ႔အႄကံုမို႔လား မသိဘူး ေနာက္ရင္ခြင္သစ္ေတြ ေရာက္တိုင္း သတိတရရွိေနေလရဲ ႔။
ဇရပ္ေပၚက ဘုရားရွစ္ခိုးၿပီးအမွ်ေဝကာ သာဓု ေခၚတဲ့ အသံၾကားမွ ႏွစ္ဦးသား ရွက္ရွက္နဲ႔ထကာ အိမ္ျပန္ဖို႔ ကားမွတ္တိုင္ဆီ
ထြက္လာခဲ့ျဖစ္ၾကတယ္...ကားေပၚမွာႏွစ္ေယာက္သားေလ သူ႔ဂရုစိုက္ ကိုယ့္ဂရုစိုက္နဲ႔ အျဖစ္ေတြသဲၿပီး public ကိုအၾကမ္းဖက္ရင္း စီးလာလိုက္တာ ကိုယ့္မွတ္တိုင္ကို ေရာက္ေတာင္ေရာက္မွန္းမသိ..ေက်ာ္သြားလို႔ တမွတ္တိုင္ေနာက္ျပန္ေလွ်ာက္လိုက္ရပါေလေရာလား။ ဒီကေကာင္ေတာ့ ေႏြရာသီေတြဘာေတြ သတိမရေတာ့ဘူးေနပူက်ဲတဲ ေပတရာလမ္းမေပၚမွာေလ မ ဆိုတဲ့အသိတခုတည္းနဲ႔ ေနက လျဖစ္ေနတာေလ။
ၿငိမ္သက္ နဲ႔ ဧၿပီလ ၁၄ ရက္
ဒီေန႔ဧၿပီ ၁၄ က...
က်ေနာ့္ေမြးေန႔တဲ့။အေမနဲ႔ပတ္ဝန္းက်င္ကေျပာတာပဲ...အဲဒီတုန္းကေတာ့ အေတာ္ခ်စ္စရာ ေကာင္းတယ္တဲ့။
ဒီမွာအေပါင္းအသင္းသိပ္မရွိေတာ့...၃ႏွစ္ေလာက္ရွိၿပီ ခပ္ေျခာက္ေျခာက္ သၾကၤန္နဲ႔ေမြးေန႔ေတြ ေက်ာ္လြန္ခဲ့ရတာ။အခုႏွစ္ေတာ့ တမ်ဳိးထူးမယ္လို႔ထင္ထားတာ ၿပီးေတာ့လည္း..း) း( ။ ဒီမွာ ကသၾကၤန္ပြဲကို ၂ဖြဲ႔ခြဲၿပီး ၂ခါလုပ္တယ္ေလ။စစခ်င္း ေစာက္နဲ႔ထြင္း ဆိုသလိုပါပဲ ပထမပြဲကို သြားတာ ရန္ပြဲနဲ႔ ပက္ပင္းတိုးပါေလေရာဂ်ာ။ဒါနဲ႔စိတ္ဓါတ္က်ၿပီး သူငယ္ခ်င္း ၁ေယာက္အိမ္မွာ ေရမေလာင္းရမယ့္အတူတူ ရရာေလာင္းမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ဓါတ္နဲ႔ လူစုၿပီး ဘီယာေတြေလာင္းထည့္ ခဲ့ၾကတယ္။ေနာက္တပြဲကို (overseas ေက်ာင္းသူသစ္ေခ်ာေခ်ာေလးေတြရွိတယ္လ႔ို အတိတ္စိမ္း ရထားတာေတာင္မွ)မသြားျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ ၁၂ ရက္ ေန႔ညေနၾကေတာ့ ကံတက္လာတယ္ ထင္ပါတယ္၊ ကိုယ္ေၾကာင္စီေကြးေနတဲ့ ေကာင္မေလးနဲ႔ အမွတ္မထင္ဆံုပါေလေရာ ဒါနဲ႔ ဒီႏွစ္သစ္မွာေတာ့ အၿပီ ဆင္ၾကံၾကံမယ္ဆိုတဲ့အေတြးနဲ႔ (၁၄ ရက္ေန႔ မွာဆံုမယ္လို႔ ဒိတ္ရေအာင္) ညၾကရင္ဖုန္းေခၚမယ္လို႔ က်ဴလိုက္တယ္ဗ်။ ၁၃ရက္ ေန႔ မနက္မွ ဖုန္းေခၚျဖစ္ေတာ့တယ္။
အဟီး... ညကေရခ်ိန္လြန္သြားလို႔ေလ...က်ေနာ္ဖုန္းေခၚတာ...တေန႔နဲ႔တညလံုးလံုးပါပဲ...
No answer..က်ေနာ့္အထင္ေတာ့ မူးၿပီးဖုန္းေတြခဏခဏ ေခၚတယ္ထင္လို႔ မကိုင္တာပဲလား။ ေရွ ႔ ေရးေတြႄကိုေတြးမိၿပီး မကိုင္တာပဲလား။
အရင္လူေၾကာင့္ အဆင္သင့္မျဖစ္ ေသးတာလား။ ေနာက္လူရင္မွာ .....လား..စသည္ျဖင့္ ၁ ေန႔ နဲ႔ ၁ ည လားေပါင္း မ်ားစြာစီးရင္း ဒီေန႔လည္ေရာက္မွပဲ သူမကံဆိုးစြာ ေကာက္ကိုင္မိလို႔ က်ေနာ္ကံေကာင္းစြာ ပြားခြင့္ႄကံုပါေလေရာ။
ပထမေတာ့ေလ...တေန႔နဲ႔တည စုထားတဲ့ေဒါသေတြ လႊတ္ထည့္လိုက္မယ္ေပါ့...ဟလို ဖုန္းေခၚတာမရလို႔ စိတ္ဆိုးေနၿပီထင္တယ္။ ဒီကေလ silent လုပ္ထားမိလို႔ေလ ဖုန္းလာရင္ခ်က္ခ်င္းမသိဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ျပန္ေခၚခ်င္တယ္ေလ ဒါေပမယ့္...ဖုန္းထဲမွာ credit က without ျပေနလို႔တဲ့...စတဲ့ ဆင္ေျခ ဆင္လက္ ဆင္နားရြက္ေတြလည္းၿပီးေရာ က်ေနာ္ေဒါသေတြလည္း ရွာမရေတာ့ဘူး။
...ဒါနဲ႔ပဲ..က်ေနာ္လည္း..ရပါတယ္ေပါ့...ဒီေန႔ေမြးေန႔ေပါ့...ဆိုလည္းဆိုေရာဗ်ာ
...ကိုယ္ေတာင္ရန္ျပန္လုပ္သြားတယ္။
ဘာျဖစ္လို႔ ေစာေစာတည္းက ႄကိုမေျပာတာလည္း
အေရးထားၿပီးေျပာရမယ့္စာရင္းထဲက လူမဟုတ္လို႔ လား။ သူ႔ကို မခင္လို႔လား။ သူ႔ခင္မင္မႈက သံသယဝင္စရာျဖစ္ေနလို႔လား...ဆိုၿပီးရန္ေတြ႔လိုဝ မွ သူ႔ဆီ အခုလာလည္ပါလားတဲ့။ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ ကိစၥကို စေျပာတယ္...ဒီေန႔ အေမ့ကိုေစ်းလိုက္ပို႔မယ္လို႔ကတိေပးထားၿပီးေနႏွင့္ၿပီေလ။ေမြးေန႔မွာ ကုသိုလ္ျဖစ္၊မုန္႔ဖိုးျဖစ္ေလးေပါ့ ....း)။
ၿပီးေတာ့ေနရာက အနီးေလးမွ မဟုတ္တာ...ဒါနဲ႔ ေကာင္းၿပီေကာင္းရဲ ႔ ဆိုၿပီး ၁၆ ရက္ေန႔မွာ ေတြ႔ဖို႔ ပါမစ္ေပးသြားေလရဲ ႔
ဘာေတြျဖစ္လာမယ္ေတာ့မသိဘူး...ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာေတြပဲေတြးထားတယ္
း)။ း( လား း)လား ေတာ့မေျပာတတ္ေပမယ့္
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူမ က်ေနာ့္ စိတ္ကူးထဲေကာင္မေလး လို ကံေကာင္းပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေနပါတယ္။သူမကို က်ေနာ့္ရဲ ႔ ဂါဂါ အေၾကာင္းေျပာျပရမွာလား ဂါဂါ့ကိုပဲ သူမအေၾကာင္းေျပာျပရမွာလား...အာ..ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အသက္ရွင္သေရြ ႔ ေတာ့ မေျပာင္းမလဲ အေမကသူ႔ သားပါပဲတဲ့ ေစ်းဝယ္ရင္းအထုပ္ကူသယ္ေပးတုန္းက ေျပာတယ္။ကဲ ေငြမာေတြကေရာ အေရာင္စိမ္းမွာလား ? အေတာင္ယိမ္းမွာလား?...ကဲေျပာ...ေမြးေန႔ကိတ္စားရင္းနဲ႔
ၿငိမ္သက္ကို....
ႏွစ္စဥ္က်င္းပၿမဲ သၾကၤန္ပြဲေတာ္ကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲၾကပါစို႔။
မိတ္ေဟာင္းေဆြသစ္ ရင္းႏွီးခ်စ္ၾကည္စြာ ေတြ႔ဆုံၾကရင္း၊မ်ဳးိဆက္သစ္ လူငယ္မ်ားကို ယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္မ်ားလက္ဆင့္ကမ္း ဖို႔ရာအတြက္…
ညေန ၂ နာရီ - ည ၇ နာရီ အထိ
Aline Burgess Hall
Noble Park English Language School
21 -35Thomas Street, Noble Park Melbourne (Mel way R: 89 F3)
အခမဲ့ ၀င္ေၾကး
အခမဲ့ အေကၽြးအေမြး အစီအစဥ္
သၾကၤန္ေတး၊သၾကၤန္အက၊သၾကၤန္သံခ်ပ္
ျမန္မာ့တိုင္းရင္းသားရိုးရာအကမ်ား
ေခတ္ေပၚေတးဂီတ(Shining Star)ေတးဂီတ၀ိုင္းမွ ၀ါသနာရွင္ေမာင္ႏွမမ်ာ၏ ေတးသံသာ ႏွင့္ အဆိုအကတင္ဆက္မႈ
ေရႊပြဲလာ ဧည့္ပရိတ္သတ္ သားသား၊မီးမီး တို႔အတြက္ အထူး၀န္ေဆာင္မႈအျဖစ္…
Jumping Castle
Face Painting
IQ quizzes and ဆုလက္ေဆာင္မ်ား
သို႔ပါ၍ ပိေတာက္ရနံ႔ေတြ မသင္းပ်ံႏိုင္ေပမယ့္ ေႏြးေထြးေသာၾကိဳဆိုမႈ နဲ႔အတူ ႏွစ္သစ္အခါသမယမွာ
ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာခ်မ္းသာေစေၾကာင္း ေတာင္းဆုေခၽြရင္း Melbourne သၾကၤန္မွာ ေတြဆံုၾကပါစို႔လို႔ လိႈက္လွဲစြာ ဖိတ္ေခၚအပ္ပါသည္။
Melbourne သၾကၤန္ျဖစ္ေျမာက္ေရး အတြက္ အဖက္ဖက္မွ ကူညီပံ့ပိုးေပးေသာ ေအာက္ပါ အဖြဲ့အစည္းမ်ားအား
လည္း အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း…
တိုနီစု ********၀၄ ၂၅ ၈၄၄ ၆၀၄
ႏြယ္နီထြန္း ****၀၄ ၀၂ ၀၅၉ ၄၈၃
ျမင့္ျမင့္ေ၀ ****၀၄ ၂၅ ၇၂၅ ၁၃၂
ျမင့္ေဆြ ******၀၄ ၁၄ ၉၃၇ ၆၃၄
ေက်ာ္လြန္းတင္*၀၄ ၁၄ ၇၉၅ ၅၉၈
ဂ်ပန္စကား
Copyright by ဝါဝါခိုင္မင္း
ဒီေန႔မနက္ ရာသီဥတုေလးက သာယာေနတယ္ေလ၊ အျပင္ထြက္လည္ရင္ေကာင္းမလားလို႔ စဥ္းစားမိလိုက္ေပမယ္႔ အျပင္ထြက္လည္ရင္ ေျခေထာက္လည္းေညာင္းေသးတယ္ ၊ ပိုက္ဆံလည္းကုန္ဦးမယ္ အဲဒီေတာ႔ မထူးပါဘူး ေျခေထာက္မေညာင္း၊ပိုက္ဆံလည္းမကုန္တဲ႔ ဘေလာ႔ပဲအလည္သြားေတာ႔မယ္ဆိုျပီးေတာ႔ မနက္၈ နာရီမတိုင္ခင္ကတည္းက ကြန္ျပဴတာစင္နားမွာ စားပြဲတစ္လံုးနဲ႔ စားစရာ အျပည္႔ခ် ေကာ္ဖီတစ္ခြက္နဲ႔ ေရတစ္ခြက္ပါ အဆင္သင္႔ခ်ထားျပီး ၈ နာရီကစျပီး ဘေလာ႔လည္လိုက္တာ ေျခေထာက္ေတာ႔မေညာင္းပါဘူး၊လက္ေရာ မ်က္စိေရာေညာင္းသြားတာနဲ႔ နာရီၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ၁၀ နာရီထိုးေနျပီေလ။ မနက္ ၈ နာရီကေန ၁၀နာရီအတြင္း မထပဲနဲ႔ ပို႔စ္အသစ္ေတြလည္ဖတ္ .Comment ေတြေရး စီဘံုးမွာ လာလည္ျပီးနွဳတ္ဆက္သြားတဲ႔ ဧည္႔သည္အသစ္ေတြဆီကို ဦးစားေပးျပီးျပန္လည္ ၊နွဳတ္ဆက္ နဲ႔တင္ပဲ ပိုရင္းနွီးတဲ႔သူေတြဆီ မေရာက္ျဖစ္ေတာ႔ဘူး..(ဟဟ ..စိတ္ဆိုးမွာစိုးလို႔ ဖားတာပါရွင္။ :D)
အဲဒါနဲ႔ပဲ..ဒီေန႔ပို႔စ္တစ္ခုေရးေပးမယ္လို႔ေျပာထားတာရိွေသးတယ္ေလ။ ေရးဦးမွပဲ ဆိုျပီး လည္တာကို ခဏနားျပီး ပို႔စ္ေရးျခင္းကို စတင္လိုက္ရပါတယ္ရွင္။ဒီေန႔ ေရးမယ္႔ပို႔စ္ေလးကေတာ႔ ဂ်ပန္စာပို႔စ္ေလးပဲျဖစ္ပါတယ္ရွင္။အေၾကာင္းကေတာ႔ က်မရဲ႕ ဂ်ပန္စာပို႔စ္ေလးမွာလြန္ခဲ႔တဲ႔ တစ္ပတ္ေလာက္က Secret ဆိုသူက ေအာက္ပါအတိုင္းComment ေရးသြားခဲ႔ပါတယ္ရွင္။
secret said...
က်ေနာ္ ဂ်ပန္ဘာသာနဲ႔ ပါတ္သတ္ၿပီး မရွင္းတာေမးခ်င္လို႔ပါ။ ဒီဘေလာ့ဂ္ ကိုခုမွ စဖတ္ျဖစ္ေပမယ့္ ေျဖေပးေနာ္။
က်ေနာ္ အရင္ကတည္းက が နဲ႔ を ကို မကြဲျဖစ္ေနတာ။ အခု ဖက္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အနတ ဂ စုခိဒက္စ္ ဆိုတာေတြ႔ေတာ့ ေမးၾကည့္ဦးမွပဲလို႔။ က်ေနာ္က を ကို ျမန္မာစာလံုး ကို နဲ့တူတယ္လို႔ မွတ္ထားတာ။ ဒီမွာက်ေတာ့ မင္းကို ခ်စ္တယ္ မွာ ဘာလို႔ を မသံုးဘဲ が သံုးရတာလဲဟင္။ ေနာက္ တျခား ၀ါက်ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွလည္း အဲဒီ အသံုး၂ခုကို မကြဲဘူး။ အထူးသျဖင့္ ဂ ကိုသိပ္နားမလည္ဘူး။
(အလုပ္ရႈပ္ေနရင္ အားမွေျဖပါ။ ေမးရတာ အားနာပါတယ္။ ဂ်ပန္ကို လည္လည္သြားဖို႔ အစီအစဥ္လဲ မရိွဘူး။ အေပ်ာ္သက္သက္ ေလ့လာေနမိတာပါ။)
November 14, 2008 6:57 AM
အဲဒီလိုေလး ေရးသြားခဲ႔ပါတယ္... အဲဒါကို က်မကလည္း Comment မွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျပန္ေရးထားခဲ႔ပါတယ္။
၀ါ၀ါခုိင္မင္း said...
ဟုတ္ကဲ႔ပါ ( ကို )Secret ေရ...
က်မအဆင္ေျပတာနဲ႔ ပို႔စ္ေလးတစ္ခုအျဖစ္ေရးျပီးေျဖေပးပါမယ္ရွင္.
ေက်းဇူးျပဳျပီး လိပ္စာေလးေတာ႔ေပးထားေစခ်င္ပါတယ္ရွင္။
ပို႔စ္ေရးျပီးရင္ အေၾကာင္းၾကားေပးခ်င္လို႔ပါ။
လလည္တာေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္။
ေက်းဇူးတင္စြာျဖင္႔
၀ါ၀ါခိုင္မင္း
November 14, 2008 5:29 PM
သူက က်မေရးထားတဲ႔ Comment ေလးကိုျပန္လာဖတ္ျဖစ္ခဲ႔ျပီး က်မဆီကိုေမးလ္ပို႔လာပါတယ္ရွင္။ ေမးလ္ကိုေတာ႔မေဖာ္ျပေတာ႔ပါဘူး။သူေမးလ္က နာမည္အရင္းသံုးထားတာမို႔ Secret နာမည္နဲ႔ေရးသြားျခင္းျဖစ္ပါတယ္တဲ႔။
ဟုတ္ကဲ႔ပါ ကိုညီညီ ေရ..... ကိုညီညီေမးထားတာေလးေတြကို က်မ တတ္နိုင္သေလာက္ေျဖၾကားေပးသြားပါမယ္ေနာ္။ တကယ္ေတာ႔ က်မက ဂ်ပန္စာသင္တဲ႔ ဆရာမ မဟုတ္တာေၾကာင္႔ အက်ယ္တ၀င္႔ၾကီးရွင္းျပျပီး မေရးခ်င္ပါဘူးရွင္၊ က်မရဲ႕ ဂ်ပန္စာကိုစိတ္၀င္စားတဲ႔ ေမာင္နွမေလးေတြ အတြက္ က်မ ဂ်ပန္မွာရိွတုန္း သူတို႔ေလးေတြကို စာလာဖတ္ရင္း တစ္လံုးမွတ္မိမိ ၊ နွစ္လံုးမွတ္မိမိ အေပ်ာ္သေဘာနဲ႔ စကားေျပာေလးေတြပဲ သက္သက္တင္ျပေပးခဲ႔တာပါရွင္။ က်မကလည္း နိုင္ငံေပါင္းစံုက စကားေတြကို စိတ္၀င္စားပါတယ္. ပို႔စ္ေလးေတြလည္ဖတ္ရင္းနဲ႔ နိုင္ငံတစ္နိုင္ငံရဲ႕ အေရးၾကီးျပီးအသံုးမ်ားတဲ႔ စကားလံုးေလးေတြကို မွတ္သားေလ႔လာမိပါတယ္ရွင္။
ဥပမာ... ခပ္ပြန္းခပ္ ( ေက်းဇူးတင္ပါတယ္) ထိုင္းစကား
ဘာလရိွဳရယ္ စပါဆီဘာ ( အရမ္းပဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္) ရုရွားစကား
ရွဲ႕ရွဲ႕ (ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ) တရုတ္စကား
အဲဒါေလးေတြကို က်မမွတ္မိေနခဲ႔ပါတယ္။ အဲလိုပဲ က်မလိုပဲ က်မရဲ႕ေမာင္နွမေတြကို တစ္လံုးတတ္တတ္ နွစ္လံုးတတ္တတ္ ရေစခ်င္တဲ႔ ေစတနာနဲ႔ပါ။ တကယ္ေတာ႔ နိုင္ငံျခားသားေတြရဲ႕ အသံထြက္ကို ျမန္မာလိုျပန္ျပီးေရးရတာမွာလဲ အခက္အခဲ အမ်ားၾကီးရိွပါတယ္ရွင္။ အတတ္နိုင္ဆံုးေတာ႔ ကိုယ္အသံထြက္ေနတဲ႔ အသံနီးပါးတူေအာင္ေတာ႔ ျမန္မာလို ေရးျပထားျခင္းေတြပဲျဖစ္ပါတယ္ရွင္။
ကိုညီညီေျပာတဲ႔ を (wo/အုိ-လုိ႔အသံထြက္ရပါတယ္) နဲ႔ が ( ga) တို႔ရဲ႕ ျခားနားတဲ႔ အသံုးကို က်မသိသေလာက္ေျပာျပရရင္ေတာ႔ ......
をဟာ ကံျပပုဒ္ပါ။ ျမန္မာစာမွာ ကုိ..အား..ဆုိတဲ့အသုံးနဲ႔တူပါတယ္။ ျပဳလုပ္ျခင္းၾကိယာေတြနဲ႔တဲြသုံးပါတယ္။
Suika o tabemasu
စုုအိခ အို တဘဲမတ္စ္
ဖရဲသီးကိုစားသည္။
が ကကတၱားကုိအထူးျပဳပါတယ္။ ပုိျပီးေလးနက္ထူးျခားေအာင္သုံးခ်င္တဲ့အခါ (wa) အစားသုံးပါတယ္။
ဥပမာအားျဖင္႔....
kore wa watashi ga yarimasu.
ဒါကုိကၽြန္မလုပ္လုိက္ပါ့မယ္။
ရွိသည္ဆုိတဲ့အဓိပၸါယ္နဲ႔လည္းသုံးပါတယ္။
Koko ni hon ga arimasu .
ခိုခို နိ ဟြန္း ဂ အာရိမတ္စ္
ဒီမွာ စာအုပ္က ရိွေနသည္။
watashi ni wa hitori no musume ga imasu/gozaimasu.
၀ါတာရွီနီ၀ မုစုမဲဂ အီမတ္စ္၊ ဂုိဇုိင္းမတ္စ္။
ကၽြန္မမွာသမီးေလးတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။
(Ga ) ရဲ႕ေနာက္အသုံးတစ္ခုကေတာ့၊ ၾကဳိက္တာမၾကဳိက္တာ၊ ကၽြမ္းက်င္တာမကၽြမ္းက်င္တာ၊ ေကာင္းတာမေကာင္းတာ စတဲ့ စကားလုံးေတြနဲ႔တဲြသုံးတာျဖစ္ပါတယ္။
watashi wa suika ga suki desu
၀ါတာရီွ၀ စုအိခ ဂ စုခိဒက္စ္
ကၽြန္မသည္ဖရဲသီးၾကိဳက္သည္။
Khin Khin San wa nihon go ga jozu desu.
ခင္ခင္စံ ၀ နိဟြန္းဂို ဂ ေဂ်ာဇု ဒက္စ္
မခင္ခင္ သည္ ဂ်ပန္စကားကၽြမ္းက်င္ပါသည္။
Yamadasan wa me ga warui desu.
ယမဒစံ ၀ မဲ က ၀ါရုအိ ဒက္စ္
မစၥတာယမဒ သည္ မ်က္စိ မေကာင္းပါ။
**********************************
ကဲ.. ဒီေလာက္ဆိုရင္ ကိုညီညီ ရဲ႕ ေမးခြန္းေလး အတြက္ ေက်နပ္နိုင္လိမ္႕မယ္လို႔ ယံုၾကည္မိပါတယ္ေနာ္။
ဒီပို႔စ္ေလးဟာ က်မတတ္သေလာက္ကေလးရွင္းျပထားတာပါ ၊ က်မထက္ ပိုသိ ပိုတတ္တဲ႔သူေတြက ဒီပို႔စ္ေလးကိုဖတ္မိလို႔ ပိုေကာင္းတဲ႔ အၾကံဥာဏ္ေလးေတြ ေပးစရာရိွခဲ႔ရင္ ေရးေပးသြားၾကပါလို႔ ၀မ္းသာစြာနဲ႔ ဖိတ္ေခၚပါရေစေနာ္။
အဆင္ေျပပါေစ။
*****************************************
ကဲ..ဂ်ပန္စာ လာဖတ္ၾကတဲ႔ ေမာင္ေလး ၊ညီမေလးေတြအတြက္လည္း ဂ်ပန္စာနဲနဲ တင္ျပေပးလိုက္ဦးမယ္ေနာ္။
Yoo koso irasshaimashita.
ယိုးခိုစို အိရရိွဳင္းအိမရိွတ
ၾကြေရာက္လာျခင္းကို လိွဳက္လွဲစြာၾကိဳဆိုပါ၏။
Dozo oagari kudasai.
ဒိုးဇို အိုအဂရိ ကုဒါဆိုင္း
ေက်းဇူးျပဳျပီး သံုးေဆာင္ပါရွင္ / ခင္ဗ်ာ
Itadakimasu.
အိတဒခိမတ္စ္
သံုးေဆာင္ပါေတာ႔မယ္ရွင္/ ခင္ဗ်ာ
(တစ္ခုခုစားမည္႔အခါ မစားခင္ အိတဒခိမတ္စ္ ဟုေျပာျပီးစားရသည္။)
Gochisoo sama deshita.
ဂိုခ်ိစိုးဆမ ဒဲရိွတ
ေကၽြးေမြးခဲ႔သည္႔အတြက္မ်ားစြာေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
Onaka ga suita.
အိုနခ ဂ စုအိတ
ဗိုက္ဆာျပီ.
Chotto omachi kudasai.
ေခ်ာ႔တို အိုမခ်ိ ကုဒါဆိုင္း
ခဏေလးေစာင္႔ပါဦးရွင္/ ခင္ဗ်ာ။
Odaiji ni
အိုဒိုင္းဂ်ိနိ
က်န္းမာေရးကိုဂရုစိုက္ပါ။
Omedeto gozaimasu.
အိုမဲဒဲတို ဂိုဇိုင္းမတ္စ္
မဂၤလာအေပါင္းနွင္႔ျပည္႔စံုပါေစရွင္/ ခင္ဗ်ာ
***************************
တဆက္တည္း မွာပဲ ဂ်ပန္သင္ခန္းစာအေၾကာင္းေလးေရးရင္းနဲ႔ ဂ်ပန္မေလးေတြ ပံုကို ေမာင္ေလးေတြကို ျပခ်င္လို႔ ျပီးခဲ႔တဲ႔ စေနေန႔က ဦးဥာဏ္ MEGURO ျမိဳ႕ က Yukano junior high school ကိုသြားျပီး ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း သြားေရာက္ေဟာေျပာခဲ႔ပါတယ္။ ဦးဥာဏ္က အဲဒီလို တစ္နွစ္ကို ၂ခါေလာက္သြားရတယ္ေလ။ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း ဗဟုသုတေတြ ျဖန္႔ေ၀ေပးတာေပါ႕။ အလယ္တန္းေက်ာင္းသူေတြ ကိုသြားေရာက္ေဟာေျပာရတာပါ။ ေနာက္ျပီး ဦးဥာဏ္ က ဂ်ပန္အလယ္တန္းေက်ာင္းေတြမွာ အဂၤလိပ္စာေတြ မၾကာခဏ volunteer လိုက္သင္ေပးခဲ႔ရတယ္ေလ။အဲဒါေလးေတြကို ပို႔စ္ေရးဖို႔ေျပာခဲ႔ေပမယ္႔ ဦးဥာဏ္က ဓါတ္ပံုေတြျပရမွာ ရွက္စရာၾကီးတဲ႔ေလ။ ပို႔စ္မတင္ခဲ႔ဘူး။ ဟတ္ဟတ္ .. အခု က်မ က ဦးဥာဏ္ ေက်ာင္းသြားေနတုန္း ဦးဥာဏ္ နဲ႔ (၇)တန္းေက်ာင္းသူဂ်ပန္မေလးေတြ ရိုက္ထားတဲ႔ ပံုကို တိတ္တိတ္ေလး တင္ေပးလိုက္တယ္ေနာ္..ဟဟ ..သြားမေျပာၾကနဲ႔ဦး။ ဂ်ပန္မေလးတစ္ေယာက္ ေခ်ာလို႔ေလ။ အဟီး
ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ...
အားလံုးကိုေလးစားခင္မင္လ်ွက္
၀ါ၀ါခိုင္မင္း
ဒီေန႔ပ်င္းေနတယ္ စာေရးဘို႔ေလ။ း)
မအိပ္ခ်င္ေသးတာနဲ႔ ေမာင္ေလးေတြ ဂ်ပန္မေလးေတြကို ေျပာဘို႔ အထူးအေရးပါတဲ႔
ဂ်ပန္စကား နဲနဲသင္ေပးလိုက္မယ္ေနာ္။ :P
愛
あい
Ai
အအိ
ခ်စ္ေမတၱာ
愛してる。
あいしてる。
Ai Shiteru.
အအိရိွတဲရု
ခ်စ္ခင္နွစ္သက္သည္။
好き
すき
Suki
စုခိ
ၾကိဳက္နွစ္သက္ေသာ
あなた が 好き です。
Anata ga suki desu.
အနတ ဂ စုခိဒက္စ္
မင္းကိုခ်စ္တယ္။
さよなら 大好きな 人。
さよなら だいすきな ひと。
Sayonara Daisukina Hito.
ဆာယိုနာရ ဒိုင္းစုခိနဟိတို
နွဳတ္ဆက္ပါတယ္ သိပ္ခ်စ္ရေသာသူေရ...
***************************************
ကဲ..ဒီေလာက္ေလးပဲေနာ္. ပ်င္းလို႔ အပ်င္းေျပ တင္ေပးလိုက္တာ။
ေကာင္မေလးေတြကိုေလ်ွာက္ မေျပာနဲ႔ဦး။
ျပႆနာျဖစ္လ်ွင္ တာ၀န္မယူပါ။ :P
ခင္မင္စြာနဲ႔
မမ၀ါ
မဂၤလာပါရွင္။
နားဦးမယ္လို႔ စဥ္းစားမိေပမယ္႔ သမီးေလးနဲ႔ စာက်က္ျပီး အားသြားျပန္ေတာ႔ ကြန္ျပဴတာေရွ႕ ေရာက္
လာတာေပါ႕ရွင္။ ဧည္သည္ေတြလာလည္ေနတာကို ၾကည္႔ျပီး ပို႔စ္အသစ္မတင္နိုင္လို႔ အားနာေနခဲ႔
တာေလ။ ျပီးေတာ႔ ညီမ မစ္(စ္)သြန္းသြန္း ကို ဂ်ပန္စာ grammer အေၾကာင္းပုိ႔စ္ေလးတင္ေပးဖုိ႔ေျပာ
ထားတာနဲ႔ေရးလုိက္ျပန္ပါျပီ။ ( ဟဲဟဲ..ေရးခ်င္လြန္းလို႔ အေၾကာင္းျပရတာပါ ရွင္)
ျမန္မာေတြက ဂ်ပန္စာသင္ရင္ အတတ္ျမန္ၾကပါတယ္။ ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့၊ ဂ်ပန္စာသဒၵါနဲ႔ျမန္မာစာ
သဒၵါအတူတူျဖစ္ျပီး၊ ၾကိယာတဲြေလးေတြသုံးတာမ်ဳိးကအစ သြားဆင္ေနလုိ႔ဘဲျဖစ္ပါတယ္ရွင္။ စကားလုံးေလးေတြအလြတ္ရသြားရင္ စာေၾကာင္း၀ါက်ဖဲြ႕ဖုိ႔မခဲယဥ္းေတာ့ပါဘူး။
ဥပမာ၀ါက်ေလးေတြေရးျပပါမယ္ေနာ္။
私 は ミャンマー 人 です。
watashi- wa- Myanmar- jin- desu.
၀ါတာရွီ- ၀- ျမန္မာ- ဂ်င္း- ဒက္(စ္)
ကၽြန္မ- ဟာ- ျမန္မာ- လူမ်ဳိး- ျဖစ္ပါတယ္။
(သိပ္ယဥ္ေက်းေအာင္ေျပာတဲ့အခါ ဒက္စု.. လုိ႔အသံထြက္တတ္ၾကပါတယ္)
私 は ミャンマー から 来ました（まいりました）。
watashi -wa-Myanmar-kara- kimashita (mairimashita).
၀ါတာရွီ -၀- ျမန္မာ- ကရ- ခီမတ္ရွတ (မုိင္းရိမရွိတ)
ကၽြန္မ- ဟာ- ျမန္မာျပည္- က- လာခဲ့ပါတယ္။ (ပုိယဥ္ေက်းတဲ့အသုံးအႏွဳံး)
時計 は 机 の 上 に あります。
tokei- wa- tsukue- no- ue- ni- arimasu.
တုိခဲ- ၀- စုခုအဲ -ႏုိ- အုအဲ -နီ- အရိမတ္(စ္)
နာရီ -က- စားပဲြ- ရဲ႕- အေပၚ- မွာ- ရွိပါတယ္။
日 曜日 に どこ へ 行きますか？
nichi -youbi- ni- doko- e- ikimasu- ka?
နိခ်ိ- ယုိးဘီ- နိ- ဒုိကုိ- အဲ- အိခိမတ္စ္-က?
တနဂၤေႏြ- ေန႔- မွာ- ဘယ္- ကုိ-သြား- မလဲ။
(present tense-ပစၥဳပၸန္ နဲ႔ future tense အနာဂတ္ Verb form ၾကိယာပုံစံ အတူတူသုံးတာ ျမန္မာစာနဲ႔ထပ္တူသြားတူေနပါတယ္)
シンがポール へ 買い物 に 行きます。
shingapouru- e- kaimono- ni- ikimasu.
ရွင္ဂပုိးရု- အဲ- ခုိင္မုိႏုိ- နီ - အိခိမတ္စ္
စင္ကာပူ -ကုိ- ေစ်း၀ယ္- ဖုိ႔- သြားမယ္။
(ဂ်ပန္စကားမွာ စင္ဆုိတဲ့အသံမရွိလုိ႔ ရွင္ လုိ႔ဂ်ပန္မွဳျပဳျပီးထြက္ပါတယ္။ စင္ဒရဲလားဆုိ ရွင္ဒရဲလား..တဲ့)
お友達 たち は 私 の ブログ に 毎日 遊びに来て くれますね。
otomodachi- tachi - wa- watashi- no- burogu- ni- mainichi- asobinikite- kuremasu-ne.
အုိတုိမုိဒါခ်ီ- တာခ်ီ- ၀- ၀ါတာရွီ- ႏုိ- ဘုရုိဂု- နီ- မုိင္းနိခ်ိ- အဆုိဘိနီခီတဲ- ခုရဲမတ္စ္- နဲ
သူငယ္ခ်င္း- ေတြ- ဟာ- ကၽြန္မ- ရဲ႕- ဘေလာ့ဂ္- ကုိ- ေန႔တုိင္း- လာလည္- ေပးၾကတယ္ - ေနာ္။
朝 早く 起き て 顔 を 洗わないで パソコン を 先に 開きます。
asa -hayaku- oki- te- kao- wo- arawanaide- pasokon -wo- sakini- hirakimasu.
အစ- ဟယခု- အုိခိ- တဲ -ခအုိ- အုိ- အရ၀ႏုိင္းဒဲ- ပါဆုိကြန္- အုိ- စခိနိ- ဟိရခိမတ္စ္။
မနက္- ေစာေစာ- ထ- ျပီး- မ်က္ႏွာ- ကုိ- မသစ္ဘဲ- ကြန္ျပဴတာ- ကုိ- အရင္- ဖြင့္ပါတယ္။
ဒါေလးေတြကအေျခခံသဒၵါနမူနာေလးေတြပါ။ ျမန္မာစာနဲ႔သဒၵါအတူတူဘဲဆုိတာေတြ႕ၾကမွာပါ။ ကၽြန္မအခု ေပးထားတဲ့ဥပမာေတြက သိပ္မရင္းႏွီးသူေတြ၊ ဆရာေတြလူၾကီးသူမေတြကုိ ေျပာတဲ့အခါေျပာတဲ့ သာမန္ယဥ္ေက်းတဲ့အသုံးအႏွဳံးေတြပါ။ ဒီထက္ပုိယဥ္ေက်းတဲ့အသုံးအႏွဳံးေတြရွိပါေသးတယ္။ရင္းႏွီးတဲ့သူငယ္ခ်င္းအခ်င္းခ်င္း၊ မိသားစု၀င္အခ်င္းခ်င္း၊ သာမန္စကားေျပာမွာသုံးတဲ့ၾကိယာပုံစံကတမ်ဳိးပါ။ ၾကိယာပုံစံနဲ႔အတြဲစာလုံးေတြကြာသြားပါတယ္။ကၽြန္မက ဂ်ပန္စာဆရာမမဟုတ္ေတာ့ ကုိယ္သိသေလာက္ဘဲျပန္ေ၀မွ်ျခင္းျဖစ္ပါတယ္ရွင္။
ကၽြန္မေရးထားဖူးတဲ႔ ဂ်ပန္သင္ခန္းစာေလးေတြကို ျပန္ဖတ္ခ်င္ရင္ ဒီမွာ ျပန္ဖတ္ၾကည္႔နိုင္ပါတယ္ရွင္။
မဂၤလာပါရွင္..
က်မလည္းစိတ္ရွဳတ္ရွဳတ္ ရွိေနတာနဲ႔ ပို႔စ္အသစ္မေရးျဖစ္ဘူး...
ဒီေန႔ေတာ႔ က်မ ကတိေပးထားတဲ႔အတိုင္း ဒီတစ္ပတ္အတြက္ ဂ်ပန္စကားေျပာသင္ခန္းစာ အပိုင္း.၃ ကိုေရး
လိုက္ပါတယ္ရွင္..
ဒီတစ္ပတ္ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းေတြအေခၚေ၀ၚလြယ္တာေလးေတြ ကိုတင္ျပေပးလုိက္ပါတယ္ရွင္....
*******************************************************************
အေဖ
お父さん
Otousan
အုိတုိးစံ
*****************************
အေမ
お母さん
Okaasan
အုိကားစံ
******************************
အမ
お姉さん
Oneesan
အုိနဲစံ
*******************************
အကို
お兄さん
Oniisan
အုိနီးစံ
*******************************
ညီ၊ေမာင္
弟
Otouto
အုိတုိးတုိ
*******************************
ညီမ
妹
Imouto
အီမုိးတုိ
*******************************
သူငယ္ခ်င္း
友達
tomodachi
တုိမုိဒါခ်ီ
*******************************
ကဲ..က်မရဲ႕မိတ္ေဆြမ်ားရွင္႔ .. ဒီတစ္ပတ္ေတာ႔ ဒီေလာက္ပါပဲေနာ္...ဂ်ပန္စကားေျပာေလးေတြ ျပန္ရွာေနရမွာ
စိုးလို႔.. အဆက္အစပ္နဲ႔ ေျပာလို႔ ရေအာင္ တစုတေ၀းတည္း ျပန္လည္ေဖာ္ျပေပးထားပါတယ္ရွင္။
ေနာက္တစ္ပတ္မွ ျပန္ဆံုၾကရေအာင္.
( Mata Raishuu .. မတ ရုိင္္းရွဳး )
Japanese greeting..2 ( ဂ်ပန္ ႏွဳတ္ခြန္းဆက္ စကားေလးမ်ား)
konnichiwa (မဂၤလာပါရွင္)
ဒီေန႔ က်မရဲ႕ ဂ်ပန္စကားေျပာ ပို႔စ္ေလးကို စိတ္ပါ၀င္စားစြာနဲ႔ လာေရာက္အားေပး
ၾကေသာ မိတ္ေဆြမ်ားအတြက္ ဂ်ပန္စကားေျပာ၂ ကို ေရးလိုက္ပါတယ္ေနာ္။
ဂ်ပန္စာ မွာ Hiragana (ဟီရဂန) ၊ Katagana ( ခတဂန)၊ Romaji (ရိုမဂ်ိ)၊နဲ႔
Kanji (ခန္းဂ်ိ) ဆိုျပီး ေရးနည္း အမ်ဳိးမ်ဳိးရိွရာမွာ က်မ ကမိတ္ေဆြမ်ားကိုအလြယ္
ဆံုး Romaji ေလးနဲ႕ပဲ ဖတ္တတ္ရံု ၊နားလည္ရံု အလြယ္သင္ေပးတာပါေနာ္။
ဒီေန႔ေတာ႔ အေပၚဆံုးတန္း ကေန Hiragana ေလးနဲ႔ ထည္႔ေရးေပးမယ္ေနာ္။
စိတ္၀င္စားရင္လည္း ၾကည္႔ ၊စိတ္မ၀င္စားရင္လည္း ျမန္မာလိုေရးထားတာကိုပဲ
ၾကည္႔ မွတ္လိုက္ေပါ႕ေနာ္။ :D
はじめまして。
hajimemashite.
ဟဂ်ိမဲ မရိွတဲ
How do you do?
ေတြ႕ရတာ၀မ္းသာပါတယ္ ရွင္ / ခင္ဗ်ာ
ワーワー です。
War War desu. ( ၀ါ၀ါ ေနရာမွာ ကိုယ္႔နာမည္ ထည္႔ေျပာပါရွင္)
၀ါ၀ါ ဒက္စ္
My name is War War.
က်မ ၀ါ၀ါ ျဖစ္ပါတယ္ ရွင္။
どうぞよろしく。
Doozo yoroshiku.
ဒိုးဇို ယိုးရိုးရွိခု
It's nice to meet you.
ありがとうございます。
arigatou gozaimasu.
အရိဂတို ဂိုဇိုင္းမတ္စ္
Thank you.
どういたしまして。
dou..itashimashite.
ဒိုး.. အိတရိွ မရိွတဲ
You are welcome.
じゃまたね。
ja...mata..ne
ဂ်ားမတနဲ
See you later.
ကဲ ဒီတစ္ပတ္ေတာ႔ ဒီေလာက္ပါပဲေနာ္။ ဒီတစ္ပတ္ ဒီစာလံုးေလးေတြကိုမွတ္မိသြား
ရင္ ေနာက္တစ္ပတ္က်ရင္ ထပ္သင္ၾကရေအာင္ေနာ္။
အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ႀကပါေစရွင္။
Japanese greeting.. ( ဂ်ပန္ ႏွဳတ္ခြန္းဆက္ စကားေလးမ်ား)
မဂၤလာပါရွင္...( KONNICHIWA - ခြန္နိခ်ိ၀)
ဒီေန႔ က်မဘေလာ႔ဂ္ေလးကို လာလည္သူ မိတ္ေဆြမ်ားကို ဂ်ပန္ႏွဳတ္ခြန္းဆက္စ
ကားေလးတခ်ဳိ႕ သင္ေပးခ်င္စိတ္၊သိေစခ်င္စိတ္ကေလးရိွေနလို႔ ေရးဖို႔စိတ္ကူး
လိုက္မိပါတယ္။( က်မဘေလာ႔ဂ္ ကိုလာလည္သူမိတ္ေဆြေတြက ဂ်ပန္ျပည္က
အမ်ားဆံုးမို႔ ဂ်ပန္မွာေနတဲ႔ မိတ္ေဆြေတြအတြက္ေတာ႔ မဟုတ္ဘူးေနာ္၊တျခား
နိုင္ငံမွာ ေနၾကတဲ႔ က်မရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ဂါမိတ္ေဆြေတြ အတြက္ပါရွင္၊) ဂ်ပန္မွာ
ေနတဲ႔သူေတြအတြက္ေတာ႔ very easy post ျဖစ္ပါတယ္ရွင္။ :D
HIRAGANA ေတြ KATAGANA ေတြ မဟုတ္ပဲ..ROMAJI စာလံုးနဲ႔ပဲ အလြယ္
ေျပာတတ္ေအာင္၊မွတ္မိလည္းလြယ္ေအာင္ ၄၊၅ လံုးေလာက္ ပဲ ေျပာျပပါ
မယ္ေနာ္္...:D
မနက္ပိုင္းမွာေတြ႔ရင္.... (OHAYOU GOZAIMASU-အိုဟယိုးဂိုဇိုင္းမတ္စ္)
မဂၤလာနံနက္ခင္းပါရွင္/ခင္ဗ်ာ။
ေန႔ခင္းပိုင္းမွာေတြ႔ရင္... ( KONNICHIWA- ခြန္နိခ်ိ၀ )
မဂၤလာပါရွင္/ ခင္ဗ်ာ။
ညေနပိုင္းမွာေတြ႔ရင္...... ( KONBANWA - ခြန္ဘန္၀ )
မဂၤလာညေနခင္းပါရွင္/ ခင္ဗ်ာ။
ညပိုင္းမွာေတြ႔ျပီးခြဲခြါရင္.....( OYASUMINASAI- အိုယာစုမိနာဆိုင္း)
ခြဲခြါရင္နွဳတ္ဆက္စကား.....( SAYONARA- ဆာယိုနာရာ)
ဘိုင္းဘိုင္
ကဲ..ဒီေန႔ေတာ႔ ဒီငါးလံုးပါပဲရွင္၊ အရင္ စာရတဲ႔သူကို ဂ်ပန္မေလး တစ္ေယာက္ဆုခ်
ပါမယ္..ဓါတ္ပံုကိုေျပာတာေနာ္။ :D ေပ်ာ္ၾကပါေစ။
(Ps..က်မရဲ႕ မိတ္ေဆြမ်ားရွင္႕...
ဂ်ပန္စာ ကို ျမန္မာအသံထြက္နဲ႔ေရးရ သည္မွာနဲနဲ အခက္အခဲရိွပါတယ္ရွင္။
ဒါေပမယ္႔ က်မတတ္နိုင္သေလာက္ တူေအာင္ ၾကိဳးစားျပီးေရးေပးသြားမည္
ျဖစ္ပါေၾကာင္း ၊အမွားရိွ ရင္ခြင္႔လြတ္ၾကပါရန္ နဲ႕ မိတ္ေဆြမ်ားအတြက္အေပ်ာ္
သေဘာသင္ခန္းစာေလးမ်ား သက္သက္သာျဖစ္ပါေၾကာင္း။
စိတ္၀င္စား အားေပးၾကတဲ႔အတြက္ ဆက္လက္ ေရးသားေပးမည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း။
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္။)
မဂၤလာပါရွင္...
ဂ်ပန္စကားေျပာေလးေတြလည္း မသင္ေပးရတာ ၾကာပါျပီ..
က်မကိုယ္တိုင္လည္း စာသင္ရမွာပ်င္းေနလို႔ ဂ်ပန္စာသင္ေက်ာင္းကို မေရာက္တာ ၾကာခဲ႔ပါျပီ။ :D
ဒီေန႔ေတာ႔ က်မ စကားလံုးေလးေတြ အရင္ေရးျပမယ္ေနာ္.......
ဥပမာလည္း ေရးျပပါမယ္.... ကိုယ္နဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ႔ စကားလံုးေလးေတြကိုေရြးျပီး စာေၾကာင္းတစ္ေၾကာင္းစီ ေရးသြားၾကည္႔ၾကပါေနာ္...
ကိုယ္နဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ႔စကားလံုးမပါလဲ ဥပမာျဖစ္ျဖစ္ တစ္ေၾကာင္းေလာက္ ေရးတတ္ေအာင္ေပါ႔ေနာ္...
ဂ်ပန္အသံထြက္ေတြကိုေတာ႔ အနီးစပ္ဆံုးတူေအာင္ က်မေရးျပထားပါတယ္.....
Watashi ( ၀တရိွ) - ကၽြန္ေတာ္ ၊ ကၽြန္မ
Anata (အနတ) - ခင္ဗ်ား ၊ သင္ ၊ရွင္ ။
Kare ( ခရဲ) - သူ
Kanojo (ခနိုေဂ်ာ) -သူမ
Sensei (ဆဲန္းေဆး)- ဆရာ
Gakusei (ဂခုေဆး) -ေက်ာင္းသား
Otoko (အိုတိုးခို) - ေယာက်ၤားေလး
Onna (အြန္းန) - မိန္းကေလး
wa ( ၀ ) - သည္။
nanjin ( နန္းဂ်င္း) - ဘာလူမ်ိဳး
Myanmarjin ( ျမန္မာဂ်င္း) - ျမန္မာလူမ်ိဳး
isha ( အိရွ) - ဆရာ၀န္
haisha (ဟအိရွ) - သြားဆရာ၀န္
kangofu (ခန္းဂိုဖု) - သူနာျပဳဆရာမ
enjinia( engineer) - အင္ဂ်င္နီယာ
gishi ( ဂိရိွ) - အင္ဂ်င္နီယာ
kyooshi ( ေက်ာရိွ) - ေက်ာင္းဆရာ
danyuu ( ဒန္းယူး) - ရုပ္ရွင္မင္းသား
joyuu ( ေဂ်ာယူး ) - ရုပ္ရွင္မင္းသမီး
gaka ( ဂခ) - ပန္းခ်ီဆရာ
San (စံ ) - မစၥတာ ၊ မစၥ ၊ မာစတာ ၊ ဦး ၊ေဒၚ ၊ ကို ၊ မ
desu ( ဒက္စ္) - ျဖစ္ပါသည္ ။
desu ka? ( ဒက္စ္က ) - ျဖစ္ပါသလား။
hai ( ဟိုက္) - ဟုတ္ကဲ႔
iie (အီအဲ႔) - ဟင္႔အင္း
********************************************
ဥပမာ ၁.... ကၽြန္ေတာ္ သည္ ဆရာ ျဖစ္ပါသည္။
Watashi wa sensei desu .
( ၀တရိွ ၀ ဆဲန္းေဆး ဒက္စ္)
**********************************************
ဥပမာ ၂.... သင္ သည္ ဆရာ၀န္ ျဖစ္ပါသလား။
Anata wa 0isha san desu ka ?
( အနတ ၀ အိုအိရွ စံ ဒက္စ္ က )
( သူမ်ားကိုေမးရင္ ယဥ္ေက်းမွဳနဲ႔ san ဆိုတဲ႔ “ ဦး ၊ ေဒၚ ၊ မ ၊ ကို ” စကားလံုးကို ေနာက္က ထည္႔ေပးရပါမယ္.)
အေျဖ...... hai , watashi wa isha desu . ( ဆရာ၀န္ တစ္ေယာက္ျဖစ္ရင္ )
( ဟိုက္ ၀တရိွ ၀ အိရွ ဒက္စ္ )
ဟုတ္ကဲ႔ က်ေတာ္ / က်မ သည္ ဆရာ၀န္ ျဖစ္ပါသည္။
အေျဖ..... iie , watashi wa isha dewa arimasen . ( ဆရာ၀န္ မဟုတ္ရင္ )
( အီအဲ႔ ၀တရိွ ၀ အိရွ ဒဲ၀ အရိမဆင္းန္ )
ဟင္႔အင္း က်ေတာ္ ၊ က်မ သည္ ဆရာ၀န္ မဟုတ္ပါ။
**********************************************
ဥပမာ....၃. သင္ သည္ ဘာလူမ်ိဳး ျဖစ္ပါသလဲ ။
Anata wa nanjin desu ka?
( အနတ ၀ နန္းဂ်င္း ဒက္စ္ က )
အေျဖ..... က်ေတာ္ ၊ က်မ သည္ ျမန္မာလူမ်ိဳး ျဖစ္ပါသည္။
Watashi wa myanmarjin desu .
၀တရိွ ၀ ျမန္မာဂ်င္း ဒက္စ္
ဂ်ပန္စကားေျပာဟာ က်မတို႔ ျမန္မာစကားေျပာပံုနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးကို တူတာမို႔ စကားလံုး အဓိပၸါယ္ မ်ားမ်ား သိေနရင္ ေျပာရတာ သိပ္မခက္ပါဘူးရွင္....
ကဲ... ဂ်ပန္ စကားေျပာ စိတ္၀င္စားတဲ႔သူေတြအတြက္ ပို႔စ္မတင္ျဖစ္တာ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာသြားျပီမို႔ ေရးျဖစ္လိုက္ပါတယ္ေနာ္..
( Ps.က်မ က ဂ်ပန္စကားေျပာဆရာမတစ္ေယာက္ မဟုတ္တာေၾကာင္႔ ျမန္မာလိုအသံထြက္ေရးတဲ႔ေနရာမွာ နဲနဲ အမွားအယြင္း ရိွေနနိုင္ပါတယ္. သင္ေပးတာ မဟုတ္ဖူးေနာ္... တတ္ေစခ်င္လို႔ မ်ွေ၀ေပးတာပါ။ ေနာက္မွ နဲနဲ ခက္တာ ထပ္ေရးေပးမယ္ေနာ္..) း)
အဆင္ေျပေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ.
က်ေနာ္ ခင္မင္ခြင့္ရခဲ့တဲ့ စကားလံုးေတြကို စကားေျပာလာေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ေသာ သူေတြထဲက တေယာက္ဆိုပါေတာ့။ အခုေတာ့ သူ႔ ပရိတ္သတ္ကို အႏုပညာေတြ တစုတစည္းထဲ တင္ျပႏိုင္ဖို႔ ကဗ်ာပန္းခင္းေလးတခု ဖန္ဆင္းေနပါၿပီ ဆိုတာ ဒီစာမ်က္ႏွာမွတဆင့္ သတင္းေကာင္းေပးလိုက္ပါရေစခင္ဗ်ာ။
"ကၽြန္"
ေရွးေရွးတုန္းကေတာ့
နယ္ခ်ဲ ့ေတြက ကၽြန္ျပဳဖို ့ကၽြန္ေတာ္တို ့ဆီကိုလာတယ္။
ဒီဘက္ေခတ္မွာေတာ့
ကၽြန္ခံဖို ့ကၽြန္ေတာ္တို ့ကိုယ္တိုင္ ခရီးထြက္ရတယ္။
လူျဖစ္ေပမယ့္ ေရြးခ်ယ္ခြင့္က မရွိခဲ့ဘူး အေမရယ္။
ကၽြန္ေတာ့္ အျဖစ္က
အိပ္မက္ထဲက ကမၻာကို
ကၽြန္ရြာမွာမွ သြားရွာမိတဲ့ အျဖစ္။
ေသရင္ ေျမႄကီးဆိုတာကေတာ့ မွန္ပါတယ္။
ရွင္ရင္ေတာ့ မစို ့မပို ့ေငြေလးက ကၽြန္ေတာ္တို ့အတြက္ေရႊထီးေပါ့။
တရြာေျပာင္းေပမယ့္ သူေကာင္းေတာ့ မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။
ကၽြန္ပဲျဖစ္ခဲ့တယ္။
ေၾကာက္ရင္လြဲ ရဲရင္မင္းျဖစ္သတဲ့။
ကၽြန္ေတာ္… အေမနဲ ့ညီမေလးေတြအတြက္ ရဲခဲ့ပါတယ္။
ကၽြန္ပဲ ျဖစ္ေနေသးတယ္ အေမ။
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ ရဲရင့္မွဳေတြကပဲ ေနရာလြဲခဲ့လို ့လား။
ကိုယ့္အခြင့္အေရးကို သိဖို ့ေနေနသာသာ
တစ္ခ်ိဳ ့သူငယ္ခ်င္းေတြဆို ကိုယ့္ အသက္ဘယ္ေလာက္ရွိမွန္းေတာင္ မသိရွာဘူး။
တခ်ိဳ ့ကေလးေတြဆို ျမန္မာ နာမည္ေတာင္ မရွိရွာဘူး။
ေဘာ(့စ္) ဆိုသူေတြ ေပးတဲ့နာမည္ေတြ ပဲ ရွိၾကတယ္။
အေမေျပာေတာ့ အလုပ္လုပ္ရင္ ႄကီးပါြးမယ္ဆို။
အလုပ္လုပ္ေလ ပိုခို္င္းေလေလပဲ အေမ။
ကၽြန္ျဖစ္ေလေလပဲ အေမရဲ ့။
လူအခ်င္းခ်င္းဆိုတဲ့ အသိ
သူတို ့မွာ မရွိဘူး အေမ။
ေသြးစုပ္ဖုိ ့ပဲ သူတို ့သိတယ္။
အေမရယ္
ကၽြန္ေတာ္လည္း အစကေတာ့
ခ်စ္သူရဲ ့မ်က္ႏွာသုတ္ပုဝါေလာက္ ျဖစ္ဖို ့မွန္းျပီးထြက္ခဲ့တာေပါ့။
အခု ျဖစ္လာတာက အားလံုးရဲ ့ေျခသုတ္ပုဆိုး
မရွိေသးတဲ့ အစြယ္ေတာင္ က်ိဳးခဲ့ၿပီ။
ခုေတာ့
ကၽြန္ေတာ့္ အသည္းႏွလံုးကလည္း
ကၽြန္အခ်င္းခ်င္ေတာင္
ျပန္မစုပ္ခ်င္တဲ့ သရက္ေစ့ တစ္ေစ့ေပါ့။
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကၽြန္လို ့သံုးလို ့
မငိုလိုက္ပါနဲ ့အေမရယ္။
သူတို ့ေဒါသေလးတစ္ခ်က္ထြက္ရံုနဲ ့
ရာဘာခင္းထဲ ရက္ရက္စက္စက္ အသတ္ခံရႏုိင္တာဆိုေတာ့
ကၽြန္ေတာ္တို ့အသက္တစ္ေခ်ာင္းက
ရာဘာပင္ တစ္ပင္ေလာက္ေတာင္တန္ဖိုးမရွိဘူးအေမ။
သူတို ့အခ်စ္ေတာ္ ေၾကာင္တစ္ေကာင္ေလာက္ေတာင္ တန္ဖိုး မရွိဘူး။
ဒါကို ကိုယ့္ကိုယ္ကို သခင္လို ့
မ်က္လံုးစံုမိွတ္ျပီး ေႄကြးေက်ာ္ေနရမွာလား။
အနာရွိတာကို လက္ခံမွ ေဆးထည့္လုိ ့ရမွာေပါ့ အေမ။
လူေတြ ေျပာေတာ့
ျမန္မာ အခ်င္းခ်င္း ရိုင္းပင္းတယ္ဆို။
ေကာင္းတဲ့သူေတြ လည္း အမ်ားႄကီး ရွိပါတယ္။
တခ်ိဳ ့ကေတာ့ ေတာ္ေတာ့္ကိုဆိုးတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို ့ေရႊလို ့့ျခံဳငံုေခၚေနတဲ့အထဲက တစ္ခ်ိဳ ့ကပဲ
အခ်င္းခ်င္း ေရာင္းစားေနၾကတာ အေမ။
တိုင္းျပည္မီးေလာင္လို ့
အခ်င္းခ်င္းခ်နင္းရက္တာလား။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတို ့လူစိတ္မရွိတာ ကေတာ့
ေသခ်ာပါတယ္။
ေရႊဆိုတဲ့ စကားလံုးက
အကုန္လံုးနဲ ့ေတာ့မတန္ဘူး အေမ။
သူတို ့ကို ေရႊစာရင္းထဲက ကၽြန္ေတာ္ထုတ္တယ္။
ဟိုတေလာက စာအုပ္ထဲမွာ ဖတ္လိုက္ရတယ္အေမ။
လင္ကြန္းဆိုတဲ့ သူက ကၽြန္စနစ္ ပေပ်ာက္ေအာင္လုပ္ေပးခဲ့သတဲ့။
ဘယ္မွာ ဟုတ္လို ့လဲ အေမရယ္။
သားတို ့ကိုလာၾကည့္စမ္းပါ။
သူလုပ္ႏိုင္ခဲ့တာ သူ ့ႏိုင္ငံကြက္ကြက္ေလးပဲ
သူ ့ကိုေလးစားေပမယ့္
ကၽြန္ေတာ္တို ့အတြက္ေတာ့ သူက
သမိုင္းတင္ေလာက္ေအာင္ မစြမ္းေသးပါဘူးအေမရယ္။
လူ ့အျဖစ္က ရခဲတယ္ဆို။
ရခဲ တာပဲ ေကာင္းပါတယ္ အေမ။
ကၽြန္ေတာ္ လူမျဖစ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။
ကၽြန္္္္္္ေတာ္ ငွက္ေတြကို ေငးၾကည့္မိတယ္ အေမ။
ငွက္အခ်င္းခ်င္း အမ်ိဳးအႏြယ္မတူလို ့ရက္စက္ၾကတာမရွိဘူးအေမ။
ငွက္ေတြမွာ ျပည္တြင္းစစ္မရွိဘူး။
ငွက္ေတြမွာ ဘာသာေရး အဓိကရုဏ္းေတြ မရွိဘူး။
ငွက္ေတြမွာ ကိုယ့္အသိုက္အျမံဳကို ဗိုလ္က်ျပီး အတင္းေရႊ ့ခုိင္းတာမ်ိဳး မရွိဘူး။
ငွက္ေတြ ကံဆိုးမိုးေမွာင္က်ျပီး ေလွာင္အိမ္ထဲမွာ ေနရရင္ေတာင္
သူတို ့သခင္က သူတို ့ကို အခ်စ္နဲ ့ေလွာင္ထားတာ။
ကၽြန္ေတာ္တို ့ကေတာ့ အမုန္းနဲ ့ေလွာင္ထားျခင္းခံရတယ္။
ေမတၱာ အရမ္းငတ္တယ္ အေမရယ္။
ကမၻာ ့ေခါင္းေဆာင္ေတြကလည္း
ကၽြန္ေတာ္တို ့ငိုသံေတြ ဘယ္ေလာက္က်ယ္က်ယ္
အမ်ိဳးသား အက်ိဳးစီးပါြးဆိုတဲ့ စကားလံုးေအာက္မွာ
နားမၾကားၾကဘူး ထင္ပါရဲ ့။
လူ ့အခြင့္အေရးဆိုတဲ့ ပန္းဟာ
ဖိႏွိပ္သူေတြရဲ ့ႏွဳတ္ခမ္းမွာ မပြင့္ဘူး အေမ။
ကၽြန္စနစ္ဟာ
စာရြက္ေပၚမွာေတာင္မွ
မပေပ်ာက္ေသးပါဘူး အေမရယ္။ ။
ေကာင္းကင္ကို
ျပည္ေထာင္စုေန႔
"ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁၂ ရက္"
ဓါးမဦးခ်
ဘိုးဘြားအေမြအႏွစ္
ျပည္ခ်စ္ေျမကို
သာတူညီမွ်
ဒင္းတို႔လည္းမက်န္ခဲ့ရေလေအာင္
....မသိေတာ့ဘူးဗ်ာ
ပင္လံုရယ္...
ဒို႔ညီအကိုေတြႏွစ္ ၇၀ေက်ာ္
စိတ္ဝမ္းကြဲခဲ့တဲ့ဒီခဏကို
မ်က္ႏွာအို လူညိဳအခ်င္းခ်င္း
ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးႏိုင္ျခင္းနဲ႔
သမိုင္းသစ္ေမာ္ကြန္းတင္ႏိုင္ပါေစလို႔
ပိုင္ရွင္ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့တဲ့ ဖိနပ္ေတြ
မီးတင္ရႈိ႔ခံခဲ့ရေသာ ရြာေဟာင္းေနရာေတြ
စာသင္ခန္းမွေပါက္ဖြားခဲ့ၾကေသာ
ယူနီေဖာင္းေတြကေရာ...
အတူတူဆိုပါရင္ေလ
ကဲ...မိတ္ေဆြ
ပကာသနေတြျဖဳတ္
ရိုးသားစြာ ျပည္သူလုပ္ရင္း
ေရႊျပည္သစ္ဆီသို႔
၁၃ ေဖေဖာ္ဝါရီ ...တခ်ိန္ကသူ
ရိုးရိုးသားသားနဲ႔ ခ်စ္စရာေကာင္းခဲ့တဲ့ ျပည္ခ်စ္သားမြန္ စစ္ရည္ခၽြန္ႄကီးရဲ႕ ကဗ်ာမဆန္ေပမယ့္...ႏုညံ့ရွင္းသန္႔ခဲ့ေသာ
ဘဝေတြထဲက ...
အနားမွာရိွတယ္
သူငယ္ခ်င္း ေနမ်ိဳးႏြယ္ေလးက ခဏခဏ MP3 နဲ႔ဖြင့္ျပလို႔ ရင္းႏွီးေနတဲ့ သီခ်င္းေလးတပုဒ္ပါ
အစကေတာ့ သံစဥ္နားေထာင္ေကာင္းလို႔...နားေထာင္တာမ်ိဳးပါပဲ
အခုေတာ့...အဓိပါၸယ္ကိုပါသိခ်င္လာတာနဲ႔မဝါကို Lyric အကူအညီေတာင္းၿပီး ျပန္လည္ေဝငွတာပါ
သီခ်င္းကေလးနဲ႔ စာသားတြဲနားေထာင္ၿပီးလို႔ ေက်းဇူးတင္ခ်င္ရင္ေတာ့
ဝါဝါခိုင္မင္း
မဝါ...ဂ်ပန္ေဖာင့္ နဲ႔ ဘာသာျပန္သီခ်င္းစာသားအတြက္ အရိဂတို ဂိုဇိုင္းမတ္စ္
そばにいるね
I'LL BE BY YOUR SIDE
あなたのこと 私は今でも思い続けているよ
Even now, I’m still thinking of you
いくら時流れて行こうと I’m by your side baby いつでも
Don’t matter how long it takes I’M BY YOUR SIDE BABY at any time
So. どんなに離れていようと
SO. However far apart we are
心の中ではいつでも一緒にいるけど 寂しいんだよ
In my heart, we’ll always be together But I’m so lonely
So baby please ただ hurry back home
SO BABY PLEASE just HURRY BACK HOME
Baby boy あたしはここにいるよ どこもいかずに待ってるよ
BABY BOY I’ll be right here Won’t go anywhere, I’ll be waiting for you
You know dat I love you だからこそ 心配しなくていいんだよ
YOU KNOW DAT I LOVE YOU So there’s no need for you to worry
どんなに遠くにいても変わらないよこの心
No matter the distance, this heart of mine won’t change
言いたい事わかるでしょ?
You know what I’m trying to say, right?
あなたのこと待ってるよ
I’m waiting for you
[SoulJa]
んなことよりお前の方は元気か? ちゃんと飯食ってるか?
Before anything else… How have you been? Have you been eating properly?
ちくしょう、やっぱ言えねぇや
Damn, I still can’t come up with what to say
また今度送るよ 俺からのLetter
Guess~ I’ll just send it another time This letter of mine
[青山テルマ]
過ぎ去った時は戻せないけれど 近くにいてくれた君が恋しいの
But I can’t return to what might have been Come back close to me, you’re the one I’m yearning for
だけど あなたとの距離が遠くなる程に 忙しくみせていた
But You are already far away from me So I’m trying to keep myself occupied
あたし逃げてたの
It’s my only form of escape
だけど 日を閉じる時 眠ろうとする時 逃げきれないよ あなたの事
However Everytime I close my eyes And when I fall asleep I could never run away From you
思い出しては 一人泣いてたの
(The memory of you) I reminisce And cry by myself
あなたのこと 私は今でも思い続けているよ
Even now, I’m still thinking of you
いくら時流れて行こうと I’m by your side baby いつでも
Don’t matter how long it takes I’M BY YOUR SIDE BABY at any time
So. どんなに離れていようと
SO. However far apart we are
心の中ではいつでも一緒にいるけど 寂しいんだよ
In my heart, we’ll always be together But I’m so lonely
So baby please ただ hurry back home
SO BABY PLEASE just HURRY BACK HOME
Baby boy あたしはここにいるよ どこもいかずに待ってるよ
BABY BOY I’ll be right here Won’t go anywhere, I’ll be waiting for you
You know dat I love you だからこそ 心配しなくていいんだよ
YOU KNOW DAT I LOVE YOU So there’s no need for you to worry
どんなに遠くにいても変わらないよこの心
No matter the distance, this heart of mine won’t change
言いたい事わかるでしょ?
You know what I’m trying to say, right?
あなたのこと待ってるよ
I’m waiting for you
[SoulJa]
不器用な俺 遠くにいる君
I was stupid And now you’re far from me
伝えたい気持ちそのまま言えずに 君は行っちまった
I wanted to tell you my feelings didn’t change (But) You were already gone
今じゃ残された君はアルバムの中
Now all I have left of you is inside this album
[青山テルマ]
アルバムの中 納めた思い出の 意味より何気ないひと時が今じゃ恋しいの
Inside this album I’ve kept all the memories of you Now I’m yearning for all the times I’ve spent with you
（君のぬくもり）
（Your warmth）
And now あなたからの電話待ち続けていた 携帯握りしめながら 眠りに就いた
AND NOW I’m still waiting for your call Handclasped on the cell phone Even as I fall asleep
（抱きしめてやりたい）
（I want to hold you tight）
どこもいかないよ ここにいるけれど 見つめ合いたいあなたのその瞳
I won’t go anywhere I’ll only be right here I just want to gaze and stare at your eyes
ねえ分かるでしょ 私待ってるよ
You already know, right? I’ll be waiting
Baby boy あたしはここにいるよ どこもいかずに待ってるよ
BABY BOY I’ll be right here Won’t go anywhere, I’ll be waiting for you
You know dat I love you だからこそ 心配しなくていいんだよ
YOU KNOW DAT I LOVE YOU So there’s no need for you to worry
どんなに遠くにいても変わらないよこの心
No matter the distance, this heart of mine won’t change
言いたい事わかるでしょ?
You know what I’m trying to say, right?
あなたのこと待ってるよ
I’m waiting for you
[SoulJa]
俺はどこも行かないよ ここにいるけれど 探し続けるあなたの顔
I won’t go anywhere Although I’m here I’m still looking for your face
Your 笑顔 今でも触れそうだって思いながら手を伸ばせば 君は
YOUR smile Even now, I still feel the touch of a hand reaching out It’s you
あなたのこと 私は今でも思い続けているよ
Even now, I’m still thinking of you
いくら時流れて行こうと I’m by your side baby いつでも
Don’t matter how long it takes I’M BY YOUR SIDE BABY at any time
So. どんなに離れていようと
SO. However far apart we are
心の中ではいつでも一緒にいるけど 寂しいんだよ
In my heart, we’ll always be together But I’m so lonely
SO BABY PLEASE just HURRY BACK HOME
あなたのこと 私は今でも思い続けているよ
Even now, I’m still thinking of you
いくら時流れて行こうと I’m by your side baby いつでも
Don’t matter how long it takes I’M BY YOUR SIDE BABY at any time
So. どんなに離れていようと
SO. However far apart we are
心の中ではいつでも一緒にいるけど 寂しいんだよ
In my heart, we’ll always be together But I’m so lonely
So baby please ただ hurry back home
SO BABY PLEASE just HURRY BACK HOME
[Thelma Aoyama]
Anata no koto (wata)shi wa ima demo omoitsudzukete iruyo
Ikura toki nagareteyukou to I’M BY YOUR SIDE BABY itsudemo
SO. donna ni hanarete iyou to
Kokoro no naka dewa itsudemo isshoni iru kedo samishiin dayo
SO BABY PLEASE tada HURRY BACK HOME
BABY BOY atashi wa koko ni iruyo doko mo ikazu ni matteruyo
YOU KNOW DAT I LOVE YOU dakara koso shinpai shinak(u)te iindayo
Donna ni tooku ni itemo kawaranaiyo kono kokoro
Iitai koto wakaru desho?
Anata no koto matteru yo
[SoulJa]
Nna koto yori omae no hou wa genki ka? chanto meshikutteru ka?
Chikusho, yappa ieneeya
Mata kondo okuruyo ore kara no LETTER
[Thelma Aoyama]
Sugisatta toki wa modosenai keredo chikaku ni itekureta kimi ga koishii no
Dakedo anata to no kyori ga tooku naru hodo ni isogashi kumisete ita
Atashi nigeteta no
Dakedo me wo tojiru toki nemurou tosuru toki nigekirena iyo anata no koto
Omoi dashite wa hitori naitetano
Anata no koto (wata)shi wa ima demo omoitsudzukete iruyo
Ikura toki nagareteyukou to I’M BY YOUR SIDE BABY itsudemo
SO. donna ni hanarete iyou to
Kokoro no naka dewa itsudemo isshoni iru kedo samishiin dayo
SO BABY PLEASE tada HURRY BACK HOME
BABY BOY atashi wa koko ni iruyo doko mo ikazu ni matteruyo
YOU KNOW DAT I LOVE YOU dakara koso shinpai shinak(u)te iindayo
Donna ni tooku ni itemo kawaranaiyo kono kokoro
Iitai koto wakaru desho?
Anata no koto matteru yo
[SoulJa]
Bukiyouna ore tooku ni iru kimi
Tsutaetai kimochi sonomama iezuni kimi wa icchimatta
Ima ja nokosareta kimi wa ALBUM no naka
[Thelma Aoyama]
ALBUM no naka osameta omoide no
Hibi yori nanigenai hitotoki ga ima ja koishii no
('SoulJa' kimi no nukumori)
AND NOW anata kara no denwa machi tsudzukete ita
Keitai nigirishime nagara nemuri ni tsuita
('SoulJa' dakishimete yaritai)
Atashi wa doko mo ikanaiyo koko ni iru keredo
Mitsume aitai anata no sono hitomi
Ne~ wakaru desho? atashi matteruyo
BABY BOY atashi wa koko ni iruyo doko mo ikazu ni matteruyo
YOU KNOW DAT I LOVE YOU dakara koso shinpai shinak(u)te iindayo
Donna ni tooku ni itemo kawaranaiyo kono kokoro
Iitai koto wakaru desho?
Anata no koto matteru yo
[SoulJa]
Ore wa doko mo ikanaiyo koko ni iru keredo sagashi tsudzukeru anata no kao
YOUR egao ima demo sawaresou datte omoi nagara
Te wo nobaseba kimi wa
Anata no koto (wata)shi wa ima demo omoitsudzukete iruyo
Ikura toki nagareteyukou to I’M BY YOUR SIDE BABY itsudemo
SO. donna ni hanarete iyou to
Kokoro no naka dewa itsudemo isshoni iru kedo samishiin dayo
SO BABY PLEASE tada HURRY BACK HOME
Anata no koto (wata)shi wa ima demo omoitsudzukete iruyo
Ikura toki nagareteyukou to I’M BY YOUR SIDE BABY itsudemo
SO. donna ni hanarete iyou to
Kokoro no naka dewa itsudemo isshoni iru kedo samishiin dayo
SO BABY PLEASE tada HURRY BACK HOME
ကဗ်ာစပ္ရင္း Tag ေႄကြးရွင္းရေအာင္
မအားမလပ္ၾကရင္ေတာ့...ခြင့္လႊတ္ၾကပါဗ်ဳိ႕
အလိုက္ကမ္းဆိုးမသိ Tagမိတဲ့အတြက္ကိုေပါ့
ဘာရယ္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး
ကဗ်ာေေရးမလို႔ စဥ္းစားလိုက္တာ ေခါင္းစဥ္တခုပဲ ရလိုက္သတဲ့
ေက်ာ္မေကာင္းၾကားမေကာင္းဗ်ာ...
ဥာဏ္နည္းသူ ဒီငနဲကို ကူၾကပါအုန္းလို႔...အကူအညီေတာင္းရင္း Tagလိုက္တယ္ဗ်ိဳ႕
ၿငိမ္သက္ကေတာ့ ကေလာင္ရွင္ ေနရာအား အနစ္နာခံ တာဝန္ယူေရးသားမည္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း....ဟီးရမလားလို႔ ေနာက္တာ
မန္႔ရင္းနဲ႔ ေရးေပးခဲ့ၾကပါရန္
ေလးစားစြာျဖင့္....ၿငိမ္သက္
"ရင္ခြင္ေလွ်ာ့ေစ်း"
တစ္ေလာကလံုးမွာ
တစ္ေယာက္တည္းလို႔
ခ်စ္ခဲ့မိတဲ့ငါ့အခ်စ္မွာ
ရယူမွဳကင္းလို႔
ေပးဆပ္ျခင္းသာေပ်ာ္၀င္ခဲ့တာ
တကယ္လို႔မ်ား ဒီရင္ခြင္ကို
ငဲ့မၾကည့္လို႔ လွည့္ထြက္ေတာ့မယ္ဆို
ခ်စ္သူရယ္ နင္ရက္စက္ႏိုင္ပါတယ္ (အိပ္မက္ နိဒါန္း)
လြမ္းေဆြးျခင္းေတြ နင္ ထားခဲ့လည္း
ငါ့ရင္ခြင္တံခါးကုိ
နင့္ျပန္လာမယ့္ တေန႔ထိ
ဖြင့္ထားမယ္... (ဟန္လင္းထြန္း)
၀င္လာခဲ့ပါခ်စ္သူ
ဘာဆိုဘာမွ မသယ္လာခဲ့ပါနဲ႔
ငါ့ႏွလံုးသားထဲ မင္းအတြက္
အခ်စ္စစ္ေတြနဲ႔ ေဖ်ာ္စပ္ထားတဲ့
ေဖ်ာ္ရည္တစ္ခြက္ တိုက္ပါရေစ
ျပန္ထြက္သြားတဲ့တစ္ေန႔
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း ဖန္ခြက္ပါးပါးေလးေတာ့ထားခဲ့ေပးပါ
ငါ သတိရတိုင္း
မင္းႏႈတ္ခမ္းရာေလးကို
အလြမ္းေျပ နမ္းရႈိက္ခ်င္လို႔ (ေမာင္မ်ိဳး)ညီမ်ိဳး
ခ်စ္သူေရ
လင္းလက္ခြင့္ရွိရင္ ေတာက္ပလိုက္ခ်င္တယ္
ကမာၻၾကီးတစ္ခုလံုး ထိတ္လန္႕သြားေအာင္ ....
ၾကည္နုးခြင့္မရွိတဲ့ ဘ၀မွာ
ကဗ်ာေတြပဲ ထိုင္ေရးေနမိတယ္
ရိုးသားျခင္းဟာ ဒုကၡေရာက္လြန္းလို႕....
ဆိုးလိုက္တဲ့ မိုး
အညိႈးလည္း မထားခ်င္ေတာ့ပါဘူး
ငါ့ဘ၀ေပၚမွ ကြက္က်ားရြာရတယ္လို႕ ......
အေျဖညိွမရတဲ့ ပုစာၦေတြၾကားမွာ
မသိကိန္းေတြ မ်ားလြန္းတဲ့ စာမ်က္နွာေတြ
တန္ဖိုးဆိုတာ ငါမသိခ်င္ေတာ့ပါဘူး ...
အရိုးသားဆံုး၀န္ခံရရင္
ငါ မင္းကို သိပ္ခ်စ္တယ္ ... (မိုးေသာက္)
“နင့္ ေျခႏုဖဝါးေလးေတြ ထိရွေစခဲ့သလား
ရင္ထဲက ႏွင္းဆီတခ်ိဳ႕ရဲ႕ အမွတ္တမဲ့မာန ျဖစ္မွာပါ..
အေဝးဆံုးထိလိုက္ဖို႕ ျပင္ဆင္ခဲ့ျပီးကာမွ ေနခဲ့ပါဆိုေတာ့
အလြမ္းေတြက နည္းနည္းေတာ့ ေဘာင္ဘင္ခတ္တာေပါ့
တံခါးလည္းမရွိခဲ့ပါဘူး ဓားလည္းမရွိခဲ့ပါဘူး..
ေဟာဒီ ရင္ခြင္အခန္းေလးကို
သူငယ္ခ်င္းေလးလို ျဖစ္ျဖစ္
ခ်စ္သူတစ္ေယာက္လို ျဖစ္ျဖစ္
ေမာင္ရင္းႏွမလိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္
သတိရတယ္ ဆိုရင္
နင့္မွာ တစ္သက္စာ ဗီဇာေလးရွိေသးတယ္…“(လင္းဒီပ)
အခုေတာ့…
ငါ့ႏွလံုးေသြးထဲက အႏွစ္ထုတ္ျပီးေျပာခဲ့တဲ့
မလုိင္စကားလံုးေတြကေတာင္ နင့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို မႏုိင္ေတာ့ဘူးေပါ့။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
ကမၻာၾကီးကိုေတာင္ လည္ပတ္ေစႏိုင္ခဲ့တဲ့ လက္နက္
ေမတၱာတရားကို နင္ေျဖာင့္ေအာင္ ဖတ္တတ္တဲ့တစ္ေန ့
လက္ေဆာင္ေတြသိမ္းပိုက္ဖုိ ့ငါ့ဆီကုိ ျပန္လာခဲ့ပါ။
မ်က္ေစာင္းေလး တစ္ခ်က္ခ်ိတ္
နင့္ ေခါင္းေလး တစ္ခ်က္ညိတ္ လိုက္ရံုနဲ ့
ကမၻာတစ္ခုလံုး ေပးလိုက္မယ္။
နင့္အတြက္ဆို ငါ့ရင္ခြင္ဟာ
ရာသီမေရြး…
ေလွ်ာ့ေစ်း ။ ။အေကာင္းဆံုး ဘေလာ့ခ္(ကဗ်ာ)ဆုရွင္ ေကာင္းကင္ကို
တေယာက္တလက္ ရိုင္းပင္းကူညီ ဟန္ခ်က္ခ်က္ညီညီျဖင့္ ႏွလံုးသားမွ စကားစုေတြႏွင့္ ဒီကဗ်ာေလးအား စာပန္းခ်ီျခယ္မႈန္း
ေပးခဲ့ၾကေသာ ဘေလာခ့္ဂါ ညီအကိုေမာင္ႏွမ မ်ားအား ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါေၾကာင္း...
ခင္မင္စြာျဖင့္....ၿငိမ္သက္
သံေယာဇဥ္ ခေရပင္တန္း
အမွတ္တမဲ့(၁)
မိုးရြာလွ်င္ ေပ်ာ္သည္၊ စိတ္ေပ်ာ္သည္။ မိုးေအးေအး ကေလးျဖင့္ ေကြးေနရလွ်င္ ပို၍ေပ်ာ္သည္၊ အိပ္ေပ်ာ္သည္။ "ေဒါင္" "ေဒါင္" "ေဒါင္" "ေဒါင္" "ေဒါင္" "ေဒါင္" "ေဒါင္" "ေဒါင္" ကမၻာ့အႀကီးဆံုး ႏူးကလီးယား အသံနက္ဗံုး ၁လံုးကို အိမ္ရွိ တိုင္ကပ္နာရီစုတ္ႀကီးက ေမြးထုတ္ေပးလိုက္သည္။ အေပ်ာ္မ်ား ရာသီဥတု မေကာင္းသည့္ၾကားက ဟိုးမိုးကုတ္စက္၀္ိုင္း ဆီသို႕ အလုအယက္ ပ်ံသန္းသြားၾကၿပီ။ ကစဥ္ကလ်ား ပြင့္သြားေသာ မ်က္၀န္းအစံုကို အနီေရာင္ မဟုတ္ေသာ ျပကၡဒိန္၏ ရက္ ၁ ရက္က ႀကိဳလင့္ေန၏။...သြားပါၿပီ...ဒီမနက္ ေက်ာင္းတက္ရ ဦးမည္။ ဒီေန႕ ေက်ာင္းတြင္ အတန္းေခါင္းေဆာင္ ႏွင့္ တာ၀န္ခံ ၂ ဦးေရြးရန္ ရွိသည္။ မိုးကား စဲေနေလၿပီ သို႕ေသာ္ ေက်ာင္းမတက္ခ်င္။(ၿငိမ္သက္)
ၿငိမ္သက္ျခင္း မရွိေသာ ကမၻာႀကီးကို စိတ္ပ်က္မိ၏။ ထို႕ထက္ ၿငိမ္သက္ ဆိုေသာ သတၱ၀ါကို ပို၍ စိတ္ပ်က္သည္။ ဒီေကာင္ လာၿပီး ပတ္သက္တိုင္း က်ေနာ့္ ကမၻာပ်က္ ေတာ့သည္။ အရာရာတိုင္း အႏိုင္လိုခ်င္သည္မွာ က်ေနာ့္ အားနည္းခ်က္၊ ဒါကို သိေနသည္က ဒီေကာင့္ အားသာခ်က္ ကဲ...ကံၾကမၼာ ဘာမ်ားတတ္ႏိုင္ မလဲဗ်ာ။ ၿပီးခဲ့သည့္ အပတ္ ေသာၾကာေန႕ ကလည္း ဒီေကာင္ လူလည္လုပ္ သြားသည္။ က်ေနာ့္ ကို စိန္ေခၚျခင္း အခၽြန္နဲ႕ မခဲ့ၿပီး တဖက္တြင္ ၁တန္းလံုးကို က်ေနာ့္အား မဲေပးရန္ စည္းရံုးသြားသည္။ ဘာအႀကံအစည္ မွန္းေတာ့မသိ၊ မ်က္ခံုးေတာ့ ခပ္လႈပ္လႈပ္ ပင္။ ဒီေကာင္ အၿမဲတန္း အရႈံးေပးၿပီး အႏိုင္ယူတတ္သည္က မ်ား၏။အင္း...ဒီအတိုင္းဆို အတန္းေခါင္းေဆာင္ျဖစ္မွာ က်ိန္းေသ ေနၿပီ သို႕ေသာ္ စိတ္ပ်က္မိ၏။ ၿငိမ္သက္ ဇာတ္မွာ မင္းသား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္...(မင္းလုလင္)
သဲသဲမဲမဲ ရြာသြန္းေနေသာ မိုးစက္မႈန္မ်ားၾကားသို႕ သူမ၏ စိတ္အစဥ္ ျဖန္႕က်က္ ေနမိသည္။ ဒီေန႕ သူမတို႕ အခန္းထဲတြင္ အတန္းေခါင္းေဆာင္ ႏွင့္ တာ၀န္ခံ ၂ ဦးေရြးရန္ ရွိသည္။ ေက်ာင္းသူေခါင္းေဆာင္ လုပ္ရန္ ဆႏၵျပင္းျပလ်က္ ရွိသည္၊ သူငယ္ခ်င္း အမ်ားကလည္း ေထာက္ခံၾကသည္။ မေသခ်ာတဲ့ ေလာကႀကီးမွာ ကန္႕ကြက္မဲမရွိ အႏိုင္ရခ်င္သည္မွာ လူသားဆန္လြန္းျခင္းေၾကာင့္ဟု သူမ ထင္၏။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မိမိကိုယ္ကို ယံုၾကည္သည္။ အလွဆံုး၊ အယဥ္ဆံုး ျပင္ဆင္ကာ ေက်ာင္းေစာေစာ သြားရမည္။ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း တေယာက္ ျဖစ္ခ်င္လွ၏။ အမွန္ဆိုလွ်င္ျဖင့္ အနည္းငယ္ေတာ့ စိတ္လႈပ္ရွားလ်က္...(တင့္ကြန္းခို)
အမွတ္တမဲ့(၂)
မိုးဖြဲေလးမ်ား ေအာက္တြင္အမိေက်ာင္းေတာ္ႀကီး ခန္႕ညားစြာ သက္၀င္လႈပ္ရွားလ်က္ ရွိ၏။ တူညီ၀တ္စံု ဆင္ျမန္းကာ သြားလာလႈပ္ရွားေနေသာ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသား၊ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား ႏွင့္ စိမ္းစိုလန္းဆန္းေနေသာ ၀န္းက်င္ကို ယွဥ္တြဲေတြ႕ျမင္ရသည္မွာ က်က္သေရ ရွိလွေပသည္။ အခ်ိန္ကား ကုန္လ်က္၊ နာရီကား တေရြ႕ေရြ႕သြားလ်က္..."ကလင္"၊ "ကလင္" "ကလင္"၊ "ကလင္" "ကလင္"၊ "ကလင္" "ကလင္"၊ "ကလင္" "ကလင္"၊ "ကလင္" "ကလင္"၊ "ကလင္" "ကလင္"၊ "ကလင္"
၉ နာရီထိုး ေက်ာင္းတက္ခဲ့ေလၿပီ။
"ကဲ...သားတို႕၊သမီးတို႕ေရ အတန္းေခါင္းေဆာင္နဲ႕ တာ၀န္ခံ ၂ ဦး စေရြးလိုက္ၾကရေအာင္။ အရင္ဆံုး အတန္းေခါင္းေဆာင္ ေရြးမယ္၊ လြတ္လပ္စြာ မဲေပးပိုင္ခြင့္ ရွိတယ္ေနာ္။" ဆရာမ စကားအဆံုးမွာ ေက်ာင္းသားမ်ား အားလံုး ၀ရုန္းသုန္းကား မဲေပးၾကေတာ့သည္။အေျဖကား ေထာက္ခံမဲ ၅၈ မဲ၊ ကန္႕ကြက္မဲ ၂ မဲျဖင့္ က်ေနာ္မင္းလုက အတန္းေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္သြားခဲ့သည္။ ကန္႕ကြက္မဲ မရွိျဖင့္ ေက်ာင္းသားတာ၀န္ခံ အျဖစ္ ၿငိမ္သက္၊ ေထာက္ခံမဲ ၅၉ မဲ၊ ကန္႕ကြက္မဲ ၁ မဲျဖင့္ ေက်ာင္းသူတာ၀န္ခံ အျဖစ္ တင့္ကြန္းခို ရရွိခဲ့သည္။ နည္းလွစြာေသာ ကန္႕ကြက္မဲပိုင္ရွင္မ်ားကို ၁ ခန္းလံုး စိတ္၀င္စားလ်က္ ရွိသည္။
I T ေခတ္ဦးပိုင္း ေပမယ့္ မီဒီယာမ်ား ေကာင္းလြန္းလွသည္။ ၃ မိနစ္အတြင္း မဲရွင္မ်ားကို သိရ၏။ အတန္းေခါင္းေဆာင္ အတြက္ ကန္႕ကြက္မဲ ေပးသူမွာ က်ေနာ္ ကိုယ္တိုင္ ႏွင့္ ၿငိမ္သက္ ျဖစ္ၿပီး၊ ေက်ာင္းသူ တာ၀န္ခံ အား ကန္႕ကြက္မဲ ေပးသူမွာလည္း ၿငိမ္သက္ ပင္ျဖစ္သည္။ ဒီအတြက္ ၿငိမ္သက္၏ ဆင္ေျခကို ၁ ခန္းလံုးထက္ ပိုမိုသိခ်င္ေနသူ ၁ ဦးကား... ေက်ာင္းသူေလး...တင့္ကြန္းခိုပင္။
"ကလင္" "မဂၤလာပါကြယ္" "မဂၤလာပါ ဆရာမ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဆရာမ"
စာသင္ခ်ိန္ အေျပာင္းမွာ ပြဲစေလၿပီ။
က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ အဖြင့္စကားေလး ခ်ီးျမႇင့္ကာ ဖဲႀကိဳးျဖတ္ေပး လိုက္၏။
"ၿငိမ္သက္...မင္းရဲ႕ အေတြးအေခၚ နဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ျဖစ္ေပၚလာပံုေလးကို ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ ငါ့ေနာက္တန္းက "အမ"ေလး က သိပါရေစတဲ့ "
"မင္း...လု၊ ငါ့ေဒါသေတြ နင့္ကိုပါ ျဖတ္သြား မိလိမ့္မယ္ေနာ္"
ကြန္းခို၏ ေဒါသျဖင့္ ဆိုစကား။
အမွတ္တမဲ့(၃)
"မင္းလု ကို ကန္႕ကြက္မဲ ေပးတာက ေစတနာကို ေစာ္ကားလို႕။သူ ငါ့ကို အရြဲ႕တိုက္ခ်င္တာ နဲ႕ ငါ့ေစတနာ၊ ၁တန္းလံုးရဲ႕ ေစတနာကိုေတြကို ထည့္မတြက္ပဲ သူ႕ကိုယ္သူ ရူးေၾကာင္ေၾကာင္ ကန္႕ကြက္မဲ ထည့္လို႕"
"မင္းေစတနာ ေၾကာက္လြန္းလို႕ပါ ၿငိမ္သက္ရာ"
"ငါေပးတဲ့ ေနာက္ကန္႕ကြက္မဲ ၁မဲက မေရရာတဲ့ မနက္ျဖန္တိုင္းကို အေသအခ်ာတြက္ကာ ျပင္ဆင္မႈဗလပြနဲ႕ ျဖတ္သန္းမယ့္ ကြန္းခိုရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မႈေအာက္က ေက်ာင္းသူေလးေတြရဲ႕ ဒုကၡကို စာနာမိလို႕ပါ"
ၿငိမ္သက္၏ စကားအဆံုး ၁ ခန္းလံုး ရယ္မိလိုက္ ၾကသည္။၀ိုးတ၀ါး အသံမ်ားၾကားမွ ၿငိမ္သက္၏ ေက်ာျပင္ကို စူးစိုက္ၾကည့္ေနေသာ ေဒါသေတြ၊ မ်က္ရည္ေတြႏွင့္ လွေသာမ်က္ႏွာေလးတခုကို ပီသစြာ ျမင္ေတြလိုက္္သည္။ စိတ္မေကာင္းစြာ သူမ နည္းတူ သူလိုက္၍ ၾကည့္မိလိုက္သည္။ "ေၾသာ္... ၿငိမ္သက္၊ အေတာ္ ေတြးရခက္တဲ့ေကာင္"
အခ်ိန္ကာလရဲ႕ ေစစားမႈအရ အမိေက်ာင္းေတာ္ႀကီးႏွင့္ တညတာခြဲခြာ ရအံုးမည္။ေက်ာင္းဆင္းေလၿပီ သို႕ေသာ္ အိမ္မျပန္ရေသး။ မနက္ဖန္ က်င္းပမည့္ ေမာင္မယ္သစ္လြင္ ႀကိဳဆိုပြဲ အတြက္ အားျခင္းစီစဥ္ေနရ၍ ျဖစ္၏။ ၄ နာရီထိုးသည့္တိုင္ေအာင္ မၿပီးျပတ္ေသး။ ဘယ္အရာမဆို သူမ်ားထက္ပိုသာခ်င္ေသာ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အရာတိုင္းတြင္ ေသခ်ာခ်င္လြန္းေသာ ကြန္းခို၏ ျပင္ဆင္မႈမ်ားက နာရီမ်ားကို ေပါ့ေပါ့ပါးပါး တိုက္စားသြားသည္။ ၅ နာရီထိုးေသာအခါ ၿငိမ္သက္ ညစ္ေနေလၿပီ။ ကြန္းခိုကလည္း ပိုရြဲ႕ကာ ေအးေအးေဆးေဆး လုပ္ျပေန၏။ သို႕ေသာ္ သူတို႕ႏွစ္ဦး အသံမထြက္၊ ၾကားက က်ေနာ္သာ အေနရ ခက္လာသည္။
အမွတ္တမဲ့(၄)
"ကဲ ကြန္းခိုေရ မၿပီးျပတ္ႏိုင္တဲ့ နင့္ရဲ႕ျပင္ဆင္မႈေတြကို လက္စသတ္လိုက္ေတာ့ဟာ ၅ နာရီခြဲေနၿပီ။"
"မင္းလု"... "နင္ေနာ္... ၿငိမ္သက္ေလတိုင္း လိုက္မေျပာနဲ႕"
သူမ ၁ ေန႕လံုးထိန္းထားသမွ်ေဒါသ ပြင့္က်သြား၏။ ထိန္းသိမ္းျခင္းငွာ မစြမ္းႏိုင္ေတာ့။
မရည္ရြယ္ပဲ က်ေနာ္စကားမွားသြားသည္။ သို႕ေသာ္ျပင္ဆင္ခ်ိန္မရလိုက္ သူမ မ်က္၀န္းမွ ပါးျပင္တေလွ်ာက္ စီးက်လာေသာ မ်က္ရည္မ်ားကို မတားစီးႏိုင္ေတာ့။
ငိုပါေစ... ငိုပါေစေတာ့... သူမ ၁ ေန႕လံုးထိန္းခ်ဳပ္ခဲ့ ရသည္ေလ။
အျမန္လက္စသိမ္းကာ အၿပီးသက္ လိုက္သည္။ သို႕ေသာ္ သူမငိုဆဲ...
"မင္းလု... ငါေက်ာင္းထိပ္က ေစာင့္ေနမယ္။ ကြန္းခို နင္ကလည္း ခြင့္လြတ္လိုက္ပါဟာ... မင္းလုက ေစတနာနဲ႕ေျပာတာပါ။ ကဲ.. ကဲ.. ေနာက္ကလိုက္ခဲ့ၾက "
ေျပာခ်င္ရာေျပာၿပီး ထြက္သြားေသာ ၿငိမ္သက္စကား အတြက္ က်ေနာ္ ေ၀ခြဲခက္ခဲ့သည္။
"ကြန္းခို နင္ငါ့ကိုစိတ္ဆိုးေနတာလား"
"မင္းလု နင္ ေတာ္ ေတာ္ တံုးတဲ့ အေကာင္၊ ၿငိမ္သက္ ငလည္က သူ႕အျပစ္မက်ေအာင္ ငါတို႔ကိုရန္လွည့္တိုက္သြားတာ ဟဲ့"
"ေၾသာ္ ပိုင္ဘကြာ ၿငိမ္သက္ရာ"
"ကဲ ...ေယာက္ဖကို ခ်ီမြမ္းမေန နဲ႔ ကိုေတာ္ ျပန္ၾကမယ္"
ျငဴစူစူ မ်က္ႏွာထား ႏွင့္ ေျပာေပမယ့္ ေဒါသကင္းစင္ ေနၿပီျဖစ္ေသာ ငိုၿပီးစ မ်က္ႏွာကေလးကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။ ေပ်ာ္မိ၏။ စိတ္ထဲတြင္ထက္မံ ခ်ီမြမ္းလိုက္သည္ ၿငိမ္သက္ေတာ္၏။
အၿမဲရႈတည္တည္နဲ႔ ေနတတ္ၿပီ လိုအပ္မႈၿပံဳးရယ္ေလ့ရွိေသာ မ်က္ႏွာထား ျဖင့္ သူမအား ေက်ာင္းေပါက္၀မွ ႀကိဳလင့္ေနသည့္ သူငယ္ခ်င္းဆိုးေလး ၿငိမ္သက္။ လက္ထဲမွာလဲ ၀က္သားေပါက္စီေလးလံုးနဲ႔ ၊ ဟင္... တတ္လဲတတ္ႏိုင္တဲ့ ၿငိမ္သက္၊ လုပ္ခ်င္တာလုပ္ၿပီးရင္ အႀကိဳက္နဲ႔ ေခ်ာ့တက္သည့္ ခ်စ္စရာ အက်င့္ေကာင္းေလး တစ္ခုေတာ့ရွိ၏။ ေအာ္... ကြန္းခိုခ်စ္ရပါသည္။
ကြန္းခိုနားမွာ သူေျခစံုလာရပ္ရင္း "မနက္က ငါစတာလြန္သြားရင္ ခြင့္လြတ္ပါဟာ နင္တို႔ကို မေခ်ာေမြ႔တက္တဲ့ ေလာကအေၾကာင္း အျမည္းေပးရံုေလးပါ"ဟု၊ သူၿပံဳးစစဆိုလာ၏။
"သြာေသဟာ နင္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကိုစိတ္ဆိုးလဲ အပိုပဲမို႔ ငါ ေဘးမဲ့ေပးထားတာၾကာခဲ့ၿပီ။ ေပးေပါက္စီ... ငါ ၂ လံုးစားမယ္ ငိုးထားရလို႔ ဗိုက္ဆာေနၿပီ "
အမွတ္တမဲ့(၅)
ဟန္ေဆာင္မႈကင္းစြာျဖင့္ ေပါက္စီႏွစ္လံုးကို တၿပိဳင္နက္ ႏွစ္ခ်ိဳက္စြာစားေနေသာ သူငယ္ခ်င္းမေလးကို ၿငိမ္သက္ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး ၾကည့္ေနလိုက္မိသည္။
လွလိုက္တာကြန္းခိုရယ္...သူမေပ်ာ္ရင္သူေပ်ာ္တတ္ခဲ့ၿပီ။
"ေရာ့ မင္းလု ေကာင္းေကာင္းစား ၊ ၀က္သားေပါက္စီ ၂ လံုး တၿပိဳင္နက္စား နင္ေသတယ္ဆိုၿပီး ေက်ာ္မေကာင္းၾကားမေကာင္းျဖစ္ေနမယ္"ဟု က်ေနာ့္ကို ေပါက္စီကမ္းေပးရင္း သူ ကြန္းခိုအား ၾကည္ႏူးစြာ ထပ္စေနေလသည္။
"ေကာင္စုတ္္ေတြေနာ္..."
မ်က္ႏွာေျပာင္ကာ ေပါက္စီ လွမ္းယူလိုက္ေသာ က်ေနာ္ႏွင့္ ၿငိမ္သက္၏ ေက်ာျပင္ေတြအေပၚ သူမ၏ရွက္ရမ္း လက္သီးႏုေလးမ်ား အဆုပ္လိုက္၊ အဆုပ္လိုက္ ပြင္က်လာသည္။ ေက်နပ္စြာခံယူရင္း ၿပိဳင္တူရယ္ေမာလိုက္ၾကသည္။ သူတို႔ သံုးဦး၏ စသံ၊ ဆိုသံ၊ ရယ္သံ ကေလးမ်ားႏွင့္ သင္းပ်ံေသာခေရ ရနံ႕ကို သယ္ေဆာင္လာသည့္ ေလေျပညႇင္းတို႔ ေပါင္းစပ္မိေသာအခါ ခေရပင္တန္းရဲ႕ဆည္းဆာ အဓိပၸါယ္ ရွိစြာ လွလိုက္တာ။
အျဖဴထည္ သူငယ္ခ်င္းဘ၀ရဲ႕ေပ်ာ္ရြွင္ဖြယ္ ေန႔တေန႔ကို ကုန္လြန္ျဖတ္သန္းရင္း အိမ္ျပန္လမ္းခြဲဖို႔ တဦးကိုတဦး လက္ျပႏႈတ္ဆက္ရေလၿပီ။
ရင္ထဲဟာသြားသည္။ က်င္ခနဲ က်င္ခနဲ ျဖစ္ေနသည္ကိုခံစားရင္း...
ဆန္႔က်င္ဘက္အရပ္ဆီသို႔ ဦးတည္သြားေနေသာ ေက်ာျပင္ႏွစ္ခုကို မၾကည့္မိေအာင္ အားတင္းေလွ်က္ေနမိသည္။ ထိန္းထားသည့္ၾကားက ေ၀့လာေသာ မ်က္ရည္မ်ားေၾကာင့္ ဦးတည္ဘက္က ေ၀၀ါးဆဲ...
ကဲ... ကံၾကမၼာရယ္၊
ရက္စက္တက္ေသာ ေလာကဓံၾကားက ခဏတာ ရရွိလာသည့္ ေပ်ာ္ရြင္မႈကေလးမ်ားကို သုခ ဟုေခၚဆိုပါလွ်င္
ေၾသာ္ မနက္ျဖန္ေနထြက္ဖို႔ေတာ့ ညမအိပ္ခင္ ႀကိတ္ဆုေတာင္း ရအံုးမည္။
"သားငယ္လုလု ၇ နာရီ ထိုးေနၿပီေလ"
က်ေနာ္ အိပ္ရာထ ေနာက္က် သြား၏၊ ႏိုးႏိုးခ်င္း အေျပးအလြား ေက်ာင္းသို႔ထြက္ခဲ့သည္။
"မင္းလု ေရာ့ မေန႔က မင္းတို႔၀ယ္လို႔မရခဲ့တဲ့ႏွင္းဆီျဖဴေတြ၊... စပြဲခင္းေတြကိုလဲ ႏို႔ႏွစ္ေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ကေလးေတြ နဲ႔ ခန္းမ တစ္ခုလံုး ၀မ္းကာလာျဖစ္ေအာင္ ငါအပီရႈိင္းထားတယ္။ ပန္းေတြကိုေတာ့ မင္းၾကည့္လုပ္လိုက္ေတာ့။ ငါအိမ္ျပန္ေရခ်ိဳးလိုက္အံုးမယ္။ ငါေနာက္က်ေနရင္ မင္းဆရာမကို ၾကည့္ေျပာထားလိုက္ပါ၊ မွီေအာင္ေတာ့ငါလာခဲ့မယ္။"
သူေျပာခ်င္တာမွာခ်င္တာေတြ တလစပ္ ေျပာၿပီး ပန္းစည္းမ်ားႏွင့္ က်ေနာ့္ကိုထားကာ ကသုတ္ကယက္ ထြက္သြားေသာ ၿငိမ္သက္။ ဖြင့္ေျပာရန္ မမွီလိုက္ေသာ ေက်းဇူးတင္စကားတစ္ခြန္း ရင္တြင္ပဲ့တင္ထပ္ သြားသည္ကို ပန္းအိုးမ်ားျပင္ရင္း ခံစားမိလိုက္၏။
"ေက်းဇူးပဲမင္းလုရယ္
ငါမေန႔ကလိုခ်င္တဲ့ ႏွင္းဆီအျဖဴေတြတင္မကဘူး၊ ခန္းမတစ္ခုလံုးကို ႏို႔ႏွစ္ေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ စားပြဲခင္းေတြနဲ႔ အလွဆင္ထားတဲ့ နင့္ အိုက္ဒီယာက အရမ္း ဂြတ္တယ္ဟာ။"
"ေပး ..ေပး..ပန္းေတြ... ငါတို႔မိန္းခေလးေတြဆက္လုပ္လိုက္မယ္။ နင္နားလိုက္ေတာ့။"
ခရီးေရာက္မဆိုက္ ေက်းဇူးတင္စကားဆိုရင္း ပန္းအိုးမ်ားယူကာ ဆက္လဲေနသည့္ ကြန္းခို၏ ျမန္မာဆန္ဆန္ အလွမ်ားထဲတြင္ က်ေနာ္ခဏတာ ေပ်ာ္၀င္သြားမိ၏။
ကြန္းခိုရယ္ မျပည့္စံုေသးတဲ့ ေနေရာင္ေအာက္မွာေတာင္ နင္လက္ရာေျမာက္စြာလွလိုက္တာ။
ေမာ္စကိုက လြမ္းပံုျပင္
ေမာ္စကို မွာ ျဖစ္ပ်က္သြားတဲ့ အေၾကာင္းအရာေလး တခုပါ
ရုရွား ေမာ္ဒယ္မေလး Natalia Vodianova နဲ႕ ျမန္မာ စစ္ဗိုလ္ေလး တို႕ ရဲ႕ ရင္ဘတ္ကိစၥေလး ဆိုပါေတာ့….ဇာတ္လမ္းက ဒီလို
ရုရွား ေမာ္ဒယ္မေလး Natalia Vodianova အိမ္ေထာင္မက်ခင္က ျမန္မာ စစ္္ဗိုလ္ေလး တေယာက္ကို ေမာ္စကို က Gorky Park မွာျမင္ျမင္ခ်င္း စိတ္ဝင္စားသြားလို႕ မိန္းကေလးတို႕ ထံုးတမ္းစဥ္လာအရ ဘဲေၾကာင္ပါသတဲ့။
အဲဒီ….ေၾကာင္ခံဘဲ…စစ္ဗိုလ္ေလးဆိုတာက တပ္မေတာ္ရဲ႕ သေဘာထား အမွန္ေတြကို သေဘာေပါက္ၿပီး ကတည္းက Vodka ေသာက္ၿပီး boycott လုပ္ေနတဲ့သူ ျဖစ္ေလေတာ့ သူမနဲ႕ ေတြ႕ ခ်ိန္မွာ အရက္နာက် ေနေလရဲ႕။
သူမ အရဲစြန္႕ ၿပီး အနားတိုး ကပ္ရွိတ္လိုက္မွ အားပါးပါး…. စစ္ဗိုလ္ေလးက ထင္ထားတာထက္ အေတာ္ေျဖာင့္ဆိုပဲ။ေနာက္ၿပီး ဒီအခ်ိန္မွာ စစ္ဗိုလ္ေလးက စစ္ဓာတ္က်ၿပီး မ်က္ႏွာညိဳေနေလေတာ့ သူမ အေတာ္ေလး စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားကာ စၿပီး "pri`vet, vy govo'rite po russki" ေမးလိုက္ေတာ့ "Da" လို႕ စစ္ဗိုလ္ေလးက ေျဖလိုက္အၿပီးကစ ၅မိနစ္အတြင္း သူတို႕ မိတ္ေဆြေတြျဖစ္ သြားၾကသတဲ့။
ခင္မင္သြားေတာ့ စၾကေျပာင္ၾက တယ္ေပါ့ဗ်ာ စစ္ဗိုလ္ေလးက "Ya tebyA l yubly U ဆိုတာဘယ္လို အဓိပၸယ္လည္းလို႕"
ညီခ လို အရူးကြက္နင္းေတာ့၊ သူမက "Vodka ေတြေစ်းက်ၿပီလို႕ ေျပာတာလို႕" ျပန္ေလွာင္သတဲ့။ဒါေပမယ့္ စစ္ဗိုလ္ေလး မ်က္ႏွာညိဳေန တုန္းပါပဲ။
ေနာက္ထပ္ သူမက Vodka တလံုးယူလာၿပီး ဒါေသာက္ၿပီးရင္ သူမကို၃ခါတိတိပါတ္ၿပီး နမ္းမယ္ဆိုမွ တိုက္မယ္လို႕ ေျပာေတာ့ စစ္ဗိုလ္ေလးက "povto'rite po'zhaluista mne p'lokho s'lyshno " လို႕ ၿပံဳးစစ စကားဆိုကာ ယူေသာက္လိုက္သတဲ့။ Vodka တန္ခိုး နဲ႕ စစ္ဗိုလ္ေလးဟာ အရင္ကထက္ ေပ်ာ္လာပါသတဲ့။
သူမလည္း စစ္ဗိုလ္ေလး ေပ်ာ္တာကိို ၾကည္ႏူးၿပီး ထပ္စလိုက္သတဲ့။
ယူေျပာတဲ့ "တပ္မေတာ္သာ အမိ၊တပ္မေတာ္သာ အဖ အမွန္ဆိုရင္ All of you are supported to be gays." ေပါ့ဆိုေတာ့ စစ္ဗိုလ္ေလး အသံထြက္ကာရယ္ လာပါေရာ။
ဆက္ၿပီး…ေအာင္ဆန္းရဲ႕ အနီးကပ္ဆံုး ရန္သူကိုေခ်မႈန္းၾကဆိုတဲ့ ဆိုဒ္ဗါကို အရင္ဆံုးသေဘာ ေပါက္တာ ဘယ္သူလဲလို႕…
သူမကေမးေတာ့…စစ္ဗိုလ္ေလးက မဆိုင္းမတြ ဂုဏ္ယူဝံ့ႃကြားစြာျဖင့္ "ဗိုလ္မႈး ဗထူး" လို႕အေျဖ….သူမက ေခါင္းကိုဟန္
ပါပါေလးခါၿပီး အေျဖမွန္က "အုန္းေက်ာ္ျမင့္" ပါလို႕ေျပာလည္း ေျပာလိုက္ေရာ
ေမာင္မင္းႀကီးသား "ဟုတ္ပ၊ဟုတ္ပ" ဆိုၿပီး ခြက္ထိုးခြက္လွန္ ရယ္ေရာဗ်ာ။
ဒီလိုနဲ႕ သူတို႕ ၂ေယာက္ ဆရာ နႏၵာသိန္းဇံရဲ႕ ဝတၱဳထဲက အျခမ္းေပ်ာက္သူေတြလို အရမ္းခ်စ္သြား ၾကၿပီး ခ်စ္စၾကင္စ သမရိုးက် စံုတြဲေတြလို ပန္းၿခံထဲက လီယိုေတာ္စတိြဳင္း ေရခဲရုပ္ထု အေရွ႕မွာ အျပန္အလွန္ သစၥာျပဳၾကပါသတဲ့။
အရင္ဆံုး သူမကစၿပီး "Vasily Grigoryevich Zaytsev က Soviet ကိုခ်စ္ခဲ့သလို ခ်စ္ပမယ္" ဆိုၿပီး စစ္ဗိုလ္ေလးကို ဒူးေကြးကာ ကိုယ္ကိုကိုင္း၍ နမ္းရင္း သစၥာဆိုသတဲ့။
ဘယ္ရမလဲ ျမန္မာ စစ္ဗိုလ္ေလးလည္း ယူနီေဖာင္းကိုျပင္၊ဦးထုပ္ကို အက်အနေဆာင္း၊ဖိနပ္၊ခါးပါတ္နဲ႕ ေရႊၾကယ္ ကိုခ်က္(ခ့္)၊ ၾကယ္သီး ေသခ်ာတပ္ၿပီး ေတာ္စတိြဳင္းကို အေလးနီျပဳရင္း ျပန္လွည္ကာ ဒီလို သစၥာဆိုပါတယ္။
"ျမန္မာ့တပ္မေတာ္က လူမ်ိဳး၊ဘာသာ၊သာသနာ ႏွင့္ အမိႏိုင္ငံေတာ္အေပၚ ထားရွိေသာ ေမတၱာမ်ိဳးျဖင့္ ထပ္တူထပ္မွ် ခ်စ္ပ...."
"ေျဖာင္း"
"မသာ ေခြးစကား မေျပာနဲ႕" ဟုဆိုရင္း…လမ္းခြဲလိုက္ၾကပါသတဲ့။
အနားမွာရွိေနေပးပါ
အနားမွာရွိေနေပးပါ
ေျပာခ်င္တာေတြဘယ္သူ႔ကိုမွေျပာျပခြင့္မရတဲ့အခါ
အနားမွာရွိေနေပးပါ
ဆႏၵနဲ႔ဘ၀ေတြထပ္တူမက်တဲ့အခါ
အနားမွာရွိေနေပးပါ
မာနနဲ႔ပတ္၀န္းက်င္လံုးေထြးၾကတဲ့အခါ
အနားမွာရွိေနေပးပါ
အေယာင္ေဆာင္အလွတရားေတြၾကားမွာ
ငါယစ္မူးစြာနစ္ေမွ်ာေနတဲ့အခါ
အနားမွာရွိေနေပးပါ
အလိုဆႏၵတံလွ်ပ္ေတြေနာက္
ငါ ေကာက္ေကာက္ပါတဲ့အခါ
အနားမွာရွိေနေပးပါ
ငါ့ကိုခ်စ္တဲ့ သူ ေတြကိုေတာင္
ေမ့ေလွ်ာ့လာတဲ့အခါ
အနားမွာရွိေနေပးပါ
သူငယ္ခ်င္းဆိုတဲ့ ေငြမာမ်ဳိးကေတာင္
အေရာင္ေတြေျပာင္းလဲလာတဲ့အခါ
အနားမွာရွိေနေပးပါ
ငါ့ကိုယ္ငါျပန္ မုန္းျဖစ္လာတဲ့အခါ
အနားမွာရွိေနေပးပါ
ခ်စ္သူရယ္...နင္ကေတာင္ မႏွစ္ၿမိဳ ့ခ်င္ျဖစ္လာတဲ့အခါ
အနားမွာရွိေနေပးပါ။
အိမ္မက္ပါ
"အိမ္မက္ပါ"
ခိုလႈံခဲ့ ဖူးသည့္
ရင္ခြင္ေဟာင္း
နမ္းရွိဳက္ခဲ့ ဖူးသည့္
ပါးျပင္ႏုု
ႏႈတ္ခမ္းေပၚက
အနမ္းမ်ား...
ဒါေတြကို
တက္မက္ဆဲမွာ
ဖ်တ္ခနဲဆို
ကိုယ့္ႏွလံုးသား
ကြဲအက္သြားခဲ့
ေၾသာ္...
သူ...လမ္းခြဲသြားရက္ၿပီကို ။ ။
အထီးက်န္ည
" အထီးက်န္ည "
ဘဝမွာ
အထီးက်န္ညေတြဆိုတာ
မဆန္းေပမယ့္...
"မင္း" ဆိုတဲ့ "လ" ကို
အေတာ္လြမ္းတယ္ ။ ။
ေမွ်ာ္မွန္းၾကည့္ေတာ့လည္း
အေတာ္မနီးပါဘူး
စိတ္မညစ္ေပမယ့္
အရိပ္အျဖစ္နဲ႔ သိပ္ခ်စ္ခဲ့သူသာရူး
ႏွစ္ကိုယ္အတူရွိေနႏိုင္ဖို႔
မျဖစ္ေလတဲ့အဆံုး
မင္းေပးအပ္ဆဲ
ခပ္လႊလႊအေငြ႕ အသက္ကေလးကိုေပြ႔ဖက္
ၾကယ္စင္ေတြျမင္တိုင္း
အဓိပၸါယ္မဲ့ႃပုံးတတ္ခဲ့ရင္း
သန္းေခါင္ေက်ာ္ေလတိုင္း
ဂါဂါရယ္...
"မင္း" ဆိုတဲ့ "လ" ကို
အေတာ္လြမ္းတယ္ ။ ။
မ်ဥ္းတေၾကာင္းေသာ ၾကက္ေျခခတ္
"မ်ဥ္းတေၾကာင္းေသာ ၾကက္ေျခခတ္"
မေခၚပဲနဲ႔လာ
မႏွင္ဘဲနဲ႔ျပန္
နင့္ဘဝရဲ႕...
မနက္ျဖန္တိုင္းမွာ
ငါ...,
အရိုင္းဆန္ခ်င္ဆန္မယ္
ဒါေပမယ့္
ငါ့...မနက္ျဖန္တိုင္းမွာေတာ့
၀၀၁၀၇
နင္ရွိေနတယ္ ။ ။
ဖြင့္မေျပာသာခဲ့လို႕
ရင္ရဲ႕ရိုးရာ
နင္ေရာငါပါ
ကိုယ့္ႏွလံုးသားကိုယ္...
ဟန္ေဆာင္ေကာင္းခဲ့ၾကေပမယ့္
ရွင္းသန္႔တဲ့မ်က္ဝန္းမ်ားကတဆင့္
ခ်စ္ျခင္းဆိုတဲ့အရာကို
စစ္ေၾကာမိေတာ့
ဘယ္သူမႃပုမိမိမႈ
နင္က...,
ငါ့...အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းရဲ႕
မူပိုင္ရွင္တဲ့
အခ်စ္နဲ႔ စစ္မွာ
မတရားတာ မရွိဘူးဆိုေပမယ့္
သူငယ္ခ်င္းေတြၾကားက
သံေယာဇဥ္ေလ....,
သစၥာရွိခ်င္တဲ့ငါလား...?
ဒါကိုေက်ာ္လႊားႏိုင္ခဲ့မွာ
ျဖစ္ႏိုင္ခြင့္သာရွိမယ္ဆိုရင္ေလ...
ငါ့ခ်စ္ျခင္းကို"သစ္ပင္"အျဖစ္ပံုသြင္းခ်င္တယ္
ဒါမွလဲေလ...
အကိုင္းခ်ဳိးၿပီး
ေနရာသစ္မွာျပန္လည္စိုက္ပ်ဴိးခြင့္ဆိုတာ...
ဒီလိုနဲ႔ပဲ
ကမၻာေပၚမွာ...ႃမိုသိပ္ပါမ်ားလို႔
ဆြံ႔အသြားခဲ့ရတဲ့
ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္
တခါတခါ
အိမ္မက္ေတြထဲမွာ
နင့္နာမည္ကို
အာေခါင္ေျခာက္ေအာင္ေယာင္ေယာင္ေခၚရင္း...
စိတ္အစဥ္က
ဟိုတခ်ိန္...
ဒို႔ႏွစ္ေယာက္ ခေရပင္တန္းဆီမွာ
အတူတူစိတ္ကူးယဥ္ခဲ့ၾကတဲ့
လယ္ေစာင့္တဲေလးရယ္
ငါနင့္ေခါင္းမွာသိပ္ပန္ေပးခ်င္ခဲ့တဲ့
ၾကာနီတပြင့္၊ႃဖူတပြင့္
အခု...,ငါ့မွာ အခြင့္မရွိေတာ့ပါ
ဒီထက္ပိုဝမ္းနည္းစရာက
အားငယ္တတ္တဲ့နင္
ငိုေနတာကို အနားရွိရက္နဲ႔
ငါ...
ဘာကိုမွလုပ္မေပးႏိုင္ေတာ့တဲ့"ဘဝ"
စိတ္မရွိပါနဲ႔
ဂါဂါ...
ဆရာဝန္တေယာက္ရဲ႕အလိုအရဆို
ငါ....,
နင္မေရာက္ခင္ ၁၀ မိနစ္အလိုက
ေသဆံုးခဲ့သူပါ ။ ။
မွတ္ခ်က္။ ။ ၀၀၁၀၇(ထာဝရ)က တာရာမင္းေဝ ဆီကပါ။
